|
| 1 |
|
| Wyrok o morskim pustkowiu: Jak wichry dmące w Negebie nadciąga [on] z pustyni, z ziemi budzącej grozę. |
|
| 2 |
|
| Srogie widzenie objawiono mi: zdrajca zdradza, a niszczyciel niszczy. Wyrusz, Elamie! Oblegaj, Medio! Zakończę wszelkie wzdychanie! |
|
| 3 |
|
| Dlatego wypełnił ból moje biodra, chwyciły mnie skurcze jak skurcze rodzącej. Skręca mnie od słuchania, przeraża to, co widzę. |
|
| 4 |
|
| Kołacze się we mnie serce, opadają mnie dreszcze, zmierzch mój upragniony zamienia się w strach. |
|
| 5 |
|
| Nakryć stół! Rozłożyć dywan! Jeść! Pić! Wstańcie, książęta! Nasmarujcie tarczę! |
|
| 6 |
|
| Bo tak powiedział do mnie Pan: Idź! Wystaw strażnika! Niech mówi, co widzi! |
|
| 7 |
|
| Czy zobaczy rydwan, parę koni, jeźdźca na ośle, jeźdźca na wielbłądzie – niech zważa z uwagą, z wielką uwagą! |
|
| 8 |
|
| I zawołał lew: Na wieży, Panie, stoję ja, ciągle – co dnia. I na mej wartowni trwam ja całymi nocami. |
|
| 9 |
|
| I oto nadchodzi! Oddział jeźdźców! Para koni! I odezwał się, i powiedział: Upadł! Upadł Babilon! I wszystkie posągi jego bóstw roztrzaskane na ziemi! |
|
| 10 |
|
| O, mój wymłócony! O, synu z mego klepiska! Co usłyszałem od JHWH Zastępów, Boga Izraela, to wam doniosłem! |
|
| 11 |
|
| Wyrok o Dumie. Woła do mnie z Seiru: Strażniku! Która to w nocy? Strażniku! Która to w nocy? |
|
| 12 |
|
| Strażnik powiedział: Przyszedł poranek, ale też noc! Jeśli musicie pytać, znowu przyjdźcie! |
|
| 13 |
|
| Wyrok o Arabii. W lesie, w Arabii będziecie nocować, karawany Dedanitów! |
|
| 14 |
|
| By spotkać spragnionego, wyjdźcie z wodą, mieszkańcy ziemi Tema! Chlebem spotkajcie zbiega! |
|
| 15 |
|
| Bo przed mieczami zbiegli! Przed mieczem dobytym i przed łukiem napiętym, i przed znojem walki! |
|
| 16 |
|
| Gdyż tak powiedział do mnie Pan: Za rok, jak rok najemnika, skończy się wszelka chwała Kedaru. |
|
| 17 |
|
| A reszta z liczby łuczników, bohaterskich synów Kedaru, zmaleje, gdyż JHWH, Bóg Izraela, [tak] postanowił. |
|
|
|
|