May nagakaigo sia nga tion nga gintalana para sa tagsa ka butang. Ginhatagan niya kita sing handom sa paghibalo sang palaabuton, pero indi gid naton mahangpan sing bug-os ang iya ginahimo.
Nahibaluan ko nga ang bisan ano nga ginahimo sang Dios magapadayon sa walay katubtoban. Indi ka makadugang ukon makabuhin sini. Kag ang isa ka butang nga ginahimo sang Dios amo nga ang mga tawo magsimba sa iya.
Nagsiling ako sa akon kaugalingon, “Ang Dios magahukom sa matarong kag malaut nga wala sing pinilian, tungod kay ang tagsa ka butang, ang tagsa ka buhat matabo suno sa iya natalana nga tion.”
Kon sa bagay, pareho man lang ang madangatan sang mga tawo kag mga sapat. Pareho man lang sila nga mapatay. Pareho man lang sila nga tinuga. Ang tawo indi labaw sang sa sapat, tungod kay ang kabuhi wala sing pulos sa ila nga duha.
Gani natalupangdan ko nga ang labing maayo nga mahimo sang tawo amo ang pagkalipay sa iya ginpangabudlayan. Wala na sia sing iban pa nga sarang mahimo. Wala sing paagi nga makahibalo sia kon ano ang matabo sa tapos sia mapatay.