|
| 1 |
|
| Paratoad y galon mewn dyn, ac ymadrodd y tafod, oddi wrth yr ARGLWYDD y mae. |
|
| 2 |
|
| Holl ffyrdd dyn ydynt lân yn ei olwg ei hun: ond yr ARGLWYDD a bwysa yr ysbrydion. |
|
| 3 |
|
| Treigla dy weithredoedd ar yr ARGLWYDD, a'th feddyliau a safant. |
|
| 4 |
|
| Yr ARGLWYDD a wnaeth bob peth er ei fwyn ei hun: a'r annuwiol hefyd erbyn y dydd drwg. |
|
| 5 |
|
| Ffiaidd gan yr ARGLWYDD bob dyn uchel galon: er maint fyddo ei gymorth, ni bydd dieuog. |
|
| 6 |
|
| Trwy drugaredd a gwirionedd y dileir pechod: a thrwy ofn yr ARGLWYDD y mae ymado oddi wrth ddrwg. |
|
| 7 |
|
| Pan fyddo ffyrdd gŵr yn rhyngu bodd i'r ARGLWYDD, efe a bair i'w elynion fod yn heddychol ag ef. |
|
| 8 |
|
| Gwell yw ychydig trwy gyfiawnder, na chnwd mawr trwy gam. |
|
| 9 |
|
| Calon dyn a ddychymyg ei ffordd: ond yr ARGLWYDD a gyfarwydda ei gerddediad ef. |
|
| 10 |
|
| Ymadrodd DUW sydd yng ngwefusau y brenin: ni ŵyra ei enau ef mewn barn. |
|
| 11 |
|
| Pwys a chloriannau cywir, yr ARGLWYDD a'u piau: ei waith ef yw holl gerrig y god. |
|
| 12 |
|
| Ffiaidd yw i frenhinoedd wneuthur annuwioldeb: canys trwy gyfiawnder y cadarnheir yr orsedd. |
|
| 13 |
|
| Gwefusau cyfiawn sydd gymeradwy gan frenhinoedd; a'r brenin a gâr a draetho yr uniawn. |
|
| 14 |
|
| Digofaint y brenin sydd megis cennad angau; ond gŵr doeth a'i gostega. |
|
| 15 |
|
| Yn siriol wynepryd y brenin y mae bywyd: a'i ewyllys da ef sydd megis cwmwl glaw diweddar. |
|
| 16 |
|
| Cael doethineb, O mor well yw nag aur coeth! a chael deall, mwy dymunol yw nag arian. |
|
| 17 |
|
| Sarn y cyfiawn yw dychwelyd oddi wrth ddrwg: y neb a gadwo ei ffordd, a geidw ei enaid. |
|
| 18 |
|
| Balchder sydd yn myned o flaen dinistr: ac uchder ysbryd o flaen cwymp. |
|
| 19 |
|
| Gwell yw bod yn ostyngedig gyda'r gostyngedig, na rhannu yr ysbail gyda'r beilchion. |
|
| 20 |
|
| A drino fater yn ddoeth, a gaiff ddaioni: a'r neb a ymddiriedo yn yr ARGLWYDD, O gwyn ei fyd hwnnw! |
|
| 21 |
|
| Y doeth ei galon a elwir yn ddeallus; a melyster y gwefusau a chwanega ddysgeidiaeth. |
|
| 22 |
|
| Ffynnon y bywyd yw deall i'w pherchennog: ond addysg ffyliaid yw ffolineb. |
|
| 23 |
|
| Calon y doeth a reola ei enau ef yn synhwyrol, ac a chwanega addysg i'w wefusau. |
|
| 24 |
|
| Geiriau teg ydynt megis dil mêl, yn felys i'r enaid, ac yn iachus i'r esgyrn. |
|
| 25 |
|
| Mae ffordd a dybir ei bod yn uniawn yng ngolwg dyn: ond ei diwedd yw ffyrdd marwolaeth. |
|
| 26 |
|
| Y neb a lafurio, a lafuria iddo ei hun: canys ei enau a'i gofyn ganddo. |
|
| 27 |
|
| Dyn i'r fall sydd yn cloddio drwg: ac ar ei wefusau yr erys fel tân poeth. |
|
| 28 |
|
| Dyn cyndyn a bair ymryson: a'r hustyngwr a neilltua dywysogion. |
|
| 29 |
|
| Gŵr traws a huda ei gymydog, ac a'i tywys i'r ffordd nid yw dda. |
|
| 30 |
|
| Efe a gae ei lygaid i ddychymyg trawsedd; gan symud ei wefusau y dwg efe ddrwg i ben. |
|
| 31 |
|
| Coron anrhydeddus yw penllwydni, os bydd mewn ffordd cyfiawnder. |
|
| 32 |
|
| Gwell yw y diog i ddigofaint na'r cadarn; a'r neb a reola ei ysbryd ei hun, na'r hwn a enillo ddinas. |
|
| 33 |
|
| Y coelbren a fwrir i'r arffed: ond oddi wrth yr ARGLWYDD y mae ei holl lywodraethiad ef. |
|
|
|
|