परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “ए बेबिलोनिया, तेरो सिंहासनबाट ओर्लिआइज र जमिनमा धुलोमाथि बस्। एक समय तँ कन्या-केटीजस्तै थिइस्, तर तँ अब कोमल र सुकुमारी छैनस्!
ए! तँ सुख-विलास मन पराउने, यो कुरा सुन्। म कुशल र सुरक्षित छु, परमेश्वर जतिकै महान् छु र मजस्तो अरू कोही छैन भनी तैँले ठानेकी थिई। म कहिल्यै विधवा हुनेछैनँ अथवा मेरा छोरा-छोरीहरूको बिजोग देख्नुपर्नेछैन भनी तैँले सोचेको थिइस्।
तर यी कुराहरू तँमाथि एकै घडी, एकै दिनमा पूर्णरूपले आइपर्नेछन्, तैँले जत्तिकै टुना-मुना र मन्त्र-तन्त्र चलाए पनि तेरा छोरा-छोरीहरू मर्नेछन्, तँ विधवा हुनेछे।
“आफ्नो दुष्टतामा तँ ढुक्कसित चल्थिस्, कसैले मलाई देख्नेछैन भनी तँ भन्ठान्थिस्। तेरा ज्ञान र बुद्धिले तँलाई कुबाटोमा लगे र तैँले आफ्नो मनमा ‘म नै हुँ’ भन्थिस्, ‘मजस्तो अरू कोही छैन।’
तेरा जम्मै तन्त्र-मन्त्र र टुना-मुना अझै खेलाइराख्, ती सबै त तैँले सानै उमेरदेखि चलाइरहिस्। सायद ती कुराहरूले तँलाई केही मद्दत गरिहाल्लान् कि वा तैँले आफ्ना शत्रुहरूलाई तर्साउन सक्छे कि।
तैँले पाएका सबै सल्लाहहरूले तँलाई थकाएको छ। तारा हेर्ने र तिनका ठाउँ खुट्ट्याउने र महिना-महिना के-कस्तो हुन्छ भनी बताउने तेरा ती ज्योतिषीहरू अघि आएर तँलाई बचाऊन्।
तैँले आफ्ना जीवनभरि हेराएका ज्योतिषीहरूले तँलाई त्यति नै मात्र भलाइ गर्न सक्नेछन्। तँलाई छोडेर तिनीहरू आफ्नै बाटो लाग्नेछन् र तँलाई बचाउन कोही पनि रहनेछैन।”