Cantica hau egun hartan Judaco lurrean içanen da cantatua: Sion da gure indarreco hiria; salbatzailea jarriren da hartan harrasi eta harrasi-aitzineco.
Gau gucian çure lehiaz egotu da ene arima; eta oraino ene izpirituaz eta ene bihotz guciaz goicetic çure ganat egonen naiz atzarria. Çure erabaquiac lurrean betheco ditutzunean, munduan daudecenec ikasiren dute çucentasuna.
Hilcen direnac ez beitez bici, diganteac ez beitez bicira bihur: horren gatic ethorri çaizquiote ikustera, eta phorroscatu ditutzu, eta eceztatu duçu hequiezco orhoitzapen gucia.
Ernaldu eta erdi beçala gare, eta haicea ilki da gu gatic; lurrean ez dugu salbamenduzco fruituric atheratu; hargatic ez dira erori lur huntaco egoiliarrac.
Çuc hilac bicico dira; ene hilac bizturen dira. Atzar çaitezte eta laudorioac canta çatzue, herrautsean egoten çaretenac; ecen arguizco ihinça da, Jauna, çure ihinça, eta xahutuco duçu diganteen lurra.
Ecen huna non bere toquitic ilkitzera dohan Jauna, ikarceco lurrean dagoenac haren contra eguin tzarqueria; eta lurrac aguertuco du gainera ixuri dioten odola, eta ez ditu guehiago estalico hartan gorde dituzten hilac.