|
| 1 |
|
| Strzeż, mój synu, tego, co ci mówię, ceń jak skarb moje przykazania. |
|
| 2 |
|
| Przestrzegaj ich, abyś żył szczęśliwie, strzeż moich nauk jak źrenicy oka! |
|
| 3 |
|
| Przywiąż je sobie do palców u ręki, wypisz je na tablicy swego serca! |
|
| 4 |
|
| Wyznaj mądrości: Ty jesteś moją siostrą, a rozum nazwij swoim krewnym, |
|
| 5 |
|
| aby cię strzegły przed obcą kobietą, przed nieznajomą, która nęci gładką mową. |
|
| 6 |
|
| Wyglądałem raz z okna mego domu, wychyliłem się z lekka przez kratę — |
|
| 7 |
|
| i co widzę wśród prostych? Co między chłopcami? Młodzieńca bez rozumu! |
|
| 8 |
|
| Szedł ulicą niedaleko jej mieszkania, zboczył na drogę wiodącą do jej domu. |
|
| 9 |
|
| Zmierzch zapadał, dzień miał się ku końcowi, noc powoli pogrążała wszystko w mroku. |
|
| 10 |
|
| Wtedy właśnie spotkała go ona — skąpy strój i plan skryty w sercu, |
|
| 11 |
|
| podniecona, gorąca, niespokojna, nic nie mogło zatrzymać jej w domu. |
|
| 12 |
|
| Wyszła — na ulicach, na placach, czeka na każdym niemal rogu. |
|
| 13 |
|
| W końcu chwyta go, całuje i lubieżnie namawia: |
|
| 14 |
|
| Mam posiłek z dziękczynnej ofiary, dzisiaj właśnie spełniłam swe śluby. |
|
| 15 |
|
| Dlatego wyszłam, aby cię tu spotkać, szukałam — i wreszcie znalazłam! |
|
| 16 |
|
| Zasłałam łóżko pięknymi kobiercami, barwnym płótnem sprowadzonym z Egiptu, |
|
| 17 |
|
| pokropiłam nasze posłanie mirrą, aloesem, wonnym cynamonem. |
|
| 18 |
|
| Chodź! I pijmy pieszczoty do rana, nacieszmy się naszymi ciałami! |
|
| 19 |
|
| Mego męża nie ma dzisiaj w domu! Wyjechał. Jest w dalekiej podróży. |
|
| 20 |
|
| Zabrał z sobą sakiewkę z pieniędzmi, ma powrócić dopiero w dniu nowiu. |
|
| 21 |
|
| Tak uwiodła go licznymi namowami, przekonała gładkością swych warg — |
|
| 22 |
|
| i jak cielę na rzeź poszedł za nią, dał się złapać, głupiec, na jej sznur! |
|
| 23 |
|
| W końcu strzała ugodzi go w wątrobę — jest jak ptak, który śpieszy prosto w sidła, nieświadom, że przybliża swoją śmierć. |
|
| 24 |
|
| Teraz więc posłuchajcie mnie, synowie, rozważcie to, co chcę wam powiedzieć! |
|
| 25 |
|
| Niech żaden z was nie zbacza na jej drogę, niech się trzyma z dala od jej ścieżek! |
|
| 26 |
|
| Gdyż wielu przyprawiła o upadek i liczni są mężczyźni przez nią ścięci. |
|
| 27 |
|
| Jej sypialnia to droga do grobu, to ścieżka wprost do komnat śmierci. |
|
|
|
|