×

مقدس ڪلام توريت، زبور

يسعياہ ٤٠

1
اسان جو خدا فرمائي ٿو تہ ”تسلي ڏيو، منهنجي قوم کي تسلي ڏيو.
2
يروشلم جي رهاڪن کي دلاسو ڏيو. هنن منجھہ اعلان ڪريو تہ سندن غلاميءَ واري مصيبت جا ڏينهن ختم ٿي ويا. هائو، مون خداوند سندن بدڪاري معاف ڪري ڇڏي آهي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ سندن سڀني گناهن جي کين ٻيڻي سزا ڏيئي چڪو آهيان.“
3
پڪارڻ وارو وڏي واڪي چوي ٿو تہ ”بيابان ۾ خداوند جي لاءِ رستو تيار ڪريو. هائو، ريگستان ۾ اسان جي خدا لاءِ واٽ سڌي ڪريو.
4
هر هڪ هيٺاهينءَ کي ڀري هڪ ڪرو ڪيو ويندو، هر هڪ جبل ۽ ٽڪريءَ کي ڀڃي هموار ڪيو ويندو. هائو، هر ڏنگيءَ شيءِ کي سڌو، ۽ هر کڏي کوٻي کي سنئون ڪيو ويندو.
5
پوءِ خداوند جو جلوو ظاهر ٿيندو، ۽ سڀيئي قومون اهو ڏسنديون. هائو، خداوند پاڻ ائين فرمايو آهي.“
6
تڏهن هڪڙو آواز آيو تہ ”اعلان ڪر.“ مون پڇيو تہ ”ڪهڙو اعلان ڪريان؟“ تڏهن مون کي چيو ويو تہ ”اعلان ڪر تہ هر بشر گاهہ مثل آهي، انهن جو جٽاءُ جھنگلي گلن جيترو آهي.
7
جڏهن انهن تي خداوند پنهنجو واءُ گھلائي ٿو، تڏهن گاهہ سڪي وڃي ٿو ۽ جھنگلي گل ڪومائجي ٿو. بيشڪ انسان گاهہ کان وڌيڪ جٽادار ناهي.
8
هائو، گاهہ سڪي وڃي ٿو ۽ گل ڪومائجي وڃي ٿو، پر اسان جي خدا جو فرمان ابد تائين قائم رهندو.“
9
اي يروشلم وارؤ! مٿاهين جبل تي چڙهي وڃي خوشخبريءَ جو اعلان ڪريو. هائو، اي صيئون وارؤ! وڏي آواز سان پڪاري خوشخبريءَ جو اعلان ڪريو. بلند آواز سان پڪاريو، ڊڄو نہ. يهوداہ جي شهرن کي ٻڌايو تہ ”اِجھو، اوهان جو خدا اچي رهيو آهي.“
10
ڏسو، خداوند خدا پنهنجي وڏي قدرت سان اچي ٿو. هو وڏيءَ طاقت سان حڪمراني ڪندو. ڏسو، هو پنهنجي قوم لاءِ پاڻ سان جزا ۽ اجر کنيو پيو اچي.
11
هو ڌنار وانگر پنهنجي ڌڻ جي سار سنڀال لهندو. هو گھيٽڙن کي گڏ ڪري پنهنجي ڀاڪر ۾ کڻي هلندو. انهن جي کير پيئاريندڙ مائرن کي هو آهستي آهستي پاڻ سان وٺي هلندو.
12
ڇا ڪو سمنڊ کي پنهنجي ٻڪ سان ماپي ٿو سگھي؟ يا آسمان کي پنهنجي گرانٺ سان ڪڇي ٿو سگھي؟ ڇا ڪو زمين جي مٽيءَ کي ڪنهن ٿانوَ ۾ ماپي ٿو سگھي؟ يا ڪو جبلن ۽ ٽڪرن کي تارازيءَ ۾ توري ٿو سگھي؟
13
تڏهن ڇا ڪنهن کي طاقت آهي جو خداوند جي ارادن کي ماپي سگھي؟ يا ڪو سندس مشير بڻجي کيس ڪا صلاح ڏئي سگھي؟
14
ڇا خدا ڪنهن کان صلاح مصلحت ورتي آهي، جو اهو خدا کي عدل ۽ علم سيکاري؟ ڇا ڪنهن خدا کي حڪمت جي راهہ کان آگاهہ ڪيو آهي؟
15
ڄاڻي ڇڏيو تہ خدا جي آڏو سموريون قومون پاڻيءَ جي هڪڙي ڦڙي مثل آهن. هائو، اهي تارازيءَ جي پلڙي ۾ مٽيءَ جي هڪ سنهي ذري مثل آهن. ڏسو، سمورا ٻيٽ هن لاءِ رڳو واريءَ جي ذري مثل آهن.
16
لبنان جي ٻيلن جا سمورا جانور خدا لاءِ ساڙڻ واري قربانيءَ واسطي ناڪافي آهن، ۽ انهن ٻيلن جا سمورا وڻ انهيءَ جي ٻارڻ لاءِ ناڪافي آهن.
17
سموريون قومون خدا جي نظر ۾ ڪين جهڙيون آهن. هائو، اهي سندس آڏو ڪين کان بہ گھٽ، بلڪ ڪجھہ بہ نہ آهن.
18
سو اوهين خدا کي ڪنهن سان ڀيٽي سگھو ٿا؟ ڪهڙيءَ شيءِ سان اوهين سندس مشابهت ڪندا؟
19
ڇا ڪنهن بي‌جان مورتيءَ سان؟ جڏهن تہ انساني هٿن جي ڪاريگريءَ سان اها اُڪري ٺاهي وڃي ٿي، جنهن تي سونارو سون مڙهي ٿو، ۽ انهيءَ لاءِ چانديءَ جون زنجيرون پلٽي ٺاهي ٿو.
20
پر جنهن کي سون يا چاندي ناهي، سو وري ڪنهن اهڙي وڻ جي ڳولا ٿو ڪري جيڪو ڳري سڙي ڪنو نہ ٿئي. پوءِ هو انهيءَ جي ڪاٺي اهڙي هوشيار ڪاريگر کي ٿو ڏئي، جيڪو انهيءَ مان اهڙي اُڪريل مورتي جوڙڻ جي ڪوشش ٿو ڪري جيڪا اونڌي ٿي نہ ڪري.
21
ڇا اوهين نہ ٿا ڄاڻو؟ ڇا اوهين نہ ٿا ٻڌو؟ ڇا اها ڳالهہ اوهان کي شروع کان ئي نہ ٻڌائي ويئي آهي؟ ڇا اوهان نہ ٻڌو آهي تہ دنيا جي شروعات ڪيئن ٿي؟
22
هي سڀ انهيءَ ئي جوڙيو آهي، جيڪو زمين وَ آسمان کان مٿي پنهنجي تخت تي ويٺو آهي. هيٺ زمين جا رهاڪو کيس ڪِولين جيترا ننڍڙا نظر اچن ٿا. هو اهو ئي آهي جيڪو آسمان کي پردي وانگر تاڻي ٿو، ۽ رهڻ لاءِ تنبوءَ وانگر انهيءَ کي پکيڙي ٿو.
23
هو دنيا جي طاقتور حڪمرانن کي هيٺ ڪيرايو ڇڏي، ۽ کين ڪين جهڙو ڪريو ڇڏي.
24
اهي اهڙن ٻوٽن مثل آهن، جيڪي ٿُڏن وانگر اڃا لڳايا ئي مس ويا، هائو، اهي اڃا پوکيا ئي مس ويا، ۽ هنن جي ٿُڙ اڃا زمين ۾ پاڙ ئي نہ هنئي تہ خدا جي ڦوڪ سان اهي سڪي سڙي ويا، ۽ واچوڙو انهن کي بُهہ وانگر اڏائي کڻي ويو.
25
سو پاڪ خدا فرمائي ٿو تہ ”هاڻي اوهين ڪنهن سان منهنجي ڀيٽ ڪندا؟ ڇا ڪو منهنجي برابر ٿي سگھي ٿو؟“
26
اي انسانؤ! پنهنجيون اکيون آسمان ڏانهن کڻي ڏسو تہ انهن سڀني ستارن ۽ سيارن جو خالق ڪير آهي؟ رڳو اهو ئي آهي، جيڪو انهن کي هڪ لشڪر وانگر هلائي ٿو. اهو ئي انهن جو تعداد ڄاڻي ٿو، ۽ انهن مان هر هڪ کي سندس نالو وٺي سڏي ٿو. هن جي قدرت ايڏي تہ عظيم آهي، جو انهن مان ڪو هڪڙو بہ گم نہ ٿو ٿئي!
27
تنهنڪري اي بني يعقوب! اوهين ڇو شڪايت ٿا ڪريو؟ هائو، اي بني اسرائيل! اوهين ڇو اهڙي ڳالهہ ٿا ڪريو تہ خدا اوهان جي تڪليفن کي نہ ٿو ڄاڻي، يا هو اوهان سان ٿيندڙ ناانصافيءَ ۾ اوهان جي سار سنڀال نہ ٿو لهي؟
28
ڇا اوهين نہ ٿا ڄاڻو يا اوهان نہ ٻڌو آهي تہ خداوند ئي هميشہ قائم رهندڙ خدا آهي، جيڪو سڄيءَ دنيا جو خالق آهي. اهو نہ ٿڪجي ٿو، نڪي ساڻو ٿو ٿئي. هن جي حڪمت سمجھڻ کان ٻاهر آهي.
29
بلڪ هو تہ خود ٿڪجي پيلن کي قوت عطا ڪري ٿو، ۽ ڪمزورن کي طاقت بخشي ٿو.
30
جيتوڻيڪ نوجوان ٿڪجي پوندا، ۽ اهي ساڻا ٿي پوندا، بلڪ جوڌا جوان بہ بلڪل ڪري پوندا.
31
مگر جيڪي خداوند تي توڪل ٿا رکن، سي نئين سر طاقت حاصل ڪندا. اهي عقابن وانگر پرن سان اوچائيءَ تي اڏامندا. اهي ڊوڙندا، ليڪن ٿڪبا ڪين، اهي هلندا، ليڪن ماندا ڪين ٿيندا.
Sindhi Muslim Bible 2022
Muslim Sindhi Bible The Pakistan Bible Society, 2022 --- Scripture taken from the Holy Bible in Muslim Sindhi, 2022 The Pakistan Bible Society.
:
نوٽس محفوظ ڪريو