Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Dili kamo magtoon sang dalanon sang mga pungsud, kag dili kamo magkahangawa sa mga tanda sang langit kay ang mga pungsud nahangawa sa ila,
Kaangay ang ila nga diosdios sang palma nga tinorno, kag wala nagahambal; kinahanglan nga dalhon sila, kay indi sila makalakat. Dili kamo mahadluk sa ila, kay indi sila makahimo sing malaut, kag wala man sa ila ang paghimo sing maayo.”
Sin-o bala ang indi mahadluk imo, O Hari sang mga pungsud? Kay ini naigo sa imo; sa bagay nga sa tanan nga maalam nga tawo sang mga pungsud kag sa tanan nilang harianon nga ginsakpan wala gid sing kaangay sa imo.
May pilak nga pinapa sa pinanid nga ginadala gikan sa Tarsis, kag bulawan sa Ufaz. Buhat sang manugpahito kag sang mga kamut sang manugsalsal sang bulawan; asul kag purpura sa ila panapton; sila tanan buhat sang sampaton nga mga tawo.
Apang ang Ginoo amo ang Dios nga matuud; sia amo ang Dios nga buhi, kag Hari nga nagapadayon. Sa iya kasingkal nagakurug ang duta, kag ang mga pungsud indi sarang makapabilin sa iya kaalipungut.
Sang nagamitlang sia sang iya tingug may kagahud sang mga tubig sa mga langit, kag ginapatub-ok niya ang mga alisngaw gikan sa mga ukbung sang duta. Nagahimo sia sang mga kilat nga sa ulan, kag ginapagowa ang hangin gikan sa iya mga bahandian.
Ang tagsa ka tawo nanginsapatsapaton kag wala sing ihibalo; ang tagsa ka manugsalsal sang pilak ginapakahuy-an sang iya larawan nga tinigban; kay ang iya larawan nga tinunaw dimatuud, kag walay ginhawa sa ila.
Indi kaangay sang sa ila sini ang bahin ni Jacob, kay sia amo ang una sang tanan nga butang, kag ang Israel amo ang kabikahan sang iya panublion; ang Ginoo sang mga kasoldadosan amo ang iya ngalan.
Kay amo ini ang ginasiling sang Ginoo: “Yari karon, ilabyug ko ang mga pumuluyo sang duta sa sini nga tion, kag pakalisdon sila, agud nga mabatyagan nila.”
Ang akon layanglayang nalaglag, kag nabugto ang tanan ko nga banting; ang akon mga anak nagpalayo sa akon, kag wala na sila; wala na sing mahumlad liwat sang akon layanglayang, kag mabitay sang akon mga kumbung.
Ang tingug sang mga balita! Yari karon, nagaabut!— ang daku nga kagubut gikan sa duta sang aminhan sa pagpamingaw sang kabanwaanan ni Juda, puluy-an sang mga chacal.
Iula ang imo kasingkal sa mga pungsud nga wala makakilala sa imo, kag sa mga panimalay nga wala magpanawag sa imo ngalan; kay ginlamon nila si Jacob; ginlamon nila sia kag gin-ubus sia, kag ginwagwag ang iya puluy-an.