|
| 1 |
|
| نیکنامی از ثروتِ عظیم برتر است؛ و محبوبیت از سیم و زر، بهتر. |
|
| 2 |
|
| غنی و فقیر در این اشتراک دارند: خداوند آفرینندۀ هر دوی آنهاست. |
|
| 3 |
|
| عاقل، خطر را میبیند و پنهان میشود، سادهلوح پیش میرود و تاوانش را میدهد! |
|
| 4 |
|
| ثمرۀ فروتنی و ترس خداوند، ثروت است و عزّت و حیات! |
|
| 5 |
|
| در راه کجروان، خارها و دامهاست، اما آن که مراقب جان خویش باشد، از آنها در امان میماند. |
|
| 6 |
|
| جوان را در رفتن به راهی که درخور اوست تربیت کن، که تا پیری هم از آن منحرف نخواهد شد. |
|
| 7 |
|
| غنی بر فقیر حکومت میکند، و بدهکار بندۀ طلبکار است. |
|
| 8 |
|
| آن که ظلم میکارد، بلا میدِرَوَد، و چوب خشمش میشکند. |
|
| 9 |
|
| شخص گشادهدست خود نیز مبارک خواهد بود، چراکه از نان خود به بینوایان میدهد. |
|
| 10 |
|
| تمسخرگر را بیرون کن که نزاع نیز خاموش خواهد شد؛ مشاجره و رسوایی پایان خواهد پذیرفت. |
|
| 11 |
|
| آن که دوستدار پاکی دل و لطافت زبان است، از دوستی پادشاه برخوردار خواهد بود. |
|
| 12 |
|
| چشمان خداوند معرفت را پاس میدارد، او سخن خیانتپیشگان را باطل میسازد. |
|
| 13 |
|
| کاهل در خانه میماند و میگوید: «شیری بیرون در کمین است!» یا «در خیابان به قتل خواهم رسید!» |
|
| 14 |
|
| دهان زن بیگانه گودال عمیق است؛ آن که خداوند بر او غضبناک باشد، در آن خواهد افتاد. |
|
| 15 |
|
| حماقت در دل جوان لانه کرده است، اما چوب تأدیب آن را از او دور میکند. |
|
| 16 |
|
| آن که بر بینوایان ظلم کند تا بر مال خویش بیفزاید و یا به ثروتمندان ببخشد، تنها به ناداری گرفتار آید. |
|
| 17 |
|
| گوش خود فرا داشته، سخن حکیمان را بشنو؛ و به تعلیم من دل بسپار، |
|
| 18 |
|
| چراکه دلپسند است نگاه داشتن آنها در درونت و آماده داشتن آنها بر لبانت. |
|
| 19 |
|
| امروز این را به تو آموختم، آری به تو، تا بر خداوند توکل کنی. |
|
| 20 |
|
| آیا سی مَثَل برایت ننگاشتم، از مشورت و معرفت، |
|
| 21 |
|
| تا کلام حقیقی و مطمئن را بر تو معلوم دارم، تا بتوانی کلمات حقیقی را نزد فرستندگان خود باز بری؟ |
|
| 22 |
|
| بینوایان را چون ضعیفند، تاراج مکن و ستمدیدگان را در محکمه لگدمال منما، |
|
| 23 |
|
| زیرا خداوند به دفاع از حقِ آنها بر خواهد خاست و جان غارتگرانِ آنها را غارت خواهد کرد. |
|
| 24 |
|
| با مرد تندخو دوستی مکن، و با آن که زود به خشم آید، دمساز مشو، |
|
| 25 |
|
| مبادا راههای او را بیاموزی و جان خویش را به دام در افکنی. |
|
| 26 |
|
| از آنان مباش که دست میدهند و ضامن بدهکار میشوند؛ |
|
| 27 |
|
| اگر توان پرداخت نداشته باشی، بسترت را نیز از زیرت برمیگیرند. |
|
| 28 |
|
| حدود دیرین را که پدرانت قرار دادهاند، جابهجا مکن. |
|
| 29 |
|
| مردی را که در کارش چیرهدست است، میبینی؟ او در خدمت پادشاهان خواهد بود و نه در خدمت عوام. |
|
|
|
|