|
| 1 |
|
| ဉာဏ္ပညာသည္ မိမိအိမ္ကို တည္ေဆာက္ေလၿပီ။ တိုင္ခုနစ္တိုင္ကိုစိုက္ထူေလၿပီ။ |
|
| 2 |
|
| မိမိတိရစာၦန္ကိုသတ္ေလၿပီ။ စပ်စ္ဝိုင္ကိုေရာစပ္၍ စားပြဲကိုတည္ခင္းေလၿပီ။ |
|
| 3 |
|
| မိမိအေစခံမိန္းကေလးမ်ားကိုေစလႊတ္ၿပီး ၿမိဳ႕၏အျမင့္ဆုံးေနရာမ်ားမွေန၍ |
|
| 4 |
|
| “အသိဉာဏ္နည္းပါးေသာသူမည္သူမဆို ဤေနရာသို႔လွည့္လာပါေစ”ဟု ဟစ္ေခၚ၏။ အသိစိတ္မရွိေသာသူအားလည္း |
|
| 5 |
|
| “လာေလာ့။ ငါ့မုန႔္ကိုစား၍ ငါေရာစပ္ထားေသာစပ်စ္ဝိုင္ကို ေသာက္ေလာ့။ |
|
| 6 |
|
| အသိဉာဏ္နည္းပါးျခင္းကိုစြန႔္ပယ္၍ အသက္ရွင္ေလာ့။ အသိဉာဏ္လမ္းကိုလိုက္ေလာ့”ဟု ဆို၏။ |
|
| 7 |
|
| ျပက္ရယ္ျပဳတတ္ေသာသူကို ပဲ့ျပင္ေသာသူသည္ အရွက္ခြဲျခင္းကိုခံရ၍ ဆိုးယုတ္ေသာသူကို ဆုံးမေသာသူသည္ ကိုယ္တိုင္ အနာတရျဖစ္လိမ့္မည္။ |
|
| 8 |
|
| ျပက္ရယ္ျပဳတတ္ေသာသူကို မဆုံးမႏွင့္။ ဆုံးမလွ်င္ သူသည္ သင့္ကိုမုန္းလိမ့္မည္။ ပညာရွိေသာသူကို ဆုံးမေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ သူသည္ သင့္ကိုခ်စ္လိမ့္မည္။ |
|
| 9 |
|
| ပညာရွိေသာသူအား ပညာကိုေပးေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ သူသည္ ပို၍ပညာရွိလာလိမ့္မည္။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို သြန္သင္ေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ သူသည္ ပညာတိုးပြားလိမ့္မည္။ |
|
| 10 |
|
| ထာဝရဘုရားကိုေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းသည္ ဉာဏ္ပညာ၏မူလအစျဖစ္၏။ သန႔္ရွင္းေသာအရွင္ကိုသိေသာဉာဏ္သည္ အသိဉာဏ္ျဖစ္၏။ |
|
| 11 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ဉာဏ္ပညာအားျဖင့္ သင္၏ေန႔ရက္တို႔သည္ မ်ားျပား၍ သင့္အသက္တာ၏ႏွစ္ကာလတို႔သည္ ထပ္တိုးလာလိမ့္မည္။ |
|
| 12 |
|
| သင္သည္ ဉာဏ္ပညာရွိလွ်င္ ထိုဉာဏ္ပညာရွိျခင္းသည္ သင့္အတြက္ျဖစ္၏။ သင္သည္ ျပက္ရယ္ျပဳလွ်င္ သင္သာ ခံရလိမ့္မည္။ |
|
| 13 |
|
| မိုက္မဲေသာမိန္းမသည္ အာက်ယ္၍ ဉာဏ္တိမ္ၿပီး မည္သည့္အရာကိုမွ်မသိတတ္။ |
|
| 14 |
|
| သူသည္ မိမိ၏အိမ္တံခါးဝ၌လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕၏ျမင့္ေသာအရပ္ရွိထိုင္ခုံေပၚ၌လည္းေကာင္း ထိုင္လ်က္ |
|
| 15 |
|
| လမ္း၌ျဖတ္သန္းသြားလာေသာသူမ်ား၊ မိမိတို႔လမ္းခရီးကို ေျဖာင့္တန္းစြာသြားေနေသာသူမ်ားအား |
|
| 16 |
|
| “အသိဉာဏ္နည္းပါးေသာသူမည္သူမဆို ဤေနရာသို႔လွည့္လာပါေစ”ဟု ဟစ္ေခၚ၏။ အသိစိတ္မရွိေသာသူအားလည္း |
|
| 17 |
|
| “ခိုးေသာက္ေသာေရသည္ ခ်ိဳ၍ ဝွက္စားေသာမုန႔္သည္ အရသာရွိ၏”ဟု ဆို၏။ |
|
| 18 |
|
| သို႔ရာတြင္ ထိုအရပ္၌ ေသသူ၏ဝိညာဥ္မ်ားရွိၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုမိန္းမ၏ဧည့္သည္မ်ားသည္ မရဏာႏိုင္ငံ၏နက္ရာအရပ္မ်ား၌ ရွိၾကသည္ကိုလည္းေကာင္း ထိုသူမသိေခ်။ |
|
|
|
|