Di meha dehan a nehsaliya padîşahiya Sîdqiyayê Padîşahê Cihûdayê de Nebûxadnessarê Padîşahê Babîlê bi tevahiya artêşa xwe re hat Orşelîmê û ew dorpêç kir.
Hemû serekên Padîşahê Babîlê ketin hundir û li ber Dergehê Navîn rûniştin: Nêrgal-Şareserê Samgarî, Nebo-Sarsexîmê serkarmend, Nêrgal-Şareserê Rav-Mag û hemû karmendên din.
Çaxê Sîdqiyayê Padîşahê Cihûdayê û hemû leşkerên wî ev yek dît, reviyan. Ew bi şev, bi riya bexçeyê padîşah di dergehê di navbera herdu dîwaran re ji bajêr derketin û ber bi Eravayê ve reviyan.
Lê artêşa Kildaniyan da pey wan û li deştên Erîhayê gihîşt Sîdqiya. Wan ew girt û bir Rîvlaya li herêma Hamayê, ba Nebûxadnessarê Padîşahê Babîlê. Wî jî dîwana wî kir.
“Here ji Eved-Melekê Kûşî re bêje: ‘Xwedayê Îsraêl Xudanê Karîndar wiha dibêje: Ezê gotinên xwe ne ji bo qenciyê, lê ji bo xerabiyê bi ser vî bajarî de bînim. Wê ev tişt di wê rojê de li ber te çêbin.