माझ्या भगिनी, माझ्या वधू, मी माझ्या बागेत आलो आहे; सुगंधी द्रव्यांबरोबर मी माझा गंधरसही गोळा केला आहे. मी मधाबरोबर आणि माझ्या मधाचे पोळे खात आहे. मी माझे द्राक्षारस आणि दूध प्यालो आहे. माझ्या मित्रांनो, खा आणि प्या; प्रीतीच्या आनंदाने भरून जा.
मी झोपले होते परंतु माझे हृदय जागेच होते. ऐका! माझा प्रियकर दरवाजा ठोकीत आहे: “माझ्यासाठी उघड, माझ्या भगिनी, माझ्या प्रिये, माझी कबुतरी, माझ्या सर्वांग सुंदरी. माझे डोके दवबिंदूने चिंब भिजले आहे, माझे केस रात्रीमुळे ओलसर झाले आहे.”
माझ्या प्रियसख्यासाठी मी दार उघडले, पण तो तिथून निघून गेला होता; तेव्हा माझे हृदय गळून गेले. मी त्याला चोहीकडे शोधले, पण तो कुठेच सापडला नाही. मी त्याला हाक मारली, पण त्याने उत्तर दिले नाही.
यरुशलेमच्या कन्यांनो, मला हे वचन द्या, मी तुम्हावर एक कामगिरी सोपविते— जर तुम्हाला माझा प्रियकर सापडला, तर तुम्ही त्याला काय सांगाल? मी त्याच्या प्रेमासाठी झुरत आहे, असे सांगा.
तुझ्या प्रियकरामध्ये इतरांहून अधिक असे काय आहे, हे परमसुंदरी? तुझ्या प्रियकरामध्ये इतरांहून अधिक असे काय आहे, की तू आम्हाला शपथ देऊन ही कामगिरी सोपवावीस?