|
| 1 |
|
| Mój synu! Jeżeli przyjmiesz Moje mowy i zachowasz u siebie Moje przykazania, |
|
| 2 |
|
| byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce; |
|
| 3 |
|
| tak, jeśli przywołasz do siebie roztropność, a swój głos wystosujesz do rozsądku; |
|
| 4 |
|
| jeśli będziesz Jej szukał jak srebra i poszukiwał niby ukrytych skarbów |
|
| 5 |
|
| wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie. |
|
| 6 |
|
| Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność. |
|
| 7 |
|
| Dla prawych przechowuje prawdziwą pomyślność; On jest tarczą dla tych, co chodzą w doskonałości. |
|
| 8 |
|
| Także ochrania ścieżki Prawa i strzeże drogi swoich świętych. |
|
| 9 |
|
| Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość, Prawo i sąd, każdą koleinę dobrego. |
|
| 10 |
|
| Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy. |
|
| 11 |
|
| Przezorność cię ochroni, a roztropność będzie cię strzec, |
|
| 12 |
|
| by ocalić od drogi złego, od człowieka mówiącego przewrotność. |
|
| 13 |
|
| Od tych, co opuszczają ścieżki prostoty, by chodzić drogami ciemności; |
|
| 14 |
|
| którzy są radzi, gdy czynią zło i cieszą się przewrotnościami niecnego; |
|
| 15 |
|
| których ścieżki zostały skrzywione, i są chytrzy na swych manowcach. |
|
| 16 |
|
| Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia; |
|
| 17 |
|
| która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga. |
|
| 18 |
|
| Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni. |
|
| 19 |
|
| Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia. |
|
| 20 |
|
| Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych. |
|
| 21 |
|
| Bo tylko prawi zamieszkają na ziemi; pozostaną na niej niewinni. |
|
| 22 |
|
| Zaś niegodziwi zostaną wytępieni z ziemi, a wiarołomni będą z niej wykorzenieni. |
|
|
|
|