E, Matigi Ala, ele le ye ne ta Ala ye; ne bɛ i bonya ka i tɔgɔ tando, sabu i ka kobaw kɛ; i ka min latigɛ kabini wagatijan, o bɛ to a nɔ ra, a tɛ yɛlɛma.
Ele le ye dɛsɛbagatɔw dogoyɔrɔ ye, ele le ye fagantanw dogoyɔrɔ ye o degu wagati ra, ele le ye o dogoyɔrɔ ye sanjiba wagati ra, ele le ye o ta suma ye, fundɛninwagati ra. Sabu mɔgɔ farimanw ta jusugban bɛ i ko sanjiba min bɛ kogo gbasi,
walama i ko tere fundɛnin bɛ dugukolojalan jɛni cogo min na. Ele le bɛ siyaw ta wɔyɔkanw mala; sankaba bɛ tere datugu k’a fundɛnin lalɔ cogo min na, i bɛ mɔgɔ farimanw ta dɔnkirilakanw fana ban ten.
Fangatigi Ala bɛna ɲanagbɛba dɔ labɛn siyaw bɛɛ ye nin kuru kan: sogo turuman ta ɲanagbɛ, duvɛndiman ta ɲanagbɛ, ani sogo tobikoɲuman ni a turu, ani duvɛndiman sɛnsɛnkoɲuman!
O lon na, o bɛna a fɔ ko: «An ta Ala flɛ nin ye; an ka an jigi la ale le kan, a ka an kisi. An jigi bɛ Matigi Ala le kan; an ye ninsɔndiya ka ɲagari, sabu a ka an kisi.
Matigi Ala b’a boro la nin kuru kan k’a tanga.» Nka o bɛna Mohabukaw terege yɔrɔnin kelen na, i ko o bɛ binjalan karikari k’a digi ɲamaɲamadinga kɔnɔ cogo min na.
Ka o to o dingakolon kɔnɔ, o bɛna a boro yangan i ko jinɔmubaga b’a boro yangan ka ji nɔmu cogo min na; nka Ala bɛna o ta yɛrɛbonya bɔ o ra, o ni o ta setigiya bɛɛ.