Nu jarahat, najan ku Gusti disabaran ge tetep teu daek migarwa nu bener. Di dieu ge, di nagrina umat anu ibadah, tetep kalakuanana bakal awon, arembungeun ngaku kana kaagungan Gusti.
Musuh-musuh Gusti teu gaduh pangira yen ku Gusti bakal dihukum. Sina areraeun nun PANGERAN, sina sangsara, sina nandangan nyerina hukuman, anu ku Gusti parantos dipastikeun. Pintonkeun kumaha nyaahna Gusti ka umat Gusti.
Ayeuna maranehna parantos tariwas, pamohalan harirup deui. Arwah-arwahna moal harudang deui, ku Gusti parantos ditumpes, moal aya anu ngemut-ngemut deui.
Umat Gusti anu parantos tariwas, tangtos bakal harudang deui, mayit-mayitna bakal harirup deui. Sanaos parantos sirna di jero kubur, bakal nyararing deui, lajeng maruji kalawan suka. Anu maraotna parantos lami ge tangtos ku PANGERAN dihirupkeun deui, lir ciibun anu ngagarenclang nyegeran bumi.
Mantenna bakal mios ti panglinggihana-Na di sawarga, kersa-Na ngahukum jalma-jalma eusi bumi ku karana dosa-dosana. Anu maraehan pasti kabitur sanajan sakumaha bunina, kitu deui bumi oge moal ngabunikeun sakur anu enggeus dipaehan.