|
| 1 |
|
| წინასწარმეტყველება ზღვისპირეთის უდაბნოზე. როგორც გრიგალები მძვინვარებენ სამხრეთზე, ისე მოდის ის უდაბნოდან, საშინელი ქვეყნიდან. |
|
| 2 |
|
| სასტიკი ხილვა მეჩვენა მე: მოღალატე ღალატობს და მძარცველი ძარცვავს. ამოდი, ყელამ! ალყა შემოარტყი, მიდია! ახლა ბოლოს მოვუღებ ყველა მის ოხვრას. |
|
| 3 |
|
| ამის გამო ჩემი წელი კანკალმა მოიცვა, ტკივილებმა შემიპყრო მე, მსგავსად მშობიარის ტკივილებისა, მოვიკრუნჩხე გაგონილისაგან, შევძრწუნდი ნახულისაგან. |
|
| 4 |
|
| გული მითრთის, შიში მზარავს; სიამის ღამე საშინელებად მექცა. |
|
| 5 |
|
| ტაბლა გააწყვეს, ნოხები დააგეს, ჭამენ და სვამენ. ადექით, მთავრებო, ფარები გაპოხეთ! |
|
| 6 |
|
| ასე მითხრა უფალმა: „მიდი, დააყენე მზირი, რათა გაუწყოს, რასაც ხედავს. |
|
| 7 |
|
| და დაინახავს ის წყვილ-წყვილად მომავალ მხედრებს, და ხალხს ჯორ-აქლემებზე ამხედრებულთ. ყურადღებით იყოს, დიდი გულისყურით.“ |
|
| 8 |
|
| და ლომივით იყვირა მზირმა: „უფალო, საგუშაგოზე ვიდექი დღისით და ღამით. |
|
| 9 |
|
| აჰა, მოდის ეტლიონი, დაწყვილებული ცხენოსნები!“ და შემდეგ შესძახა: „დაეცა, დაეცა ბაბილონი! მისი კერპები დაიმსხვრა, მიწაზე ყრია დანარცხებული.“ |
|
| 10 |
|
| ოჰ, ჩემო კალოზე გალეწილო და განიავებულო ხალხო! რაც ვისმინე მე ცაბაოთ უფლის, ისრაელის ღმერთისაგან, ახლა გაუწყებთ მე თქვენ. |
|
| 11 |
|
| წინასწარმეტყველება დუმაზე. სეყირიდან მეძახიან: „გუშაგო, ღამის რა ჟამია? გუშაგო, ღამის რა ჟამია?“ |
|
| 12 |
|
| გუშაგი პასუხობს: „გათენება ახლოვდება, მაგრამ ჯერ ისევ ღამეა! თუ კითხვა გინდათ, იკითხეთ, კვლავ მოდით.“ |
|
| 13 |
|
| წინასწარმეტყველება არაბეთზე. არაბეთის ჩირგვნარებში გაათიეთ ღამე დედანელთა ქარავნებო! |
|
| 14 |
|
| თემას ქვეყნის მცხოვრებნო, მწყურვალს მიაწოდეთ წყალი; გაქცეულებს გამოუტანეთ პური! |
|
| 15 |
|
| რადგან მახვილს გაურბიან ისინი, ამოწვდილ მახვილს, მოჭიმულ მშვილდს და ომის სიმძიმეს. |
|
| 16 |
|
| ასე მითხრა მე უფალმა: „ერთი წელიც მოქირავნის წლებით და გაქრება მთელი დიდება კედარისა. |
|
| 17 |
|
| ცოტანიღა გადარჩებიან კედარის მშვილდოსანთაგან.“ ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა. |
|
|
|
|