სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან ნათქვამი, როდესაც ცედეკიამ გააგზავნა მასთან ფაშხური, მალქიას ძე, და ცეფანია, მაყასეია მღვდლის ძე, რომ ეთქვათ მისთვის:
ჰკითხე უფალს ჩვენზე, რადგან ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი გარს მოგვადგა. იქნებ უფალმა ჩვენთვის მოახდინოს თავის სასწაულთა მსგავსი რამ სასწაული, რომ უკუიქცეს ჩვენგან ნაბუქოდონოსორი.
ასე ამბობს-თქო უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, მე წაგართმევთ საჭურველს, რომელიც თქვენს ხელთაა, რომლითაც თქვენ ეომებით ბაბილონის მეფეს და ქალდეველთ, რომელთაც ალყა შემოარტყეს თქვენს გალავნებს. და დავყრი იმ იარაღს ამ ქალაქის შუაგულში.
და ამის შემდეგ, – ამბობს უფალი, – ჩავყრი ცედეკიას, იუდას მეფეს და მის მსახურთ, და ამ ქალაქის მცხოვრებთ, ვინც შავ ჭირს, მახვილსა და შიმშილს გადაურჩება, ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის, ხელში, და სხვა მტერთა ხელში, და მათი სულის მაძიებელთა ხელში; და დასცემს ის მათ მახვილის პირით, არ დაინდობს, არ შეიბრალებს და არ შეიწყალებს მათ!
ვინც ამ ქალაქში დარჩება მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით მოისრება, ხოლო ვინც გავა და ქალდეველთ ჩაბარდება, რომელთაც ალყაში მოგიქციეს, ცოცხალი გადარჩება და მისი ცოცხლად გადარჩენა იქნება მისი ჯილდო.
რადგან ამ ქალაქისკენ მივაქციე სახე უბედურებისათვის და არა სიკეთისათვის, – ამბობს უფალი, – ბაბილონის მეფის ხელთ გადაეცემა იგი და ის ცეცხლით გადაბუგავს მას.
დავითის სახლო! – ასე ამბობს უფალი: დილითვე საჯეთ სამართალი და გადაარჩინეთ მძარცველის ხელით მიტაცებული, ვიდრე ცეცხლივით აბრიალდება ჩემი რისხვა, აგიზგიზდება და არავინ იქნება ჩამქრობი თქვენი ავკაცობის გამო.