Isroil xalqining Xudosi — Egamiz shunday demoqda: “Sizlar dushmanning qamal inshootlaridan va uning qilichidan saqlanmoqchi bo‘lib, shahringiz devorlarini mustahkam qildingiz. Buning uchun uylaringizni, hatto Yahudo shohlarining saroylarini buzdingizlar.
Sizlar Bobilliklar bilan jang qilasizlar. Ular esa vayrona uylaringizni jasadlarga to‘ldiradilar. Men qahr–g‘azabga to‘lib, xalqimni qiraman! Xalqimning qabihliklari tufayli bu shahardan yuz o‘girdim.
Yer yuzidagi hamma xalqlar oldida Quddus Menga shuhrat, quvonch va shon–sharaf keltiradi. Quddusga qilgan yaxshiligimni, uning ravnaqini ko‘rgan barcha ellarni qo‘rquv va titroq bosadi.”
Egamiz shunday demoqda: “Sizlar, bu huvullagan shaharda na odam, na hayvon bor, deb aytasizlar. Aytganingiz ham bejiz emas. Yahudo shaharlari bilan Quddus ko‘chalari huvullab qolgan, u yerda na odam, na hayvon bor. Biroq u yerda siz yana bir bor
quvonchu shodlik sadolarini, kelin–kuyov ovozlarini eshitasiz. Odamlar Egasining uyiga yana shukrona nazrlarini keltiradilar, shunday deb yana kuylaydilar: Shukrona ayting Sarvari Olamga, U yaxshidir! Uning sodiq sevgisi abadiydir! Men bu yurtni ilgarigi farovonligiga erishtiraman.” Egamizning kalomi shudir.
Sarvari Olam shunday demoqda: “Odam va hayvonsiz huvullab qolgan bu joyda, yurtning hamma shaharlarida yana yaylovlar bo‘ladi, cho‘ponlar u yerda qo‘ylarini o‘tlatishadi.
“Bu odamlarning gapini eshitdingmi? Ular, Egamiz O‘zi tanlagan ikkita xalqni — Isroil va Yahudoni rad etdi, deb aytib yurishibdi. Bu odamlar xalqimdan shunchalik hazar qilishadiki, uni endi xalq deb tan olishdan or qilishyapti.”
Shu singari Yoqub avlodini va qulim Dovud sulolasini rad etmayman. Men doimo Dovud naslidan shoh tanlayman. Uni Ibrohim, Is’hoq va Yoqub avlodining ustidan hukmron qilib qo‘yaman. Men xalqimni yana farovonlikka erishtiraman, ularga rahm–shafqat ko‘rsataman.”