|
| 1 |
|
| ယုဒဘုရင္ေဇဒကိမင္းႀကီးနန္းစံ ကိုးႏွစ္၊ ဒသမလတြင္ ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏စစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္ ခ်ီတက္လာ၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ဝိုင္းရံထားေလ၏။ |
|
| 2 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီးနန္းစံ တစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္၊ စတုတၳလ၊ ကိုးရက္ေန႔တြင္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္ၾက၏။ |
|
| 3 |
|
| ထိုအခါ ေဘဘီလုံဘုရင္၏မႉးမတ္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ေနရဂါလရွေရဇာ၊ သံဂါေနေဗာ၊ ရာဗသာရိပ္စာသခိမ္၊ ရာမက္ေနရဂါလရွေရဇာႏွင့္ ေဘဘီလုံဘုရင္၏အျခားမႉးမတ္အေပါင္းတို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္လာ၍ အလယ္တံခါးဝ၌ ေနရာယူၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| ယုဒဘုရင္ေဇဒကိမင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏စစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္ ထိုသူတို႔ကိုျမင္ေသာအခါ ညအခ်ိန္တြင္ပင္ ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္လမ္းအတိုင္းေျပး၍ ၿမိဳ႕႐ိုးႏွစ္ခုၾကားရွိတံခါးမွ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္ၿပီး အရာဗလြင္ျပင္သြားရာလမ္းအတိုင္း ထြက္ေျပးၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ခါလဒဲစစ္သည္တို႔ကလည္း သူတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ရာ ေဂ်ရိေခါလြင္ျပင္တြင္ ေဇဒကိမင္းႀကီးကိုမီသျဖင့္ သူ႔ကိုဖမ္းၿပီး ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးရွိရာ ဟာမတ္ျပည္၊ ရိဗလၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြားၾက၍ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ ေဇဒကိမင္းႀကီးကို စီရင္ခ်က္ခ်ေလ၏။ |
|
| 6 |
|
| ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ ရိဗလၿမိဳ႕၌ ေဇဒကိမင္းႀကီး၏သားတို႔ကို ေဇဒကိမင္းႀကီး၏ေရွ႕ေမွာက္တြင္ပင္ သတ္၏။ ယုဒမႉးမတ္အေပါင္းတို႔ကိုလည္း သတ္ေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီး၏မ်က္လုံးမ်ားကိုလည္း ေဖာက္ထုတ္ၿပီး သူ႔ကို ေၾကးနီေျခခ်င္းခတ္လ်က္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြား၏။ |
|
| 8 |
|
| ခါလဒဲစစ္သည္တို႔သည္ ဘုရင့္နန္းေတာ္ႏွင့္ လူေနအိမ္တို႔ကိုမီးရႈိ႕ၿပီး ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕႐ိုးကိုလည္း ၿဖိဳဖ်က္ၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ၿမိဳ႕ထဲမွႂကြင္းက်န္သူမ်ား၊ သူ႔ထံခိုလႈံလာသူမ်ား၊ အသက္ရွင္က်န္ရစ္သူမ်ားကို ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ ဖမ္းေခၚသြားေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| သို႔ေသာ္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ဘာမွ်မရွိေသာဆင္းရဲသားတို႔ကို ယုဒျပည္၌ထားခဲ့၍ သူတို႔အား စပ်စ္ၿခံႏွင့္လယ္ယာေျမတို႔ကို ေပးေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ ေယရမိႏွင့္ပတ္သက္၍ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္အား |
|
| 12 |
|
| “ေယရမိကို ေခၚထုတ္၍ ေကာင္းမြန္စြာၾကည့္ရႈေလာ့။ သူ႔ကို အႏၲရာယ္မျပဳႏွင့္။ သူေျပာသည့္အတိုင္း ျပဳေပးေလာ့”ဟု မိန႔္မွာေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| သို႔ျဖစ္၍ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ရာဗသာရိပ္ေနဗုရွာဇဗန္၊ ရာမက္ေနရဂါလရွေရဇာႏွင့္ ေဘဘီလုံဘုရင္၏မႉးမတ္အေပါင္းတို႔ကို ေစလႊတ္၍ |
|
| 14 |
|
| သူတို႔သည္ ေယရမိကို ေထာင္ဝင္းထဲမွ ထုတ္ယူၿပီးလွ်င္ ရွာဖန္၏ေျမး၊ အဟိကံ၏သား ေဂဒလိထံသို႔ သူ႔ကိုအပ္၍ အိမ္သို႔ျပန္ပို႔ေစ၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ေယရမိသည္ မိမိလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူ ေနထိုင္ရေလ၏။ |
|
| 15 |
|
| ေထာင္ဝင္းထဲ၌ ေယရမိအက်ဥ္းခ်ခံရစဥ္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ သူ႔ထံသို႔ေရာက္လာ၍ |
|
| 16 |
|
| “သင္သည္ အီသီယိုးပီးယားလူမ်ိဳး ဧဗဒေမလက္ထံသို႔သြားၿပီးလွ်င္ ‘အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤၿမိဳ႕ကို ေကာင္းစားေစမည္မဟုတ္၊ ေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေစမည္ဟူေသာ ငါ့ႏႈတ္ထြက္စကားတို႔ကို ျပည့္စုံေစမည္။ ထိုေန႔ေရာက္ေသာအခါ ဤအမႈအရာတို႔သည္ သင့္မ်က္စိေရွ႕တြင္ပင္ ျဖစ္ပ်က္လိမ့္မည္ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| ထာဝရဘုရားက ထိုေန႔၌ သင့္ကို ငါကယ္ႏုတ္မည္။ သင္ေၾကာက္ေသာသူတို႔လက္သို႔ သင္မေရာက္ရ။ |
|
| 18 |
|
| သင္သည္ ငါ့ကို ယုံၾကည္ကိုးစားေသာေၾကာင့္ အကယ္စင္စစ္ သင့္ကို ငါလြတ္ေျမာက္ေစမည္။ သင္သည္ ဓားေဘးျဖင့္ မက်ဆုံးရ။ သင့္အသက္ကို တိုက္ယူေသာပစၥည္းကဲ့သို႔ျဖစ္ေစမည္ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏’ဟူ၍ ဆင့္ဆိုေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
|
|
|