Sa liwat gintan-aw ko ang tanan nga pagkadi-matarong nga nagapadayon sa sini nga kalibutan. Ang mga ginapigos nagahinibi, kag wala sing may magabulig sa ila. Wala sing may magabulig sa ila, tungod kay ang ila mga manugpigos may gahom nga ginasaligan.
Akon man nakita kon ngaa ang mga tawo nagapangabudlay sing tudo agod magmadinalag-on: ini tungod kay nagakaibog sila sa ginaangkon sang ila isigkatawo. Wala ini sing kapuslanan. Kaangay ini sang nagalagas ka sa hangin.
Ayhan matuod ini, pero mas maayo na lang nga may diutay ka nga pagkabutang nga may kalinong, sang sa madamo ang imo pagkabutang kag indi ka makapahuway sa imo pagtinguha sa pagdakop sang hangin.
Yari ang isa ka tawo nga nagakabuhi sing isahanon lang. Wala sia sing anak nga lalaki, wala sing utod nga lalaki, pero wala sia nagauntat sa pagpangabudlay kag wala gid ginaayawi sang manggad nga iya naangkon. Para kay sin-o sia nagapangabudlay kag nagadumili sa iya kaugalingon sang kalipayan? Wala man ini sing kapuslanan, kag masubo ini nga sahi sang pagkabuhi.
Kon ang isa sa ila matumba, ang isa sa ila makabulig sa pagpabangon sa iya. Pero kon ang isa wala sing upod kag matumba, makaluluoy sia tungod kay wala sing may mabulig sa iya.
Ayhan ang isa ka imol nga tawo sarang manginhari sang iya pungsod, ukon magahalin sa prisuhan pakadto sa trono, pero kon sa iya katigulangon tama sia ka buangbuang nga wala nagasapak sang laygay, mas maayo pa sa iya ang imol nga pamatan-on, pero maalam.
Nagpamalandong ako nahanungod sang tanan nga mga tawo nga nagakabuhi sa sini nga kalibutan, kag akon natalupangdan nga sa ila may isa ka pamatan-on nga magabulos sa hari.
Indi maisip ang kadamuon sang mga tawo nga pagagamhan sang hari, pero kon wala na sia, wala gid sing may magapasalamat sang iya nahimo. Wala ini sing kapuslanan kag kaangay ini sang nagalagas ka sa hangin.