მეორე დღეს გამოუშვა ფაშხურმა იერემია დილეგიდან. და უთხრა მას იერემიამ: უფლის ნებით ამიერიდან შენი სახელი იქნება არა ფაშხური, არამედ „საშინელება-ირგვლივ;“
რადგან ასე ამბობს უფალი: აჰა, მე საშინელებად გაქცევთ შენცა და ყველა შენს მეგობარსაც, და მტრის მახვილით დაეცემიან ისინი შენს თვალწინ. და მთელს იუდას ბაბილონის მეფეს ჩავუგდებ ხელთ, და ტყვედ წაასხამს მათ ბაბილონში და მახვილით მოსრავს.
და მას მივცემ ამ ქალაქის მთელ სიმდიდრეს, მთელ მის ნაოფლარს, და მთელ მის თვალ-მარგალიტს; და იუდას მეფეთა მთელ საუნჯეს მივცემ მათი მტრის ხელთ, დაიტაცებენ, დაისაკუთრებენ, და ბაბილონში გაზიდავენ მას.
და შენ, ფაშხურ, და მთელ შენს სახლეულს ტყვეობა მოგიწევთ ბაბილონში; იქ მოკვდები, და იქ დაიმარხებით შენცა და ყველა შენი მეგობარიც, რომლებსაც შენ ცრუდ უწინასწარმეტყველებდი.
და ვთქვი: აღარ ვახსენებ უფალს და აღარ ვილაპარაკებ-მეთქი მისი სახელით, მაგრამ გულზე ცეცხლი მომედო, ძვლებში გამიარა; ვცდილობდი გამეძლო, მაგრამ ვერ შევძელი.
რადგან მესმა მე მრავალთაგან გმობა და მუქარა ირგვლივ: დაასმინეთ და ჩვენც დავასმენთ! და ყველა ჩემი მოზავე დამდარაჯებია, რომ იქნებ სადმე წავიტეხო ფეხი: იქნებ შეცდეს და ჩვენ ვძლიოთო და შური ვიძიოთო მასზე.
მაგრამ უფალი ჩემთანაა, როგორც ძლიერი მებრძოლი. ამიტომაც ჩემი მადევარნი კისერს მოიტეხენ და ვერ მძლევენ მე, და ფრიად შერცხვებიან, რადგან ვერ მიხვდნენ თავის უგუნურებას, თავსლაფდასხმულნი დარჩებიან სამუდამოდ.
და გაიხაროს მან ისე, როგორც გაიხარეს ქალაქებმა, რომლებიც უფალმა დააქცია თავისი გულისწყრომით და არ შეინანა; განთიადზე კივილი აღვიძებდეს და სამხრობას ომის ღრიანცელი ესმოდეს.