|
| 1 |
|
| သင္တို႔၏ဘုရားသခင္က “ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္ကို ႏွစ္သိမ့္ေပးၾက။ ႏွစ္သိမ့္ေပးၾက”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 2 |
|
| “စစ္ပြဲ ၿပီးဆုံးၿပီ။ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္မွ မိမိအျပစ္အတြက္ ႏွစ္ဆခံယူၿပီးၿပီျဖစ္၍ အျပစ္လည္း ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရၿပီ”ဟု ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕အား ေၾကညာၿပီး ႏွစ္သိမ့္ေပးေလာ့။ |
|
| 3 |
|
| ေႂကြးေၾကာ္သံတစ္ခုမွာ “ေတာကႏၲာရ၌ ထာဝရဘုရားႂကြေတာ္မူမည့္လမ္းကို ျပင္ဆင္ၾကေလာ့။ သဲကႏၲာရ၌ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ႂကြေတာ္မူမည့္ လမ္းမႀကီးကို ေျဖာင့္တန္းေစၾကေလာ့။ |
|
| 4 |
|
| ခ်ိဳင့္ဝွမ္းရွိသမွ်ကို ဖို႔၍ ေတာင္ႀကီးေတာင္ငယ္ရွိသမွ်ကို ၿဖိဳရမည္။ မညီညာေသာေျမသည္ ေခ်ာေမြ႕၍ ၾကမ္းတမ္းေသာေနရာတို႔သည္ လြင္ျပင္ျဖစ္သြားမည္။ |
|
| 5 |
|
| ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းအသေရေတာ္သည္ ထင္ရွားေတာ္မူမည္။ လူအေပါင္းတို႔သည္ အတူတကြဖူးျမင္ရၾကလိမ့္မည္။ အကယ္စင္စစ္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ေတာ္မွ မိန႔္ေတာ္မူၿပီ”ဟူ၍ျဖစ္၏။ |
|
| 6 |
|
| အသံတစ္ခုက “ဟစ္ေၾကာ္ေလာ့”ဟု ဆိုလွ်င္ တစ္ေယာက္က “မည္သည့္အရာကို ဟစ္ေၾကာ္ရမည္နည္း”ဟု ေမးေသာ္ “လူအေပါင္းတို႔သည္ ျမက္ပင္ျဖစ္ၾက၏။ သူတို႔၏ေကာင္းျမတ္ျခင္းရွိသမွ်သည္လည္း ကြင္းျပင္၌ရွိေသာပန္းပြင့္ကဲ့သို႔ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ထာဝရဘုရားအသက္ရႉထုတ္လိုက္ေသာအခါ ျမက္ပင္သည္ ေျခာက္ေသြ႕၍ ပန္းပြင့္သည္ ညႇိဳးႏြမ္းသြား၏။ အကယ္စင္စစ္ လူတို႔သည္ ျမက္ပင္ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| ျမက္ပင္သည္ ေျခာက္ေသြ႕တတ္၏။ ပန္းပြင့္သည္ ညႇိဳးႏြမ္းတတ္၏။ ငါတို႔ဘုရားသခင္၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္မူကား အစဥ္အၿမဲတည္လိမ့္မည္” ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 9 |
|
| အို ဇိအုန္ေတာင္၊ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းယူေဆာင္လာေသာသူ၊ ျမင့္မားေသာေတာင္ေပၚသို႔ တက္ေလာ့။ အို ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၊ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းယူေဆာင္လာေသာသူ၊ သင့္အသံကို အစြမ္းကုန္လႊင့္ေလာ့။ အသံကိုလႊင့္ေလာ့။ မေၾကာက္ႏွင့္။ “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤသည္ကား သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ေပတည္း”ဟု ယုဒၿမိဳ႕တို႔အား ေျပာၾကားေလာ့။ |
|
| 10 |
|
| ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားသည္ တန္ခိုးျဖင့္ႂကြလာေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ လက္႐ုံးေတာ္ျဖင့္ အုပ္စိုးေတာ္မူ၏။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဆုလာဘ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူရွိ၏။ အဖိုးအခသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ရွိ၏။ |
|
| 11 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ သိုးထိန္းကဲ့သို႔ သိုးစုကို ထိန္းေက်ာင္းေတာ္မူမည္။ သိုးသငယ္တို႔ကို လက္႐ုံးေတာ္ျဖင့္စုစည္း၍ ရင္ခြင္၌ေပြ႕ပိုက္ေတာ္မူမည္။ သားငယ္ရွိေသာသိုးမတို႔ကိုလည္း ညင္ညင္သာသာပို႔ေဆာင္ေတာ္မူမည္။ |
|
| 12 |
|
| ေရကို လက္ခုပ္ျဖင့္ ျခင္တြယ္ေသာသူ၊ ေကာင္းကင္ကို လက္ျဖင့္တိုင္းထြာေသာသူ၊ ေျမမႈန႔္ကို ျခင္ေတာင္းျဖင့္ခ်င့္ေသာသူ၊ ေတာင္ႀကီးကို ကတၱားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေတာင္ငယ္ကို ခ်ိန္ခြင္ျဖင့္လည္းေကာင္း ခ်ိန္တြယ္ေသာသူကား မည္သူနည္း။ |
|
| 13 |
|
| ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္ကို မည္သူလမ္းၫႊန္ ႏိုင္သနည္း။ ကိုယ္ေတာ့္ကို အႀကံေပးသူ၊ ၫႊန္ၾကားသူကား မည္သူနည္း။ |
|
| 14 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ မည္သူႏွင့္တိုင္ပင္ေတာ္မူသနည္း။ အသိဉာဏ္ကို ကိုယ္ေတာ္အား မည္သူေပးသနည္း။ တရားမွ်တျခင္းလမ္းကို ကိုယ္ေတာ္အား မည္သူသင္ၾကားေပးသနည္း။ အသိပညာကို ကိုယ္ေတာ္အား မည္သူသင္ၾကားေပးသနည္း။ ထိုးထြင္းသိျမင္ျခင္းလမ္းကို ကိုယ္ေတာ္အား မည္သူျပသေပးသနည္း။ |
|
| 15 |
|
| လူမ်ိဳးတို႔ကို ေရပုံးထဲမွေရတစ္စက္ကဲ့သို႔၊ ခ်ိန္ခြင္ေပၚမွ ဖုန္မႈန႔္ကဲ့သို႔ ထင္မွတ္၍ ကြၽန္းတို႔ကို ျမဴမႈန္ကဲ့သို႔ ကိုင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| လက္ဘႏြန္ေတာသည္ မီးေမႊးရန္မလုံေလာက္။ ထိုေတာရွိေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္တို႔သည္လည္း မီးရႈိ႕ရာယဇ္အတြက္မလုံေလာက္။ |
|
| 17 |
|
| လူမ်ိဳးအားလုံးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ ဘာမွ်မဟုတ္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို အနတၱသက္သက္၊ အခ်ည္းႏွီးသက္သက္ထက္ သာ၍ငယ္သည္ဟု ထင္မွတ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 18 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ မည္သူႏွင့္တူသနည္း။ သင္သည္ ဘုရားသခင္ကို မည္သည့္ပုံသဏၭာန္ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္မည္နည္း။ |
|
| 19 |
|
| ပန္းတဥ္းသမားသည္ ႐ုပ္တုဆင္းတုကိုသြန္းလုပ္တတ္၏။ ပန္းထိမ္သမားသည္လည္း ထို႐ုပ္တုကိုေ႐ႊျဖင့္မြမ္းမံၿပီး ေငြဆြဲႀကိဳးမ်ား လုပ္ေပးတတ္၏။ |
|
| 20 |
|
| ဆင္းရဲသားမူကား မေဆြးျမည့္ႏိုင္ေသာသစ္သားကိုေ႐ြးယူၿပီးလွ်င္ မလဲႏိုင္ေသာ႐ုပ္တုကို ထုလုပ္ေပးရန္ ကြၽမ္းက်င္ေသာပန္းပုဆရာကို ရွာေဖြတတ္၏။ |
|
| 21 |
|
| သင္တို႔မသိၾကသေလာ။ သင္တို႔မၾကားဖူးၾကသေလာ။ အစအဦးကတည္းက သင္တို႔ကိုမေျပာျပခဲ့ၾကသေလာ။ ေျမႀကီးစတည္ကတည္းက သင္တို႔နားမလည္ခဲ့ၾကသေလာ။ |
|
| 22 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ ေျမႀကီးစက္ဝိုင္းအထက္တြင္ စံပယ္ေတာ္မူ၏။ ေျမႀကီးသားတို႔သည္ ႏွံေကာင္သဖြယ္ျဖစ္၏။ မိုးေကာင္းကင္ကို မ်က္ႏွာၾကက္ကဲ့သို႔ ျဖန႔္ၾကက္ေတာ္မူ၏၊ ေနစရာတဲကဲ့သို႔ ျဖန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 23 |
|
| အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔ကို ဘာမွ်မဟုတ္ေသာသူမ်ား၊ ေျမႀကီးေပၚရွိတရားသူႀကီးတို႔ကို အရာမဝင္ေသာသူမ်ား ျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 24 |
|
| သူတို႔သည္ စိုက္ခါစပ်ိဳးပင္၊ ႀကဲခါစမ်ိဳးေစ့၊ ေျမႀကီးထဲ၌အျမစ္စြဲခါစအပင္ေပါက္ကဲ့သို႔ျဖစ္၍ သူတို႔ကို မႈတ္ေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ေျခာက္ေသြ႕သြားမည္။ ဖြဲကဲ့သို႔ ေလေပြတိုက္ရာ လြင့္ပါသြားမည္။ |
|
| 25 |
|
| သန႔္ရွင္းေသာအရွင္က “သင္တို႔သည္ ငါ့ကို မည္သူႏွင့္ႏႈိင္းယွဥ္မည္နည္း။ မည္သူသည္ ငါႏွင့္တူသနည္း”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 26 |
|
| အထက္သို႔ ေမွ်ာ္ၾကည့္ၾကေလာ့။ ေကာင္းကင္တန္ဆာမ်ားကို မည္သူဖန္ဆင္းသနည္း။ ထိုတန္ဆာအလုံးအရင္းကို အေရအတြက္အလိုက္ ေပၚထြက္ေစေသာသူ၊ အလုံးစုံကို အမည္ျဖင့္မွည့္ေခၚေသာသူပင္တည္း။ တန္ခိုး၊ ခြန္အားႀကီးမားေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ႂကြင္းက်န္ခဲ့ေသာအရာတစ္စုံတစ္ခုမွ်မရွိ။ |
|
| 27 |
|
| အို ယာကုပ္အမ်ိဳး၊ အို အစၥေရးလူမ်ိဳး၊ “ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့လမ္းကို မျမင္။ ငါ၏ဘုရားသခင္သည္ ငါ့အမႈကို ဂ႐ုမစိုက္”ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ေျပာဆိုရသနည္း။ |
|
| 28 |
|
| သင္မသိသေလာ။ သင္မၾကားဖူးသေလာ။ ထာဝရဘုရားသည္ အစဥ္အၿမဲတည္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၊ ေျမႀကီးစြန္းတိုင္ေအာင္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာအရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အားအင္ကုန္ခန္းေတာ္မမူ။ ေမာပန္းေတာ္မမူ။ ကိုယ္ေတာ္၏ဉာဏ္ကို စစ္၍မကုန္ႏိုင္။ |
|
| 29 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ ေမာပန္းေသာသူတို႔ကို ခြန္အားေပးေတာ္မူ၏။ အစြမ္းမရွိေသာသူတို႔ကို စြမ္းအားႏွင့္ျပည့္စုံေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 30 |
|
| လူငယ္တို႔ပင္လွ်င္ အားအင္ကုန္ခန္း၍ ေမာပန္းၾကလိမ့္မည္။ သန္မာေသာလူငယ္တို႔သည္လည္း ခလုတ္တိုက္လဲက်ၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 31 |
|
| ထာဝရဘုရားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေသာသူတို႔မူကား ခြန္အားသစ္ႏွင့္ျပည့္လိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ လင္းယုန္ကဲ့သို႔ အေတာင္ပံျဖင့္ အထက္သို႔ပ်ံတက္ၾကလိမ့္မည္။ ေျပးေသာအခါ ေမာပန္းၾကမည္မဟုတ္။ သြားလာေသာအခါလည္း အားအင္ကုန္ခန္းၾကမည္မဟုတ္။ |
|
|
|
|