Sa sadto nga adlaw ang Ginoo magagamit sang iya gamhanan kag makamamatay nga espada sa pagsilot sang Lebiatan, inang nagasaog, nagatikutiko nga man-og, kag sa pagpatay sang dragon nga nagaestar sa dagat.
Sa sadto nga mga adlaw ang mga tawo sang Israel, ang mga kaliwat ni Jacob, magapanggamot kaangay sang kahoy, kag magapanalingsing sila kag magapamulak. Ang duta mapuno sang bunga nga ila ginapatubas.
Ang Ginoo nagsilot sang iya mga tawo paagi sa pagpadala sa ila subong mga bihag. Gintabog niya sila paagi sa isa ka makahalalit nga hangin halin sa sidlangan.
Pero ang mga sala sang Israel mapatawad lamang kon ang tanan nga mga bato sa altar sang mga diosdios madugmok kaangay sang yab-ok, kag wala na sing mabilin nga mga simbulo sang diosa nga si Asera ukon mga altar nga ginasunogan sang insyenso.
Ang napamakuran nga siudad nalaglag. Ginbayaan ini kag mamingaw kaangay sang desierto. Nahimo ini nga halalban sang mga baka, sa diin makapahuway kag makahalab sila.
Ang mga sanga sang mga kahoy nagkalaya kag nagkalabali, kag ang mga kababayin-an nagapangahoy sini. Tungod kay ang mga tawo wala sing paghangop, ang Dios nga ila Manunuga indi magkaluoy ukon mahamuot sa ila.
Sa sadto nga adlaw ang Ginoo isaisa nga magatipon sang iya mga tawo nga Israelinhon, gikan sa Eufrates tubtob sa dulonan sang Ehipto, subong sang paglinas nga nagapain sang trigo sa upa.
Kon mag-abot ina nga adlaw, ang isa ka trumpeta patunogon sa pagtawag halin sa Asiria kag Ehipto sang tanan nga mga Israelinhon nga ginbihag didto. Magaabot sila kag magasimba sa Ginoo sa Jerusalem, ang iya balaan nga bukid.