|
| 1 |
|
| Wyrok na Babilon, jak to zobaczył Izajasz, syn Amosa. |
|
| 2 |
|
| Zatknijcie sztandar na obnażonym szczycie góry! Podnieście na nich głos! Dajcie znak ręką! Niech wejdą w bramy książąt! |
|
| 3 |
|
| To Ja wezwałem Mnie poświęconych. To Ja zwołałem mych bohaterów, aby okazać mój gniew — dumnych ze służby pod wodzą mojego majestatu! |
|
| 4 |
|
| Słychać odgłos tłumu na górach, jakby licznego ludu! Słychać zgiełk królestw, zgromadzonych narodów! To PAN Zastępów przegląda zastępy bojowe! |
|
| 5 |
|
| Ciągną z dalekiej ziemi, z najdalszych krańców nieba — PAN i narzędzia Jego gniewu, by zniszczyć całą ziemię. |
|
| 6 |
|
| Zawódźcie! Bo bliski jest dzień PANA! Przychodzi on od Wszechmocnego jako niszczący cios! |
|
| 7 |
|
| Dlatego opadają wszystkie ręce, truchleje każde ludzkie serce. |
|
| 8 |
|
| Wszystkich ogarnia strach! Chwytają ich skurcze i bóle. Wiją się jak przy porodzie. Patrzą na siebie osłupiali, a z twarzy bije żar. |
|
| 9 |
|
| Oto nadchodzi dzień PANA — okrutny! Dzień wzburzenia i gwałtownego gniewu! Aby obrócić ziemię w pustkowie, a grzesznikom na niej położyć kres! |
|
| 10 |
|
| Tak! Gwiazdy niebios i ich konstelacje nie udzielą już swego światła! Słońce pociemnieje o wschodzie, a księżyc nie rozbłyśnie światłem! |
|
| 11 |
|
| I nawiedzę świat za zło, a bezbożnych za ich winy! Ukrócę pychę zuchwałych i poniżę wyniosłość tyranów. |
|
| 12 |
|
| Sprawię, że śmiertelnik będzie rzadszy od złota, a człowiek — od kruszcu z Ofiru. |
|
| 13 |
|
| Wstrząsnę bowiem niebem i ziemia zadrży w posadach, poruszy je wzburzenie PANA Zastępów w dniu, gdy wzbierze gwałtowność Jego gniewu. |
|
| 14 |
|
| I niczym spłoszona gazela, niczym stado bez tego, kto je zbiera, każdy zawróci do swojego ludu, każdy będzie uciekał do swej własnej ziemi. |
|
| 15 |
|
| Każdego, którego znajdą, zabiją! Każdego złapanego zwali miecz! |
|
| 16 |
|
| Niemowlęta roztrzaskają na ich oczach, splądrują im domy i zgwałcą kobiety! |
|
| 17 |
|
| Oto pobudzę przeciwko nim Medów! O srebro oni nie dbają, w złocie się nie lubują. |
|
| 18 |
|
| Młodzież zdziesiątkują ich łuki. Dla płodów łona nie będzie litości. I nad dziećmi w miłosierdziu nie drgnie oko! |
|
| 19 |
|
| I padnie klejnot królestw — Babilon, chluba i duma Chaldejczyków, legnie w gruzach pod ciosem Boga, jak Sodoma i Gomora! |
|
| 20 |
|
| Nie będzie zamieszkany na wieki ani zasiedlony po wszystkie pokolenia. Nie rozbije tam Arab namiotu ani pasterze nie zatrzymają tam stad. |
|
| 21 |
|
| Zadomowią się tam dzikie zwierzęta, w domach zagnieżdżą się sowy. Mieszkać tam będą strusice, a kozły wyprawiać swe harce. |
|
| 22 |
|
| W pałacach rozgoszczą się hieny, szakale we wspaniałych zamkach — bo bliski już jest jego czas, jego dni nie ulegną zwłoce. |
|
|
|
|