|
| 1 |
|
| ထိုကာလ၌ ေဟဇကိမင္းႀကီးသည္ ေသလုနီးပါးနာမက်န္းျဖစ္ေလ၏။ အာမုတ္၏သား ပေရာဖက္ေဟရွာယသည္ သူ႔ထံသို႔လာ၍ “သင္ေသရမည္။ သင္အသက္ရွင္ရေတာ့မည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ သင့္နန္းတြင္းေရးရာတို႔ကို စီမံခဲ့ေလာ့ဟူ၍ ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 2 |
|
| ထိုအခါ ေဟဇကိမင္းႀကီးသည္ နံရံဘက္သို႔ မ်က္ႏွာလွည့္၍ |
|
| 3 |
|
| “အို ထာဝရဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေရွ႕ေတာ္၌ စိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့ သစၥာရွိရွိအသက္ရွင္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေရွ႕ေတာ္၌ ေကာင္းေသာအမႈ ျပဳခဲ့သည္ကိုလည္းေကာင္း ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ”ဟု ထာဝရဘုရားထံ ဆုေတာင္းၿပီး ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးေလ၏။ |
|
| 4 |
|
| တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ေဟရွာယထံသို႔ေရာက္လာသည္မွာ |
|
| 5 |
|
| “သင္သည္ ေဟဇကိမင္းႀကီးထံသို႔သြား၍ သင့္ဘိုးေဘးဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားက ‘သင္၏ဆုေတာင္းသံကို ငါၾကားၿပီ။ သင္၏မ်က္ရည္ကိုလည္း ငါျမင္ၿပီ။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ သင့္အား တစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ ထပ္၍အသက္ရွင္ေစမည္။ |
|
| 6 |
|
| သင္ႏွင့္ဤၿမိဳ႕ကို အဆီးရီးယားဘုရင္လက္မွ ငါကယ္တင္မည္။ ဤၿမိဳ႕ကို ငါကာကြယ္မည္။ |
|
| 7 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ျပဳမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သင့္အား ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာနိမိတ္လကၡဏာကား ဤသို႔ျဖစ္၏။ |
|
| 8 |
|
| ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေနေ႐ြ႕သည္ႏွင့္အမွ်လိုက္ေ႐ြ႕သြားေသာ အာခတ္မင္းႀကီး၏ေလွကားထစ္မ်ားေပၚမွ အခ်ိန္တိုင္းအရိပ္ကို အေနာက္သို႔ဆယ္ထစ္ ငါျပန္ဆုတ္ေစမည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ေျပာၾကားေလာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ေလွကားထစ္ေပၚမွ ေ႐ြ႕သြားၿပီးသည့္ေန၏အရိပ္သည္ ေနာက္သို႔ဆယ္ထစ္ျပန္ဆုတ္ေလ၏။ |
|
| 9 |
|
| ယုဒဘုရင္ေဟဇကိမင္းႀကီးသည္ နာမက်န္းျဖစ္ၿပီးမွ ျပန္လည္က်န္းမာလာေသာအခါ သူေရးထားသည့္စာဟူမူကား |
|
| 10 |
|
| “ငါသည္ အ႐ြယ္ေကာင္းခ်ိန္ တြင္ပင္ မရဏာႏိုင္ငံတံခါးရွိရာသို႔ သြားရေတာ့မည္။ ႂကြင္းက်န္ေသာ ငါ၏ႏွစ္လမ်ားကို ငါဆုံးရႈံးလိုက္ရေလၿပီ။ |
|
| 11 |
|
| သက္ရွိကမာၻေျမ၌ ထာဝရဘုရားရွင္ကို ငါဖူးျမင္ရေတာ့မည္မဟုတ္။ ကမာၻေလာက၌ေနထိုင္ေသာ လူသားတို႔ကို ေတြ႕ျမင္ရေတာ့မည္မဟုတ္။ |
|
| 12 |
|
| ငါ့အိမ္ကို သိုးထိန္းတဲကဲ့သို႔ ဆြဲထုတ္၍ ငါ့ထံမွဖယ္ရွားေလၿပီ။ ရက္ကန္းသည္ အဝတ္လိပ္သကဲ့သို႔ ငါ့အသက္ကို ငါလိပ္ရေလၿပီ။ ရက္ကန္းစင္မွခ်ည္ကိုျဖတ္သကဲ့သို႔ ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ့ကို ျဖတ္ေတာ္မူၿပီ။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ငါ့ကို အဆုံးသတ္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 13 |
|
| ငါ့အ႐ိုးရွိသမွ်တို႔ကို ျခေသၤ့ကဲ့သို႔ခ်ိဳးေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ နံနက္တိုင္ေအာင္ ငါေအာ္ဟစ္ရၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ငါ့ကိုအဆုံးသတ္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 14 |
|
| ႀကိဳးၾကာကဲ့သို႔၊ ပ်ံလႊားကဲ့သို႔ ငါေအာ္ျမည္ရ၏။ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ ငါညည္းတြားရ၏။ အထက္ေကာင္းကင္သို႔ ေမွ်ာ္ၾကည့္ရသျဖင့္ ငါ့မ်က္စိသည္ အားနည္းပါၿပီ။ အို ဘုရားရွင္၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေဝဒနာခံစားရသျဖင့္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ကယ္မေတာ္မူပါ။ |
|
| 15 |
|
| ငါဘာမ်ားေျပာဆိုႏိုင္မည္နည္း။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ့ကိုမိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ျပဳေတာ္မူၿပီ။ စိတ္ဒုကၡေဝဒနာကို ငါခံစားခဲ့ရသည္ျဖစ္၍ ငါ့အသက္တာတစ္ေလွ်ာက္လုံး သတိရွိရွိေလွ်ာက္လွမ္းပါမည္။ |
|
| 16 |
|
| အို ဘုရားရွင္၊ ထိုသို႔ေသာအားျဖင့္ လူတို႔အသက္ရွင္ၾကပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္၏အသက္ဝိညာဥ္သည္လည္း ထိုအရာအားလုံးထဲ၌ တည္ပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္ကိုျပန္လည္က်န္းမာေစ၍ အသက္ရွင္ေစေတာ္မူပါၿပီ။ |
|
| 17 |
|
| ၾကည့္ရႈေလာ့။ အကြၽႏ္ုပ္ခံစားရေသာဒုကၡေဝဒနာသည္ အကြၽႏ္ုပ္ေကာင္းဖို႔ျဖစ္ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္၏စိတ္ဝိညာဥ္ကို ပ်က္စီးျခင္းတြင္းထဲမွ ႏုတ္ယူေတာ္မူၿပီ။ အကြၽႏ္ုပ္၏အျပစ္ရွိသမွ်တို႔ကို ေနာက္ေတာ္သို႔ ပစ္လိုက္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 18 |
|
| မရဏာႏိုင္ငံသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ေက်းဇူးေတာ္ကို မခ်ီးမြမ္းႏိုင္ပါ။ ေသျခင္းသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ဂုဏ္ေတာ္ကို မခ်ီးမြမ္းႏိုင္ပါ။ တြင္းထဲသို႔ဆင္းသြားေသာသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏သစၥာေတာ္ကို မေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ၾကပါ။ |
|
| 19 |
|
| ယေန႔ ကိုယ္ေတာ္၏ေက်းဇူးေတာ္ကို အကြၽႏ္ုပ္ခ်ီးမြမ္းသကဲ့သို႔ အသက္ရွင္ေသာသူသာလွ်င္ ျပဳႏိုင္ပါ၏။ ဖခင္သည္ သားသမီးတို႔အား ကိုယ္ေတာ္၏သစၥာေတာ္ကို သိေစပါ၏။ |
|
| 20 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့ကိုကယ္တင္ေတာ္မူမည္။ ငါတို႔အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္တြင္ ႀကိဳးတပ္တူရိယာမ်ားကိုတီးခတ္ၾကပါမည္ဟု ငါဆို၏”ဟူ၍ ျဖစ္၏။ |
|
| 21 |
|
| ေဟရွာယကလည္း “သဖန္းပ်ဥ္ကိုယူ၍ အနာစိမ္းကိုအုံေပးၾကပါ။ မင္းႀကီး ျပန္ေကာင္းလာလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 22 |
|
| ေဟဇကိမင္းႀကီးကလည္း “ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္သို႔ အကြၽႏ္ုပ္တက္သြားရမည့္ နိမိတ္လကၡဏာကား အဘယ္နည္း”ဟု ေမးေလ၏။ |
|
|
|
|