W dziewiątym roku panowania Sedekiasza, króla Judy, w dziesiątym miesiącu, nadciągnął Nebukadnesar, król Babilonu, wraz z całym swoim wojskiem pod Jerozolimę. Miasto zostało oblężone.
Wówczas wszyscy dowódcy króla Babilonu wkroczyli i urządzili punkt dowodzenia w bramie środkowej. Byli to: Nergal-Sar-Eser z Samgar, Nebu-Sar-Sekim, głównodowodzący, Nergal-Sar-Eser, mag naczelny, i wszyscy pozostali książęta króla Babilonu.
Widząc, co się dzieje, Sedekiasz, król Judy, oraz wszyscy wojownicy zdecydowali się na ucieczkę z miasta. Wyszli drogą przez ogród królewski, bramą między dwoma murami, w kierunku doliny nadjordańskiej.
Wojsko chaldejskie ruszyło jednak w pogoń za nimi i dopędziło Sedekiasza na stepach Jerycha. Tam go pojmali i doprowadzili do Nebukadnesara, króla Babilonu, stacjonującego w Ribli, w ziemi Chamat, a ten wydał na niego wyrok.
Resztę ludu, który pozostał w mieście, zbiegów, którzy przeszli na stronę chaldejską, całą resztę pozostałego ludu, uprowadził do Babilonu Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej.
Część jednak biednej ludności, która nic nie posiadała, Nebuzaradan, dowóca straży przybocznej, pozostawił w ziemi judzkiej, przekazując im jednocześnie winnice i pola uprawne.
Posłali zatem po niego Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, Nebuszazban, głównodowodzący, Nergal-Sar-Eser, mag naczelny, i wszyscy dowódcy króla Babilonu
i zabrano Jeremiasza z dziedzińca wartowni. Przekazano go następnie Gedaliaszowi, synowi Achikama i wnukowi Szafana, z poleceniem, aby go uwolnił. I tak Jeremiasz znalazł się pośród reszty ludu.
Idź i powiedz Etiopczykowi Ebed-Melekowi: Tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja spełnię to, co zapowiedziałem temu miastu. Czeka je niedola, a nie powodzenie. Sam się o tym przekonasz, gdy nastanie ten dzień.