×

Bíobla Naomhtha 1817

Íseáia 51

1
Eistigh riomsa, a dhrong leanas a ndiáigh na fíréantachda, a lucht iarrus an TIGHEARNA: féuchuidh ar an ccarruic as ar snoigheadh sibh, agus ar pholl an luig as ar tochladh sibh.
2
Féuchuidh air Abraham bhur nathair, agus ar Sharah do rug sibh: óir do ghoir misi eision amháin, agus do bheannuigh mé é, agus do mhéaduigh mé é.
3
Oír coibhreochuidh an TIGHEARNA Sion, coibhreochuidh sé a háite fásuigh uile; agus do dhéana sé a fásach cosmhuil ré Heden, agus a díothramh cosmhuil ré gáirdin an TIGHEARNA; do gheibhthear gáirdeachus agus sólás ann sin, breith bhuidhe, agus guth ceóil.
4
¶ Eístigh riomsa, mo phobal; agus tugaidh aire dhamh, mo chineadh: óir tiucfaidh dligheadh uáimsi, agus do bhéara mé air mo bhreitheamhnus seasamh mar sholus do na daóinibh.
5
Atá mfíréantachd a bhfogus; do chuáidh mo shlánughadh amach, agus do dhéanaidh mo lámh breitheamhnus ar an bpobal; féithmhid na hoileáin orum, agus ar mo láimh bhías a ndóthchus.
6
Tógbhuidh súas bhur súile chum na neamh, agus féuchuidh ar an ttalamh síos: óir leaghfuid na neamha thort amhuil deatach, agus rachuidh an talamh a nárrsuigheachd amhuil éadach, agus rachaidh an mhéid chomhnuigheas ann déug ar an modh ccéadna: achd biáidh mo shlánughadhsa go bráth, agus ní cuirfighear mfíréantachd ar ccúl.
7
¶ Eístigh riomsa, a luchd dar budh aithnid ionnracus, an pobal agá bhfuil mo dhligheadh iona ccroidhe; na heagluighidh roimhe mhasla na ndaóine, agus ná bíodh eagla a ccáinteoireachd oruibh.
8
Oír íosuidh an léamann súas íad amhuil éadach, agus íosuidh an phéist íad amhuil olann: acht biáidh mfírinnesi ann go bráth, agus mo shlánughadh ó ghinealach go ginealach.
9
Músgáil, músgáil, cuir neart ionnad, a rígh an TIGHEARNA; músgail, amhuil annsna seanláethibh, annsna ginealachaibh áosda. Nach tusa sin do ghéarr Rahab, agus do loit an dragún?
10
Nach tusa sin do thiormuigh a nfairge, uisgeadha a naigéin mhóir; noch do rinne slighe do dhoimhne na fáirge go ttiucfaidís na daóine do fúascladh thairis?
11
Uimesin fillid fúascailtigh an TIGHEARNA, agus tiucfuid go Sion maille ré céol; agus biáidh sólás suthain ar a ccionn: do gheabhuid lúathgháir agus gáirdeachus; agus teithfidh dóbrón agus dólás uatha.
12
¶ Is misi, misi féin, an té chobhruigheas sibhsi: cía thusa, as a mbíath eagla ort roimhe dhuine rachus déug, agus roimhe mhac an duine noch do dhéantar mar an bhféur;
13
Agus dhearmaduighios an TIGHEARNA do chruthaightheóir, noch do leathnuigh amach na neamha, agus do shuighidh bunáit an domhuin; agus go raibh eagla ort gach aon lá go cinnte do bhrígh cuthaigh an mhilltéora, fa mar do bhiath réidh chum scriosta? agus cáit a bhfuil cuthach an mhillteóra?
14
Deithfrigh an bhráighe dhíbirtheach chor go scaóilfidhe é, agus nach bhfuigheadh bás annsa lóg, agus nach mó do fháilleochadh a arán.
15
Acht is misi an TIGHEARNA do Dhía, noch roinneas a nfairge, ar bhéiceadar a tonna: TIGHEARNA na slógh isé a ainm.
16
Agus do chuir misi mó bhríathar ad bhéul, agus dfoluigh mé thú ar scáile mo láimhe, chor go bplainndeochuinn na neamha, agus go suighfinn bunáite na talmhan, agus go naibeorúinn, re Sion, Is tú mo phobal.
17
¶ Múscail, múscail, seas súas, a Ierusalem, noch do ibh as láimh an TIGHEARNA cupán a fheirge; dibh tú dearcaidh cupáin an chreatha, dfáisg tú amach íad.
18
Ní bhfuil áon do thréorochadh í a measg a nuile mhac dá rug sí féin; ní mó atá aon bhéarus ar láimh uirre do na huile mhacaibh thug sí súas.
19
Thangadar an dá nísi chugad; cía air a mbiáidh doilghios umad? dólás, agus milleadh, agus gorta, agus an cloidheamh: cía lé a ndéana mé do chobhrughadh?
20
Do anbhfainnigheadar do mhic, luighid ag cinn na sráideann uile, amhuil tarbh fíadhta a líon: atáid lán dfíoch an TIGHEARNA, daithbhear do Dhési.
21
¶ Uimesin éist so anois, thusa atá buáidheartha, agus atá ar meisce, achd ní lé fíon:
22
Is marso a deir do Thighearna an TIGHEARNA, agus do Dhía thagras cúis a mhuinntire, Féuch, do bhean mé a mach as do láimh cupán an chreatha, eadhon deascuidh chupáin mfeirge; ní iobha tú níosa mhó a rís é:
23
Acht cuirfe mé é a láimh na muinntire phíanas thú; noch a dubhairt red anam, Crom síos, go ndeachamaois thairis: agus do leag tú do chorp mar an ttalamh, agus mar an tsráid, don droing do chuáidh thairis.
Irish Bible 1817
First published by the British and Foreign Bible Society in 1817. Maintained by the British and Foreign Bible Society (BFBS) on behalf of the National Bible Society of Ireland (NBSI) and the Bible Society in Northern Ireland (BSNI)
:
Sábháil Nótaí