“Ki te mea ka hoki mai koe e Īharaira,” e ai tā Ihowā, “hoki mai ki ahau; ki te whakarērea anō e koe āu mea whakarihariha i tōku aroaro, e kore koe e riro kē,
ka oati anō koe, ‘Kei te ora a Ihowā,’ i runga i te pono, i te whakawā pai, i te tika, māna hoki ngā iwi ka whakapai ai ki a rātou anō, ka whakamanamana anō rātou ki a ia.”
Kotia hoki koutou, hei mea ki a Ihowā, whakarērea hoki ngā kiri matamata o ō koutou ngākau, e ngā tāngata o Hūrā, e te hunga anō e noho ana i Hiruhārama; kei puta tōku riri ānō he ahi, kei mura, ā, kāhore e tineia, mō te kino hoki o ā koutou mahi.”
“Karangatia i roto i a Hūrā, kia rongo a Hiruhārama, mea atu: ‘Whakatangihia te tētere ki te whenua!’ Karanga, mea atu; ‘Whakamine mai, tātou ka haere ki ngā pā taiepa!’
Kei te haere mai he raiona i tōna urupuia rākau, kei te ara anō he kaiwhakangaro mō ngā tauiwi; kei te ara ia, kua puta mai ia i tōna wāhi; hei whakangaro i tōu whenua, hei mea i ōu pā kia ururua; kāhore he tangata hei noho.
“I taua rā,” e ai tā Ihowā, “ka pirau te ngākau o te kīngi, me te ngākau o ngā rangatira; ā, ka mīharo ngā tohunga, ā, ko ngā poropiti ketekete kau ana.”
Anō rā ko ahau, “Auē, e te Ariki, e Ihowā, kua pōhēhē rawa i a koe tēnei iwi, a Hiruhārama anō, i te kupu nei, ‘Ka mau te rongo ki a koutou.’ Tēnā ia, kua pā te hoari ki te wairua.”
I taua wā ka kōrerotia ki tēnei iwi, ki Hiruhārama anō, “He hau wera nō ngā wāhi tiketike i te koraha e tika mai ana ki te tamāhine a tāku iwi, ehara i te mea hei pōwhiriwhiri, hei tahi rānei –
Nanā, ko tōna haerenga mai ka rite ki ngā kapua, rite tonu anō ōna hāriata ki te tūkauati; he tere rawa ōna hōiho i te ēkara – auē, te mate mō tātou, kei te pāhuatia hoki tātou!
Ōku whēkau, ōku whēkau! Mamae pū a roto o tōku ngākau, oho ana tōku ngākau i roto i ahau; e kore ahau e whakarongo puku; kua rongo hoki koe, e tōku wairua, ki te tangi o te tētere, ki te hāmama o te whawhai.
He ngaromanga hono iho ki te ngaromanga te karangatia nei; kua pāhuatia katoatia hoki te whenua; kitea rawatia ake kua pāhuatia ōku tēneti, mea kau iho ko ōku kākahu ārai.
“He wairangi hoki tāku iwi, kāhore e mōhio ki ahau. He tamariki kūware, kāhore ō rātou mātauranga; e mōhio ana rātou ki te mahi kino, ki te mahi pai ia kāhore he mātauranga.”
Mō konei ka tangi te whenua, ka mangu anō te rangi i runga; nō te mea kua kōrero nei ahau, kua takoto tōku whakaaro, ā, kāhore anō i puta kē tāku, e kore hoki ahau e tahuri atu i tēnā.”
Ka whati katoa te pā i te ngangau o ngā hōia eke hōiho, o ngā kaikōpere; ka haere rātou ki roto ki ngā urupuia rākau, ka piki ki ngā kāmaka; ka mahue katoa ngā pā, kāhore hoki tētahi tangata e noho ki roto.
Ā, ko koe, kia oti koe te pāhua, ka pēhea koe? Ahakoa kākahu noa koe i te ngangana, ahakoa whakapaipai noa koe i a koe ki ngā whakapaipai kōura. Ahakoa haehae noa koe i ōu kanohi, mea rawa ki te pukepoto, maumau mea noa koe i a koe kia ātaahua. Ka whakahāwea ki a koe te hunga i aroha ki a koe, ka whai kia mate koe.
Kua rongo hoki ahau i te reo, me te mea nō te wahine e whānau ana, he mamae, me te mea ko tāna mātāmua e puta ana, ko te reo o te tamāhine a Hiona e whakahotuhotu ana, whewhera tonu ōna ringa, me te karanga, “Auē te mate i ahau! Kua hemo hoki tōku wairua i mua i ngā kaiwhakamate!”