Kag magapahamtang ako sing dologan batok sa imo sa palibut, kag ipakibon ko ikaw sing napabantay nga mga guban kag magapatindug ako batok sa imo sing mga pamakud sa pagkibon.
Niyan ikaw paubson kag magapamolong gikan sa duta, ang imo hambal mahinay gikan sa yab-ok; ang imo tingug magagikan sa duta subong sang iya sang manugpagowa sang espiritu, kag ang imo hambal magahutik gikan sa yab-ok.
Apang ang kadam-an sang imo mga kaaway manginkaangay sa mapino nga yab-ok, kag ang kadam-an sang mga makakulugmat manginsubong sang labhang nga nagataliwan. Kag sa malip-ot, sa hinali,
sia duawon sang Ginoo sang mga kasoldadosan nga may daguub kag may linog kag may daku nga kagahud, nga may buhawi kag bagyo, kag dabdab sang kalayo nga nagalamon.
Kag ang kadam-an sang tanan nga pungsud nga nagaaway batok sa Ariel, ang tanan nga nagaaway batok sa iya kag sa iya pamakud kag nga nagapapiot sa iya, manginsubong sang damgo, palanan-awon sang kagab-ihon.
Subong sang gutum nga tawo nga nagadamgo nga nagakaon sia kag nagamata sia nga ang iya kalag wala sing sulud, ukon subong sang nauhaw nga tawo nga nagadamgo nga nagainum sia kag nagamata sia nga ginapunaw, kag ang iya kalag may kauhaw, mangin-amo ini ang kadam-an sang tanan nga pungsud nga nagaaway batok sa Bukid nga Sion.
Magpalantang kamo kag magkatingala, magpanglingawlingaw kamo kag magmabulag! Maghobog, apang indi sa alak; magdulingduling apang indi sa masingkal nga ilimnon!
Kay ang Ginoo nag-ula sa inyo sang espiritu sang katologon nga hamook, kag nagpapiyong sang inyo mga mata, ang mga manalagna, kag nagtabon sang inyo mga olo, ang mga manugpanan-aw.
Kag ang bug-os nga palanan-awon nanginsubong sa inyo sang mga polong sang tolon-an mga pinat-inan. Kon ginahatag ini sang mga tawo sa isa nga makabasa, nga nagasiling, “Basaha ini,” nagasiling sia, “Indi ako makahimo, kay napat-inan ini.”
Kag ang Ginoo nagsiling: “Sa bagay nga ini nga katawohan nagapalapit sa akon sa ila baba kag sa ila mga bibig nagatahud sa akon, apang ang ila tagiposoon malayo sa akon, kag ang ila kahadluk sa akon sogo sang mga tawo nga gintudlo sa ila;
busa, yari karon, magapadayon ako sa paghimo sing makatilingala nga buhat sa tunga sini nga katawohan, ang makatilingala nga buhat kag kalatingalahan; kag ang kaalam sang ila maalam nga mga tawo mawala, kag ang paghangup sang ila mahinalongon nga mga tawo malipdan. ”
Kailo sa ila nga nagatago sing madalum sang ila hinun-anon gikan sa Ginoo, nga ang ila mga binuhatan yara sa kadudulman, kag nga nagasiling, “Sin-o bala ang makakita sa aton? Sin-o bala ang makahibalo sa aton?”
Ginapabaliskad ninyo ang mga butang! Kabigon bala ang maninihon subong sang lunang; nga ang butang nga ginhimo magsiling sa naghimo sa iya, “Wala niya ako paghimoa”; ukon ang butang nga nahuman magsiling sa naghuman sa iya, “Wala sia sing paghangup”?
nga nagahimo sang tawo sa pagpakasala sa iya katuyoan, nga nagabutang sing siod tungud sa iya nga nagasabdong sa gawang, kag nagapatalang sang matarung tungud sa butang nga wala sing pulus.
Busa sa amo nagasiling ang Ginoo, nga nagtubus kay Abraham, nahanungud sang panimalay ni Jacob: “Karon si Jacob indi na mahuya, kag indi na ang iya nawung magpanglapsi.
Kay sang nakita niya ang iya mga anak, ang binuhatan sang akon mga kamut, sa tunga niya, pakabalaanon nila ang akon ngalan; pakabalaanon nila ang Balaan ni Jacob, kag magakahangawa sa Dios sang Israel.