|
| 1 |
|
| ลูกเอ๋ย ถ้าเจ้าเป็นผู้ค้ำประกันให้เพื่อนบ้านของเจ้า ได้ทำสัญญากับคนแปลกหน้า |
|
| 2 |
|
| ถ้าเจ้าติดบ่วงเพราะคำจากปากของเจ้า และเจ้าติดกับเพราะคำจากปากของเจ้า |
|
| 3 |
|
| ลูกเอ๋ย จงทำอย่างนี้และช่วยตัวเจ้าให้พ้นภัย เพราะเจ้าตกอยู่ในกำมือเพื่อนบ้านของเจ้าแล้ว รีบไป ถ่อมตัวลง และวิงวอนเพื่อนบ้านของเจ้า |
|
| 4 |
|
| อย่าให้ดวงตาของเจ้าหลับลง อย่าให้หนังตาของเจ้าปรือไป |
|
| 5 |
|
| จงปลีกตัวของเจ้าจากภัย อย่างละมั่งปลีกตัวจากมือของนายพราน อย่างนกจากมือของคนจับนก |
|
| 6 |
|
| คนเกียจคร้านเอ๋ย ไปหามดไป๊ พิเคราะห์ดูทางของมัน และจงมีปัญญา |
|
| 7 |
|
| โดยปราศจากหัวหน้า เจ้าหน้าที่หรือผู้ปกครอง |
|
| 8 |
|
| มันเตรียมอาหารของมันในฤดูแล้ง และสะสมเสบียงของมันในฤดูเกี่ยว |
|
| 9 |
|
| คนเกียจคร้านเอ๋ย เจ้าจะนอนนานเท่าไร? เมื่อไรเจ้าจะลุกขึ้นจากหลับ? |
|
| 10 |
|
| หลับนิด เคลิ้มหน่อย กอดมือพักนิดหน่อย |
|
| 11 |
|
| แล้วความจนจะมาหาเจ้าอย่างคนจรจัด และความขัดสน อย่างคนถืออาวุธ |
|
| 12 |
|
| คนถ่อย คนเลว คือคนที่เที่ยวไปด้วยวาจาคดๆ |
|
| 13 |
|
| ตาของเขาก็ขยิบ เท้าของเขาก็ขยับ นิ้วของเขาก็เขยิบชี้ไป |
|
| 14 |
|
| ความตลบตะแลงในใจเขาคิดประดิษฐ์ความชั่วร้าย หว่านความแตกร้าวอยู่ทุกเวลา |
|
| 15 |
|
| เพราะฉะนั้นความหายนะจะมาถึงเขาอย่างฉับพลัน เขาจะถูกทำลายทันทีโดยไม่มีทางแก้ไข |
|
| 16 |
|
| มีหกสิ่งซึ่งพระยาห์เวห์ทรงเกลียด มีเจ็ดสิ่งซึ่งเป็นที่น่าเกลียดน่าชังสำหรับพระองค์ |
|
| 17 |
|
| ได้แก่ ดวงตายโส ลิ้นมุสา และมือที่เข่นฆ่าคนบริสุทธิ์ |
|
| 18 |
|
| ใจที่คิดแผนเลวร้าย เท้าซึ่งรีบวิ่งไปสู่ความชั่ว |
|
| 19 |
|
| พยานเท็จซึ่งหายใจออกมาเป็นคำมุสา และคนที่หว่านความแตกร้าวในหมู่พี่น้อง |
|
| 20 |
|
| ลูกเอ๋ย จงเฝ้ารักษาบัญญัติของพ่อเจ้า และอย่าละทิ้งคำสอนของแม่เจ้า |
|
| 21 |
|
| จงพันมันไว้ที่ใจของเจ้าเสมอ จงผูกมันไว้รอบคอของเจ้า |
|
| 22 |
|
| เมื่อเจ้าเดิน มันจะนำเจ้า เมื่อเจ้านอน มันจะเฝ้าเจ้า และเมื่อเจ้าตื่น มันจะพูดกับเจ้า |
|
| 23 |
|
| เพราะบัญญัติเป็นประทีป และคำสอนเป็นแสงสว่าง และคำตักเตือนเพื่อการสั่งสอนเป็นทางแห่งชีวิต |
|
| 24 |
|
| เพื่อปกป้องเจ้าไว้จากหญิงชั่ว จากลิ้นพะเน้าพะนอของหญิงสำส่อน |
|
| 25 |
|
| อย่าให้ใจของเจ้าปรารถนาความงามของนาง อย่าให้นางจับเจ้าด้วยตาเจ้าชู้ของนาง |
|
| 26 |
|
| เพราะจะจ้างหญิงโสเภณีด้วยขนมปังก้อนเดียวก็ยังได้ แต่หญิงเล่นชู้ ล่าชีวิตอันมีค่าของชาย |
|
| 27 |
|
| คนเราจะหอบไฟไว้ที่อกของตน โดยมิให้เสื้อผ้าไหม้ได้หรือ? |
|
| 28 |
|
| หรือคนเราจะเดินบนถ่านที่ลุกโพลง โดยมิให้เท้าถูกไฟลวกได้หรือ? |
|
| 29 |
|
| บุคคลผู้เข้าหาภรรยาของเพื่อนบ้านก็เป็นอย่างนั้นแหละ ไม่มีใครที่แตะต้องนางแล้วจะไม่ถูกลงโทษ |
|
| 30 |
|
| คนเขาไม่ดูหมิ่นขโมย ถ้าขโมยเข้าลัก เพื่อบรรเทาความอยากเมื่อเขาหิว |
|
| 31 |
|
| ถ้าเขาถูกจับได้ เขาต้องชำระคืนเจ็ดเท่า เขาจะต้องให้สิ่งของทั้งสิ้นในบ้านของเขา |
|
| 32 |
|
| ชายที่ล่วงประเวณี ย่อมไม่มีสามัญสำนึก ใครทำอย่างนั้นก็ทำลายตนเอง |
|
| 33 |
|
| เขาจะได้แผลและความอัปยศ และความอดสูของเขาจะลบล้างไม่ได้เลย |
|
| 34 |
|
| เพราะความหวงแหนทำให้สามี เกรี้ยวกราด ในวันที่เขาแก้แค้น เขาจะไม่เพลามือ |
|
| 35 |
|
| เขาจะไม่รับค่าทำขวัญใดๆ ถึงเจ้าจะทวีของกำนัล เขาก็ไม่ยอมสงบ |
|
|
|
|