Ang Ginoo nagasiling, “Ang langit amo ang akon trono, kag ang duta amo ang tulongtungan sang akon mga tiil. Ti, ano nga sahi sang balay ang inyo patindugon para sa akon, ano nga sahi sang lugar ang akon nga pagaestaran?
“Ang mga tawo nagapagusto lang sang ila luyag himuon. Palareho na lang sa ila ang tanan: nagaihaw sila sing baka subong nga halad ukon nagahalad sila sing tawo; nagahalad sila sing kordero ukon nagalunggo sila sang liog sang ido; nagadulot sila sing halad nga kalan-on ukon nagadulot sila sang dugo sang baboy; nagahalad sila sing insyenso ukon nagapangamuyo sila sa mga diosdios. Nagakalipay sila sa makangilil-ad nga mga paagi sang pagsimba.
Gani padalhan ko sila sing kalalat-an, ang mga butang nga ila ginakahadlukan, tungod kay wala sing isa nga nagsabat sa akon pagtawag, ukon nagpamati sang akon ginhambal. Ginhungod nila nga indi magtuman sa akon, kundi maghimo sing malaut.”
Pamati kamo sa ginasiling sang Ginoo, kamo nga nagatahod kag nagatuman sa iya: “Tungod kay matutom kamo sa akon, ang iban sang inyo kaugalingon nga mga tawo nagadumot sa inyo kag indi magpasilabot sa inyo. Ginayaguta nila kamo kag nagasiling, ‘Ipakita sang Ginoo ang iya pagkagamhanan kag luwason niya kamo agod makita namon nga kamo malipayon.’ Pero sila mismo amo ang mahuy-an!
May nakakita ukon nakabati bala sini nga butang? May pungsod bala nga natawo sa isa lang ka adlaw? Pero ang Sion indi na mag-antos sing madugay, sa wala pa matawo ang isa ka pungsod.
Indi kamo maghunahuna nga dalhon ko ang akon mga tawo sa tion nga madali na lang sila ipanganak, kag indi ako magtugot nga matawo sila.” Ang Ginoo amo ang naghambal sini.
Maghinugyaw kamo upod sa Jerusalem, magkalipay kamo tungod sa iya, tanan kamo nga nagapalangga sini nga siudad! Maghinugyaw kamo upod sa iya karon, tanan kamo nga naglalaw tungod sa iya!
Ang Ginoo nagasiling, “Pauswagon ko kamo sa walay katapusan, ang manggad sang mga kapungsoran magailig sa inyo kaangay sang suba nga wala ginahubsi. Manginkaangay kamo sang isa ka bata nga ginapatiti sang iya iloy, ginakugos kag ginapalangga.
Kon makita ninyo ini nga mahanabo, magakalipay kamo, magapabakod ini sa inyo kag magahatag sing maayo nga lawas. Dayon mahibal-an ninyo nga ako, ang Ginoo, magabulig sa mga nagatuman sa akon, kag magapakita sang akon kaakig batok sa akon mga kaaway.”
Ang Ginoo nagasiling, “Madali na lang ang katapusan sang mga nagapaputli sang ila kaugalingon para sa pagano nga pagsimba, sa mga nagaprosisyon pakadto sa mga hardin nga ginasimbahan, sa mga nagakaon sing baboy kag ilaga kag iban nga makangilil-ad nga mga kalan-on.
Nahibal-an ko ang ila mga hunahuna kag mga binuhatan. “Magaabot ako sa pagtipon sang mga katawhan sang tanan nga mga kapungsoran. Kon magtipon sila, makita nila kon ano ang mahimo sang akon gahom,
kag mahibaluan nila nga ako ang nagasilot sa ila. Pero ang iban sa ila akon luwason kag ipadala ko sa mga pungsod kag sa malayo nga mga kadutaan nga wala pa makabati sang akon pagkabantog ukon makakita sang akon gahom kag kusog. Ipadala ko sila sa España, sa Libya, kag sa Lidya upod sa ila matanda nga mga manugpana, kag sa Tubal kag sa Gresia. Isugid nila sa sini nga mga pungsod ang akon pagkagamhanan.
Pagadalhon nila pabalik ang tanan ninyo nga mga kasimanwa halin sa mga pungsod subong isa ka halad sa akon. Pagadalhon nila sila nga nagasakay sa mga kabayo, sa mga mula, sa mga kamelyo, sa mga karwahi kag mga karo, pakadto sa akon balaan nga bukid sa Jerusalem, subong nga ang mga Israelinhon nagadala sing mga halad nga kalan-on sa Templo sa natinluan nga mga sulodlan.
Sa tagsa ka Piesta sang Lati, kag sa tagsa ka Adlaw nga Inugpahuway, ang mga tawo sang tagsa ka pungsod magaabot kag magasimba sa akon diri sa Jerusalem,” siling sang Ginoo.
“Sa ila paghalin, makita nila ang mga bangkay sang mga tawo nga nagsumpong sa akon. Ang mga ulod nga nagakaon sa ila indi mapatay, kag ang kalayo nga nagasunog sa ila indi mapalong. Ang tanan nga mga katawhan magakangil-ad sa pagtan-aw sa ila.”