Azariasz, syn Hoszajasza, Jochanan, syn Kareacha, i wszyscy inni pewni siebie ludzie zawołali do Jeremiasza: Wygadujesz kłamstwa! To nie PAN, nasz Bóg, posłał cię, by nam powiedzieć, że nie mamy iść do Egiptu, aby tam się zatrzymać!
I tak Jochanan, syn Kareacha, wraz z pozostałymi dowódcami wojskowymi oraz całym ludem, nie posłuchał głosu PANA. Postanowili nie zostawać w ziemi judzkiej.
Jochanan, syn Kareacha, i pozostali dowódcy wojskowi zebrali całą resztę Judy — to znaczy tych, którzy powrócili, by zamieszkać w ziemi judzkiej, a byli wcześniej rozproszeni wśród wszystkich innych narodów,
oraz mężczyzn, kobiety i dzieci, córki królewskie i tych, których pozostawił Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, z Gedaliaszem, synem Achikama, wnukiem Szafana, z prorokiem Jeremiaszem i z Baruchem, synem Nerijasza —
Wybierz kilka pokaźniejszych kamieni i na oczach przybyłych z Judy ukryj je w zaprawie, w formach do wyrobu cegieł, które leżą u wejścia do budynku faraona w Tachpanches.
Następnie powiedz do nich: Tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja poślę i sprowadzę tu Nebukadnesara, króla Babilonu, mojego sługę. Nad ukrytymi tu kamieniami postawię jego tron. Nad nimi rozepnie on swój baldachim.
Wznieci on ogień w świątyniach bóstw egipskich. Spali je wraz z nimi albo je wywiezie. I owinie się w ziemię egipską, jak pasterz owija się w płaszcz, po czym wyjdzie z niej w spokoju.