1
Á þeim degi verður þetta ljóð sungið í Júda: Vér eigum rammgera borg, múrar og virki voru reist henni til varnar.
2
Ljúkið upp hliðum svo að réttlát þjóð, sem varðveitir trúnað, megi inn ganga,
3
þjóð sem hefur stöðugt hugarfar. Þú varðveitir heill hennar því að hún treystir þér.
4
Treystið Drottni um aldur og ævi því að Drottinn er eilíft bjarg.
5
Hann hefur lítillækkað þá sem bjuggu á hæðum, steypt hinni háreistu borg, steypt henni til jarðar og varpað henni í duftið.
6
Hún var troðin fótum, fótum fátækra, tröðkuð iljum umkomulausra.
7
Bein er braut hins réttláta, þú jafnar veg hans.
8
Vér væntum leiðsagnar dóma þinna, Drottinn, þráum heils hugar nafn þitt og lofstír.
9
Ég þrái þig um nætur, andi minn leitar þín að morgni. Þegar dómum þínum er fullnægt á jörðu læra jarðarbúar réttlæti.
10
Sé óguðlegum sýnd vægð lærir hann aldrei réttlæti heldur umturnar rétti á jörðinni og sér ekki hátign Drottins.
11
Drottinn, hönd þín er upphafin. Þótt þeir vilji ekki sjá það hljóta þeir að sjá ákafa þinn vegna þjóðarinnar og blygðast sín. Eldur mun gleypa fjandmenn þína.
12
Drottinn, þú veitir oss frið. Allt sem oss hefur hlotnast er frá þér komið.
13
Drottinn, Guð vor, aðrir drottnar en þú hafa ríkt yfir oss en vér minnumst aðeins þín, nafns þíns.
14
Dauðir lifna ekki, skuggar rísa ekki upp. Þú hefur refsað þeim og eytt þeim, þú afmáðir alla minningu um þá.
15
Þú hefur fjölgað þjóðinni, Drottinn, þú hefur fjölgað þjóðinni. Þú hefur gert þig dýrlegan og fært út öll landamæri.
16
Drottinn, í neyðinni leituðum vér þín, í þrengingunum, þegar þú refsaðir oss, hrópuðum vér til þín.
17
Eins og þunguð kona, komin að því að fæða, hefur hríðir og hljóðar af kvölum, eins vorum vér frammi fyrir þér, Drottinn.
18
Vér vorum þunguð, fengum hríðir en það sem fæddist var sem vindur. Vér færðum jörðinni enga hjálp, engir jarðarbúar fæddust.
19
Menn þínir, sem dánir eru, munu lifna, lík þeirra rísa upp. Þeir sem í moldinni búa munu vakna og fagna. Þar sem dögg þín er dögg ljóssins mun jörðin fæða þá sem dánir eru.
20
Gakktu, þjóð mín, inn í herbergi þín og læstu dyrum á eftir þér, feldu þig skamma hríð uns reiðin er liðin hjá.
21
Drottinn heldur frá bústað sínum til að refsa íbúum jarðarinnar fyrir misgjörð þeirra. Þá mun jörðin láta birtast blóðið sem á henni var úthellt og ekki hylja þá lengur sem á henni voru vegnir.
Icelandic Bible 2007
2007 Icelandic Bible Society