|
| 1 |
|
| လူအေပါင္းတို႔အား ေယရမိဆင့္ဆိုေသာစကားကို မႆန္၏သား ေရွဖတိ၊ ပါရႈရ၏သား ေဂဒလိ၊ ေရွလမိ၏သား ေယဟုကလ၊ မာလခိယ၏သား ပါရႈရတို႔ ၾကားေလ၏။ |
|
| 2 |
|
| ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္မွာ “ဤၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္ေသာသူတို႔သည္ ဓားေဘး၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘး၊ ကပ္ေရာဂါေဘးတို႔ျဖင့္ ေသရလိမ့္မည္။ ခါလဒဲလူမ်ိဳးတို႔ဘက္သို႔ လိုက္သြားေသာသူတို႔မူကား သူတို႔၏အသက္သည္ တိုက္ယူေသာပစၥည္းကဲ့သို႔ျဖစ္၍ အသက္ခ်မ္းသာရာရလိမ့္မည္။ |
|
| 3 |
|
| စင္စစ္ ဤၿမိဳ႕သည္ ေဘဘီလုံဘုရင္၏စစ္တပ္ႀကီးလက္သို႔ ေရာက္ရလိမ့္မည္။ ဤၿမိဳ႕ကို သူတို႔သိမ္းပိုက္လိမ့္မည္”ဟူ၍လည္း ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 4 |
|
| ထိုအခါ မႉးမတ္တို႔က ရွင္ဘုရင္အား “ဤသူ ေသသင့္ပါ၏။ သူေျပာေသာစကားအားျဖင့္ ဤၿမိဳ႕၌က်န္ခဲ့ေသာ စစ္သည္တို႔ႏွင့္လူအေပါင္းတို႔ကို စိတ္အားေလ်ာ့ေစပါၿပီ။ သူသည္ ဤလူမ်ိဳးၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔ထက္ ေဘးအႏၲရာယ္ျပဳဖို႔ကိုသာ ရွာႀကံပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီးကလည္း “သူသည္ သင္တို႔လက္၌ရွိ၏။ ရွင္ဘုရင္သည္ သင္တို႔ကိုဆန႔္က်င္၍ မည္သည့္အရာမွ်မျပဳႏိုင္”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 6 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ေယရမိကိုေခၚသြား၍ ေထာင္ဝင္းအတြင္းရွိ ဘုရင့္သားေတာ္မာလခိယ၏ေရတြင္းထဲသို႔ ႀကိဳးျဖင့္ေလွ်ာခ်ၾက၏။ ေရတြင္းထဲတြင္ ေရမရွိ၊ ႐ႊံ႕သာရွိသျဖင့္ ေယရမိသည္ ႐ႊံ႕ထဲနစ္ေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ေယရမိအား ေရတြင္းထဲသို႔ ပစ္ခ်ေၾကာင္းကို ဘုရင့္နန္းေတာ္ရွိ အီသီယိုးပီးယားအမ်ိဳးသား မိန္းမစိုး ဧဗဒေမလက္ၾကားသိလွ်င္ ဗယၤာမိန္တံခါး၌ ရွင္ဘုရင္ထိုင္ေနစဥ္ |
|
| 8 |
|
| ဧဗဒေမလက္သည္ နန္းေတာ္ထဲမွထြက္လာၿပီး ရွင္ဘုရင္အား |
|
| 9 |
|
| “အကြၽႏ္ုပ္၏အရွင္မင္းႀကီး၊ ဤသူတို႔သည္ ပေရာဖက္ေယရမိကို ေရတြင္းထဲပစ္ခ်ျခင္းျဖင့္ ဆိုးညစ္ေသာအမႈကို ျပဳၾကေလၿပီ။ ၿမိဳ႕ထဲတြင္လည္း မုန႔္မရွိေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေယရမိသည္ ထိုတြင္းထဲတြင္ ငတ္မြတ္၍ ေသရပါေတာ့မည္”ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| ရွင္ဘုရင္ကလည္း အီသီယိုးပီးယားအမ်ိဳးသားဧဗဒေမလက္အား “ပေရာဖက္ေယရမိမေသမီ သင့္လက္ေအာက္ငယ္သား လူအေယာက္သုံးဆယ္ကိုေခၚ၍ သူ႔ကို ေရတြင္းထဲမွ ထုတ္ယူေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 11 |
|
| ဧဗဒေမလက္သည္လည္း သူ၏လက္ေအာက္ငယ္သားတို႔ကိုေခၚၿပီး ဘုရင့္နန္းေတာ္ဘ႑ာတိုက္ေအာက္သို႔ဝင္၍ ထိုေနရာမွ အဝတ္စုတ္၊ အဝတ္ေဟာင္းတို႔ကိုယူၿပီးလွ်င္ ထိုအဝတ္တို႔ကို ေယရမိရွိရာတြင္းထဲသို႔ ႀကိဳးႏွင့္ေလွ်ာခ်ေပး၏။ |
|
| 12 |
|
| ထိုအခါ အီသီယိုးပီးယားအမ်ိဳးသား ဧဗဒေမလက္က ေယရမိအား “ဤအဝတ္ေဟာင္းအဝတ္စုတ္တို႔ကို သင့္ခ်ိဳင္းႏွင့္ ႀကိဳးအၾကား၌ ခံထားေလာ့”ဟု ေျပာသည့္အတိုင္း ေယရမိျပဳေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| ဤသို႔ျဖင့္ သူတို႔သည္ ေယရမိအား ႀကိဳးျဖင့္ တြင္းထဲမွဆြဲတင္ၾက၏။ ေယရမိလည္း ေထာင္ဝင္းထဲ၌ေနရျပန္၏။ |
|
| 14 |
|
| တစ္ဖန္ ေဇဒကိမင္းႀကီးသည္ လူလႊတ္၍ ထာဝရဘုရားအိမ္ေတာ္ တတိယဝင္ေပါက္သို႔ ပေရာဖက္ေယရမိကို ေခၚလာေစ၏။ ရွင္ဘုရင္က ေယရမိအား “သင့္ကိုငါေမးစရာရွိ၏။ ဘာမွ်ဖုံးကြယ္မထားႏွင့္”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 15 |
|
| ေယရမိကလည္း ေဇဒကိမင္းႀကီးအား “အရွင္မင္းႀကီး၊ အကြၽႏ္ုပ္ေျဖလွ်င္ စင္စစ္ အကြၽႏ္ုပ္ကို မသတ္ဘဲေနမည္ေလာ။ အကြၽႏ္ုပ္အႀကံေပးလွ်င္လည္း အကြၽႏ္ုပ္၏စကားကို အရွင္မင္းႀကီး နားေထာင္မည္မဟုတ္ပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| ထိုအခါ ေဇဒကိမင္းႀကီးက ေယရမိအား “ငါတို႔အား ဇီဝအသက္ေပးေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ သင့္ကိုငါမသတ္။ သင့္အသက္ကို ရန္ရွာေသာသူတို႔လက္သို႔ သင့္ကိုငါမအပ္”ဟု တိတ္တဆိတ္က်ိန္ဆိုေလ၏။ |
|
| 17 |
|
| ထိုအခါ ေယရမိက ေဇဒကိမင္းႀကီးအား “အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘သင္သည္ ေဘဘီလုံဘုရင္၏တပ္မႉးတို႔ထံသြား၍ အညံ့ခံလွ်င္ သင္အသက္ခ်မ္းသာရာရမည္။ ဤၿမိဳ႕သည္လည္း မီးရႈိ႕ခံရမည္မဟုတ္။ သင္ႏွင့္ သင္၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔ အသက္ခ်မ္းသာရာရၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 18 |
|
| ေဘဘီလုံဘုရင္၏မႉးမတ္တို႔ထံ သြား၍အညံ့မခံလွ်င္ ဤၿမိဳ႕သည္ ခါလဒဲလူမ်ိဳးတို႔လက္သို႔ က်ေရာက္လိမ့္မည္။ သူတို႔သည္လည္း ဤၿမိဳ႕ကို မီးရႈိ႕ၾကလိမ့္မည္။ သင္သည္လည္း သူတို႔လက္မွ လြတ္မည္မဟုတ္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေလ၏။ |
|
| 19 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီးကလည္း ေယရမိအား “ခါလဒဲလူမ်ိဳးတို႔ဘက္သို႔ေရာက္သြားေသာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကို ငါေၾကာက္၏။ ငါ့ကို သူတို႔လက္သို႔အပ္ၾက၍ ငါသည္ အညႇဥ္းဆဲခံရလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 20 |
|
| ေယရမိကလည္း “မင္းႀကီးကို သူတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံၾကမည္မဟုတ္။ အကြၽႏ္ုပ္ဆင့္ဆိုေသာ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို နားေထာင္ပါေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ မင္းႀကီးအသက္ခ်မ္းသာရာရ၍ ေကာင္းစားလိမ့္မည္။ |
|
| 21 |
|
| သို႔ေသာ္ မင္းႀကီးက အညံ့ခံဖို႔ ျငင္းဆိုလွ်င္ ထာဝရဘုရားက အကြၽႏ္ုပ္အား |
|
| 22 |
|
| ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ ယုဒဘုရင္နန္းေတာ္၌ က်န္ရစ္ေသာမိန္းမအေပါင္းတို႔ကို ေဘဘီလုံဘုရင္၏မႉးမတ္တို႔ထံ ေခၚေဆာင္သြားၾကမည္။ ထိုမိန္းမတို႔က မင္းႀကီးယုံၾကည္ရေသာမိတ္ေဆြတို႔သည္ မင္းႀကီးကို ေသြးေဆာင္ၾကၿပီ၊ အႏိုင္ရၾကၿပီ။ မင္းႀကီး၏ေျခသည္ ႐ႊံ႕ထဲနစ္သြားေလၿပီ။ မိတ္ေဆြတို႔လည္း ေက်ာခိုင္းသြားေလၿပီဟု ဆိုၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 23 |
|
| သင့္မိဖုရားႏွင့္ သားေတာ္၊ သမီးေတာ္ အားလုံးကို ခါလဒဲစစ္သည္တို႔ ေခၚေဆာင္သြားလိမ့္မည္။ သင္သည္လည္း သူတို႔လက္မွ လြတ္မည္မဟုတ္။ ေဘဘီလုံဘုရင္၏လက္ေအာက္သို႔ ေရာက္ရလိမ့္မည္။ ဤၿမိဳ႕သည္လည္း မီးရႈိ႕ျခင္းခံရလိမ့္မည္’ဟူ၍ ေဖာ္ျပေတာ္မူၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ဆို၏။ |
|
| 24 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီးကလည္း ေယရမိအား “ဤစကားမ်ားကို မည္သူမွ်မသိေစႏွင့္။ သိေစလွ်င္ သင္အသတ္ခံရလိမ့္မည္။ |
|
| 25 |
|
| ငါသည္ သင္ႏွင့္စကားေျပာေၾကာင္းကို မႉးမတ္တို႔ၾကားသိၿပီး သင့္ထံသို႔လာ၍ ‘သင္သည္ ရွင္ဘုရင္အား မည္သည့္စကားေလွ်ာက္ဆို၍ ရွင္ဘုရင္ကလည္း သင့္အား မည္သည့္စကားမိန႔္ဆိုသည္ကို ငါတို႔အား ေျပာျပပါ။ ဖုံးကြယ္မထားပါႏွင့္။ သင့္ကိုမသတ္ပါ’ဟု ဆိုလာလွ်င္ |
|
| 26 |
|
| သင္က ‘အကြၽႏ္ုပ္ကို ေယာနသန္အိမ္သို႔ ျပန္မပို႔ပါႏွင့္။ ျပန္ပို႔လွ်င္ ထိုအိမ္၌ အကြၽႏ္ုပ္ေသရပါလိမ့္မည္ဟု မင္းႀကီးအား အကြၽႏ္ုပ္ေတာင္းဆိုပါ၏’ဟူ၍ ျပန္ေျဖေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 27 |
|
| မႉးမတ္အေပါင္းတို႔ကလည္း ေယရမိထံ လာ၍ေမးျမန္းၾကေလ၏။ သူကလည္း ရွင္ဘုရင္မွာထားသည့္အတိုင္း သူတို႔အား ျပန္ေျပာ၏။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ ေျပာဆိုခဲ့ေသာစကားမ်ားကို မည္သူမွ်မၾကားသိၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔လည္း ဆက္မေမးၾကေတာ့ေခ်။ |
|
| 28 |
|
| ေယရမိသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ သိမ္းပိုက္ခံရသည့္ေန႔တိုင္ေအာင္ ေထာင္ဝင္းထဲတြင္ေနရ၏။ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ သိမ္းပိုက္ခံရေသာအခ်ိန္၌ သူသည္ ေထာင္ဝင္းထဲတြင္ရွိေန၏။ |
|
|
|
|