|
| 1 |
|
| Μην ξεχνάς, γιε μου, τη διδασκαλία μου και η καρδιά σου να φυλάει τις εντολές μου. |
|
| 2 |
|
| Έτσι χρόνους πολλούς θα ζήσεις και θα πληθαίνει η ευημερία σου. |
|
| 3 |
|
| Ας μη σου λείψουν καλοσύνη κι ειλικρίνεια· δέσ’ τες γύρω απ’ το λαιμό σου, στις πλάκες πάνω της καρδιάς σου γράψ’ τες. |
|
| 4 |
|
| Έτσι θα έχεις την αγάπη και την εύνοια του Θεού και των ανθρώπων. |
|
| 5 |
|
| Στον Κύριο να εμπιστεύεσαι μ’ όλη σου την καρδιά και στη δική σου σύνεση να μη στηρίζεσαι. |
|
| 6 |
|
| Ό,τι κι αν κάνεις αυτόν να σκέφτεσαι και θα εξομαλύνει αυτός τους δρόμους σου. |
|
| 7 |
|
| Τον εαυτό σου μην τον θεωρείς σοφό· τον Κύριο να υπολογίζεις κι απ’ το κακό ν’ απομακρύνεσαι. |
|
| 8 |
|
| Έτσι θα βρει το σώμα σου γιατρειά και θ’ ανακουφιστούν τα κόκαλά σου από τους πόνους. |
|
| 9 |
|
| Τίμα τον Κύριο προσφέροντάς του απ’ τα αγαθά σου κι από τους πρώτους της σοδειάς σου τους καρπούς. |
|
| 10 |
|
| Τότε από στάρι θα γεμίσουν οι αποθήκες σου, τα πατητήρια σου θα ξεχειλίσουν από μούστο. |
|
| 11 |
|
| Του Κυρίου την παιδαγωγία, γιε μου, μην την καταφρονείς· μη δυσανασχετείς όταν εκείνος σε διορθώνει. |
|
| 12 |
|
| Γιατί όποιον ο Κύριος αγαπάει, εκείνον τον διορθώνει, καθώς παιδαγωγεί ο γονιός το γιο για τον οποίο καμαρώνει. |
|
| 13 |
|
| Ευτυχισμένος ο άνθρωπος που βρήκε τη σοφία κι έγινε συνετός! |
|
| 14 |
|
| Γιατί το κέρδος απ’ αυτήν είναι καλύτερο απ’ το ασήμι, το όφελός της προτιμότερο απ’ το χρυσάφι. |
|
| 15 |
|
| Πιότερο η σοφία αξίζει απ’ τα πολύτιμα πετράδια· κανένα πράγμα ακριβό μαζί της δεν μπορεί να συγκριθεί. |
|
| 16 |
|
| Με το δεξί της χέρι προσφέρει μακροημέρευση –πλούτη και δόξα με τ’ αριστερό της. |
|
| 17 |
|
| Γεμίζει τη ζωή του ανθρώπου με χαρά, τον οδηγεί στην ευτυχία. |
|
| 18 |
|
| Είναι δέντρο που δίνει ζωή σ’ όσους την αγκαλιάζουν, κι ευτυχισμένοι είναι όσοι δική τους την κρατούν. |
|
| 19 |
|
| Με τη σοφία ο Κύριος θεμέλιωσε τη γη, και με τη φρόνηση στερέωσε τους ουρανούς. |
|
| 20 |
|
| Με τη δική του γνώση ανοίχτηκαν οι άβυσσοι και τη δροσιά τα σύννεφα σταλάζουν. |
|
| 21 |
|
| Γιε μου, κράτα σφιχτά τη σωφροσύνη και τη νοημοσύνη· να φύγουνε μακριά σου μην τις αφήνεις. |
|
| 22 |
|
| Ζωή θα σου χαρίζουν και για τον τράχηλό σου θα ’ναι στόλισμα. |
|
| 23 |
|
| Τότε στο δρόμο σου με ασφάλεια θα βαδίζεις κι ούτε που θα σκοντάψει πουθενά το πόδι σου. |
|
| 24 |
|
| Όταν πλαγιάζεις, δεν θα σε ταράζει φόβος· κι όταν αποκοιμιέσαι, ο ύπνος σου θα ’ναι γλυκός. |
|
| 25 |
|
| Δε θα ’χεις να φοβάσαι ούτε τρομάρα ξαφνική ούτε όταν ξεσπάει θύελλα στους ασεβείς ενάντια· |
|
| 26 |
|
| γιατί ο Κύριος θα είναι η ελπίδα σου· το πόδι σου θα το φυλάξει σε παγίδα μην πιαστεί. |
|
| 27 |
|
| Μην αρνηθείς να κάνεις το καλό σ’ αυτόν που το ’χει ανάγκη, όταν στο χέρι σου είναι να το κάνεις. |
|
| 28 |
|
| Μην πεις στο διπλανό σου: «Φύγε και ξαναέλα, και αύριο θα σου δώσω», ενώ μπορείς να τον βοηθήσεις τώρα. |
|
| 29 |
|
| Μη σχεδιάσεις το κακό στον διπλανό σου ενάντια, όταν μαζί σου κατοικεί και σου ’χει εμπιστοσύνη. |
|
| 30 |
|
| Χωρίς αιτία μη φιλονικείς μ’ άνθρωπο που δε σου ’κανε κακό. |
|
| 31 |
|
| Τον άδικο μην τον ζηλεύεις και το παράδειγμά του μην το ακολουθείς· |
|
| 32 |
|
| γιατί ο Κύριος αποστρέφεται τους διεστραμμένους, ενώ στους δίκαιους τα μυστικά του φανερώνει. |
|
| 33 |
|
| Στο σπίτι του ασεβή είναι η κατάρα του Κυρίου, ενώ την κατοικία των δικαίων την ευλογεί. |
|
| 34 |
|
| Εναντιώνεται στους αλαζόνες, ενώ δείχνει αγάπη στους ταπεινούς. |
|
| 35 |
|
| Τη δόξα θα κληρονομήσουν οι σοφοί, ενώ η υπερηφάνεια των ανόητων θα φέρει σ’ αυτούς ατιμία. |
|
|
|
|