|
| 1 |
|
| ကၽြန္မသည္ ရွာ႐ုန္အရပ္ႏွင္းဆီပြင့္၊ ကြင္းျပင္၌ေပါက္ေသာ ႏွင္းပြင့္မၽွသာျဖစ္ပါ၏။ |
|
| 2 |
|
| ဆူးေတာထဲမွာ ႏွင္းပြင့္ထင္သကဲ့သို႔၊ ငါခ်စ္ေသာ သတို႔သမီးသည္ လူမ်ိဳးသမီးစုထဲမွာ ထင္ေပ၏။ |
|
| 3 |
|
| ေတာပင္စုထဲမွာ ေရွာက္ခ်ိဳပင္ကဲ့သို႔ ငါခ်စ္ရာသခင္သည္ လူမ်ိဳးသားစုထဲမွာ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ငါသည္ သူ၏အရိပ္ဝယ္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနထိုင္၍၊ ၿမိန္စြာေသာအသီးကို စားရ၏။ |
|
| 4 |
|
| ပြဲခံရာအိမ္သို႔ ငါ့ကိုေဆာင္သြား၍၊ ေမတၱာေတာ္အလံကို ငါ့အေပၚမွာ မိုးေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 5 |
|
| ငါသည္ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ၾကင္နာသည္ျဖစ္၍၊ ငါ့ကို စပ်စ္သီးပ်ဥ္ႏွင့္ အားျဖည့္ၾကပါ။ ေရွာက္ခ်ိဳသီးကို ေကၽြး၍ သက္သာေစၾကပါ။ |
|
| 6 |
|
| သခင္၏လက္ဝဲလက္သည္ ငါ့ေခါင္းကို ေထာက္မလ်က္၊ လက္ယာလက္သည္ ငါ့ကိုဖက္လ်က္ ေနေတာ္မူပါေစ။ |
|
| 7 |
|
| ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သမီးတို႔၊ ငါခ်စ္ေသာသတို႔သမီးသည္ အလိုလို မနိုးမီတိုင္ေအာင္၊ မလွုပ္မႏွိုးမည္အေၾကာင္း၊ ေတာ၌ က်င္လည္ေသာ သမင္ဒရယ္မ်ားကိုတိုင္တည္၍ သင္တို႔ကို ငါမွာထား၏။ |
|
| 8 |
|
| ငါခ်စ္ရာ သခင္၏စကားသံေပ။ ၾကည့္ပါ။ ေတာင္ႀကီးေတာင္ငယ္တို႔ကို ခုန္ေက်ာ္လ်က္ ႂကြလာ၏။ |
|
| 9 |
|
| ငါခ်စ္ရာ သခင္သည္ သမင္ဒရယ္သငယ္ႏွင့္ တူ၏။ ၾကည့္ပါ။ အုတ္ရိုးျပင္မွာ ရပ္ေတာ္မူ၏။ ျပဴတင္းေပါက္ဝတြင္ ၾကည့္လ်က္၊ ျပဴတင္းရြက္ၾကားမွာ ကိုယ္ကိုျပလ်က္ေနေတာ္မူ၏။ |
|
| 10 |
|
| ငါခ်စ္ရာသခင္သည္ ေခၚ၍ေျပာသည္ကား၊ ငါခ်စ္ေသာႏွမ၊ ငါ၏မိန္းမလွ၊ ထ၍လာခဲ့ပါ။ |
|
| 11 |
|
| ေဆာင္းကာလလြန္ၿပီ။ မိုးလည္းၾကည္လင္ၿပီ။ |
|
| 12 |
|
| ေျမႀကီးေပၚမွာ ပန္းမ်ားပြင့္ၾကၿပီ။ ငွက္တို႔ ျမည္တြန္ခ်ိန္လည္း ေရာက္ေလၿပီ။ ငါတို႔ေျမ၌ ခ်ိဳးငွက္ တြန္သံကိုလည္း ၾကားရ၏။ |
|
| 13 |
|
| သေဘၤာသဖန္းပင္သည္ စိမ္းေသာအသီးကို မွည့္ေစ၏။ စပ်စ္ႏြယ္ပင္လည္း ပြင့္လ်က္ ေမႊးႀကိဳင္၏။ ငါခ်စ္ေသာႏွမ၊ ငါ၏မိန္းမလွ၊ ထ၍လာခဲ့ပါ။ |
|
| 14 |
|
| ေတာင္ေပၚ၌ ခိုလွုံရာေက်ာက္ၾကားတြင္ရွိေသာ ငါ၏ခ်ိဳးငွက္၊ သင္၏မ်က္ႏွာကိုျမင္ပါရေစ။ သင္၏စကားသံကို ၾကားပါရေစ။ သင္၏စကားသံသည္ ခ်ိဳ၏။ သင္၏မ်က္ႏွာလည္း လွ၏။ |
|
| 15 |
|
| စပ်စ္ႏြယ္ပင္တို႔ကို ဖ်က္လတၱံ့ေသာ ေျမေခြးမ်ားႏွင့္ ေျမေခြးကေလးမ်ားကို ငါတို႔ဖို႔ ဖမ္းၾကေလာ့။ ငါတို႔ စပ်စ္ႏြယ္ပင္တို႔သည္ အပြင့္ပြင့္လ်က္ရွိၾက၏။ |
|
| 16 |
|
| ငါခ်စ္ရာသခင္ကို ငါဆိုင္ေပ၏။ ငါ့ကိုလည္း သခင္ဆိုင္ေပ၏။ ႏွင္းေတာ၌ က်က္စားေတာ္မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| မိုးမေသာက္၊ ေမွာင္မိုက္အရိပ္မေျပးမီ၊ ငါခ်စ္ရာသခင္၊ ေဗသာေတာင္ေပၚမွာ သမင္ဒရယ္သငယ္ကဲ့သို႔ တစ္ဖန္ ျပဳေတာ္မူပါ။ |
|
|
|
|