Kalla þú fullum hálsi og dragðu ekki af, hef upp rödd þína eins og hafurshorn og segðu þjóð minni frá afbrotum hennar og niðjum Jakobs frá syndum þeirra.
Þeir leita svara hjá mér dag eftir dag því að þeir vilja þekkja vegi mína. Eins og þjóð sem iðkar réttlæti og víkur ekki frá boðum Guðs síns krefja þeir mig um réttan dóm og vilja að Guð nálgist þá.
Hvers vegna föstum vér en þú sérð það ekki, þjökum oss en þú tekur ekki eftir því? Daginn, sem þér fastið, stundið þér verslun og haldið verkamönnum yðar að verki.
Er sú fasta sem mér líkar sá dagur er menn þjaka sig, láta höfuðið hanga eins og sef og leggjast í sekk og ösku? Kallar þú slíkt föstu og dag sem Drottni geðjast?
það er, að þú miðlir hinum hungruðu af brauði þínu, hýsir bágstadda, hælislausa menn og ef þú sérð klæðlausan mann, að þú klæðir hann og firrist ekki þann sem er hold þitt og blóð.
Þá muntu kalla og Drottinn svara, biðja um hjálp og hann mun segja: „Hér er ég.“ Ef þú hættir allri undirokun þín á meðal, hættir hæðnisbendingum og rógi,
réttir hungruðum það sem þig langar sjálfan í og seður þann sem bágt á, þá rennur ljós þitt upp í myrkrinu og niðdimman kringum þig verður sem hábjartur dagur.
Menn þínir munu endurreisa hinar fornu rústir, þú munt reisa við undirstöður fyrri kynslóða og þú verður nefndur: múrskarðafyllir, sá sem reisir byggð úr rústum.
Ef þú varast að vanhelga hvíldardaginn, varast að gegna störfum þínum á helgum degi mínum, ef þú kallar hvíldardaginn fagnaðardag, dag helgaðan Drottni, gleðidag, og heiðrar hann með því að hafast ekkert að og sinnir ekki hugðarefnum þínum eða masar,
muntu gleðjast yfir Drottni. Þá mun ég láta þig ríða yfir hæðir landsins og njóta arfsins eftir föður þinn, Jakob, því að munnur Drottins hefur talað það.