Sang pagkabati ni Haring Ezequias sang ila ginsugid, gingisi niya ang iya bayu sa kasubo, nagsuksok sang bayu nga sako, kag nagkadto sa Templo sang Ginoo.
Ginpadala niya sa propeta nga si Isaias nga anak ni Amoz si Eliaquim, ang opisyal nga nagadumala sang palasyo, si Sebna, ang sekretaryo sang korte, kag ang mga tigulang nga mga pari. Sila nagabayo man sang sako.
Amo ini ang mensahe nga ginsiling niya nga dalhon kay Isaias: “Karon amo ang adlaw sang pag-antos, ginasilutan kita kag ginapakahuy-an. Kaangay kita sang isa ka babayi nga manugbata, pero tama sia kaluya sa pagbata sini.
Ang hari sang Asiria nagpadala sang iya pangulo nga opisyal sa pagyaguta sa buhi nga Dios. Kabay ang Ginoo nga imo Dios makabati sini nga mga pagyaguta kag silutan ang mga naghambal sini. Gani magpangamuyo ka sa Dios para sa aton mga tawo nga nabilin.”
nagpadala sia sini nga sabat sa hari: “Ang Ginoo nagasiling sa imo nga indi ka magpatublag sa mga pagyaguta nga ginsiling sang mga taga-Asiria nga ang Ginoo indi makaluwas sa inyo.
Ang opisyal nga Asiriahanon nakahibalo nga ang hari naghalin sa Lakis kag nagpakig-away sa kaingod nga siudad sang Libna, gani nagkadto sia didto kag nagpakighambal sa iya.
May balita nga nabaton ang mga Asiriahanon nga ang mga hangaway sang Ehipto, nga ginapangulohan ni Haring Tirhaca sang Etiopia, nagapadulong sa pagsalakay sa ila. Sang pagkabati sini sang hari nagpadala sia sang sulat kay Haring Ezequias
Ang akon mga katigulangan naglaglag sang mga siudad sang Gozan, Haran, kag Resef, kag nagpamatay sang mga tawo sang Beteden nga nagaestar sa Telassar, kag ang ila mga dios wala gid makaluwas sa ila.
Ginkuha ni Haring Ezequias ang sulat sa mga mensahero kag ginbasa ini. Dayon nagkadto sia sa Templo, ginhumlad ang sulat didto sa presensya sang Ginoo,
“O Ginoo sang mga hangaway, Dios sang Israel nga nagapungko sa imo trono nga yara sa ibabaw sang mga kerubin, ikaw lamang ang Dios nga nagagahom sa tanan nga mga ginharian sa kalibutan. Ikaw ang nagtuga sang langit kag duta.
Karon, O Ginoo, pamatii kag tan-awa ang nagakahanabo sa amon. Pamatii ang tanan nga mga butang nga ginasiling ni Senaquerib sa pagyaguta sa imo, ang buhi nga Dios.
Ginpadala mo ang imo mga alagad sa pagpabugal sa akon nga tungod sang tanan mo nga mga karwahi gintaklad mo ang pinakamataas nga mga bukid, bisan ang putokputokan sang bukid sang Libano. Nagpabugal ka nga napukan mo ang pinakamataas nga sedro kag ang pinakamaayo nga kahoy nga sipre, kag imo nalambot ang pinakamalayo nga bahin sang mga kagulangan.
Nagpabugal ka nga nagkutkot ka sing mga bubon kag nag-inom sing tubig sa iban nga mga duta, kag ang agi sang imo mga hangaway nagpamala sang suba sang Nilo.
“Wala mo bala mabatii nga ginplano ko ini sang una pa nga panahon? Kag karon gintuman ko ini. Ginhatagan ko ikaw sing gahom sa pagguba sang napamakuran nga mga siudad.
Ang mga tawo nga nagaestar didto wala sing mahimo. Kinulbaan sila kag naurongan. Kaangay sila sang hilamon sa uma ukon sang mga hilamon nga nagatubo sa atop kon huypon ini sang mainit nga hangin halin sa sidlangan.
“Pero nakahibalo ako sang tanan nga mga butang nahanungod sa imo, kon ano ang imo ginahimo kag kon diin ikaw nagakadto. Nakahibalo ako sang imo kaakig sa akon.
Nabaton ko ang mga sugid nahanungod sang imo kaakig kag bugal, kag karon butangan ko ikaw sing tungatunga sa ilong kag busalan ko ang imo baba, kag dalhon ko ikaw pabalik sa amo man nga dalan nga imo gin-agyan.”
Dayon si Isaias nagsiling kay Haring Ezequias, “Yari ang tanda kon ano ang mahanabo. Karon kag sa masunod nga tuig ang inyo pagakaunon amo ang mga uyas nga nagtubo lamang, pero sa madason nga tuig sarang na kamo makatanom kag makaani sing uyas, kag makatanom sang ubas kag magkaon sang iya mga bunga.
“Amo ini ang ginsiling sang Ginoo nahanungod sa hari sang Asiria: ‘Indi sia makasulod sa sini nga siudad ukon makapana sini bisan isa lang ka baslay. Wala sing soldado nga may taming nga makapalapit sa siudad, kag wala sing trinsera nga patindugon sa pagkibon sini.
Magabalik sia sa amo man nga alagyan nga iya gin-agyan sa iya pag-abot, kag indi sia makasulod sa sini nga siudad. Ako, ang Ginoo, amo ang naghambal sini.
Ang anghel sang Ginoo nagkadto sa kampo sang mga taga-Asiria kag nagpamatay sang 185,000 ka mga hangaway. Sang pagkaaga sang madason nga adlaw, tanan sila patay na nga nagahamyang didto!
Sang isa ka adlaw, sang nagasimba sia sa templo sang iya dios nga si Nisroc, ginpatay sia paagi sa espada sang iya duha ka mga anak nga lalaki nga si Adramelec kag si Sarezer, kag dayon nagpalagyo sila sa duta sang Ararat. Ang isa sang iya mga anak nga si Esarhadon nagbulos sa iya subong nga hari.