|
| 1 |
|
| ထာဝရဘုရားက “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕၊ လက္ကမိုင္ျပည္သားတို႔အေပၚသို႔ ဖ်က္ဆီးျခင္းေလကို သင့္ေရာက္ေစမည္။ |
|
| 2 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ ေႁခြေလွ႔သူတို႔ကို ေစလႊတ္မည္။ သူတို႔သည္ ထိုၿမိဳ႕ကို ေလွ႔၍ သုတ္သင္ရွင္းလင္းလိမ့္မည္။ ေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္မည့္ေန႔၌ အဘက္ဘက္မွတိုက္ခိုက္ၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 3 |
|
| ေလးသမားတို႔ကို ေလးတင္ရေသာအခြင့္၊ သံခ်ပ္အက်ႌ ဝတ္ဆင္ရေသာအခြင့္ မေပးၾကႏွင့္။ လူပ်ိဳတို႔ကို မႏွေျမာႏွင့္။ စစ္သည္ဗိုလ္ပါအေပါင္းတို႔ကို အကုန္အစင္ဖ်က္ဆီးၾကေလာ့။ |
|
| 4 |
|
| သူတို႔သည္ အသတ္ခံရ၍ ခါလဒဲျပည္တြင္ လဲက်ၾကလိမ့္မည္။ ထိုးသတ္ခံရ၍ လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ လဲက်ၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 5 |
|
| အေၾကာင္းမူကား အစၥေရးလူမ်ိဳး၊ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔ကို သူတို႔၏ဘုရားသခင္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားသည္ စြန႔္ပစ္ေတာ္မမူ။ ခါလဒဲျပည္ကား သန႔္ရွင္းေသာအရွင္ကို ျပစ္မွားေသာအျပစ္ႏွင့္ျပည့္ႏွက္၏။ |
|
| 6 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕မွ ထြက္ေျပးၾက။ အသက္ေဘးလြတ္ေအာင္ ေျပးၾက။ ထိုၿမိဳ႕၏အျပစ္ေၾကာင့္ အဖ်က္ဆီးမခံၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားလက္တုံ႔ျပန္ရာအခ်ိန္က်ေရာက္ၿပီ။ ထိုၿမိဳ႕ခံထိုက္ေသာအျပစ္ကို ျပန္ေပးဆပ္ေစေတာ္မူမည္။ |
|
| 7 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သည္ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္၌ကိုင္ထားေသာ ေ႐ႊဖလားျဖစ္၏။ ေျမတစ္ျပင္လုံးကို ယစ္မူးေစ၏။ လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ ထိုဖလားမွစပ်စ္ဝိုင္ကိုေသာက္ၾကသျဖင့္ မူး႐ူးေသာလူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ၾကေလၿပီ။ |
|
| 8 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ႀကီး ႐ုတ္ျခည္းၿပိဳလဲပ်က္စီးသြားၿပီ။ သူ႔အတြက္ ညည္းတြားငိုေႂကြးၾကေလာ့။ ေဝဒနာေပ်ာက္ေကာင္းေပ်ာက္ႏိုင္မည္ျဖစ္၍ လိမ္းေဆးယူလာေပးၾကေလာ့။ |
|
| 9 |
|
| ငါတို႔သည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ကို ကုသေပးေသာ္လည္း ကုသ၍မရ။ သူ႔ကိုထားခဲ့ၿပီး ကိုယ့္ျပည္ကိုယ္ျပန္ၾကစို႔။ အေၾကာင္းမူကား သူခံရေသာစီရင္ျခင္းသည္ မိုးထိတိုင္ ေရာက္ေလၿပီ။ မိုးတိမ္ထိတိုင္ ျမင့္ေလၿပီ။ |
|
| 10 |
|
| ငါတို႔ေျဖာင့္မတ္ေၾကာင္း ထာဝရဘုရားျပသေတာ္မူၿပီ။ လာၾက။ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား ျပဳေတာ္မူေသာအမႈကို ဇိအုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေျပာၾကားၾကစို႔။ |
|
| 11 |
|
| ျမားတို႔ကို ခြၽန္ထက္ေစၾက။ ဒိုင္းလႊားတို႔ကို ကိုင္စြဲၾက။ ထာဝရဘုရားသည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ကို ဖ်က္ဆီးပစ္ရန္ အႀကံရွိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ ေမဒိဘုရင္တို႔၏စိတ္ကို ႏႈိးေဆာ္ေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရဘုရား လက္တုံ႔ျပန္ေတာ္မူၿပီ။ ဗိမာန္ေတာ္အဖို႔ လက္တုံ႔ျပန္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 12 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕႐ိုးကိုၿဖိဳဖ်က္ရန္ အခ်က္ျပအလံကို လႊင့္ထူၾက။ အေစာင့္မ်ားကို ၾကပ္ၾကပ္ခ်ထားၾက။ ကင္းေစာင့္တို႔ကိုေနရာခ်ထားၾက။ ကင္းပုန္းမ်ားကို ျပင္ဆင္ၾက။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားသည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သားမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ မိန႔္ဆိုထားခဲ့သည့္အတိုင္း ႀကံစည္ေတာ္မူမည္၊ ျပဳေတာ္မူမည္။ |
|
| 13 |
|
| ျမစ္နား ၌ေန၍ ဥစၥာႂကြယ္ဝေသာၿမိဳ႕၊ သင္၏မတရားအက်ိဳးစီးပြားရွာျခင္းမ်ား အဆုံးသတ္မည့္အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီ။ |
|
| 14 |
|
| ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “အကယ္စင္စစ္ သင့္ေနရာသို႔ က်ိဳင္းေကာင္ကဲ့သို႔ လူအုပ္ႀကီးကို ေရာက္လာေစမည္။ သူတို႔သည္ စစ္ေအာင္သံကို ေႂကြးေၾကာ္ၾကလိမ့္မည္”ဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ တိုင္တည္၍က်ိန္ဆိုေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 15 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ တန္ခိုးေတာ္အားျဖင့္ ေျမႀကီးကိုဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ဉာဏ္ပညာအားျဖင့္ ကမာၻႀကီးကို တည္ေတာ္မူ၏။ ထိုးထြင္းဉာဏ္အားျဖင့္ ေကာင္းကင္ကို ျဖန႔္ၾကက္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| ကိုယ္ေတာ္အသံေပးေတာ္မူေသာအခါ ေကာင္းကင္ရွိေရတို႔သည္ ဟုန္းဟုန္းျမည္ၾကပါ၏။ မိုးတိမ္ကို ေျမႀကီးစြန္းမွ တက္လာေစေတာ္မူ၏။ မိုးကို႐ြာေစေတာ္မူ၏။ လွ်ပ္စီးကိုလက္ေစေတာ္မူ၏။ ဘ႑ာတိုက္ထဲမွ ေလကိုထုတ္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| လူအေပါင္းတို႔သည္ အသိတရားကင္းမဲ့၏။ ပညာလည္းမရွိ။ ပန္းထိမ္သမားတို႔သည္လည္း ႐ုပ္တုဆင္းတုအားျဖင့္ အရွက္ကြဲၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သြန္းလုပ္ေသာ႐ုပ္တုသည္ လွည့္စားျခင္းသာျဖစ္၏။ အသက္မရွိ။ |
|
| 18 |
|
| ထိုအရာတို႔သည္ အခ်ည္းႏွီးေသာအရာျဖစ္၏။ လွည့္စားတတ္ေသာအရာျဖစ္၏။ စစ္ေၾကာစီရင္ခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ ပ်က္စီးသြားရလိမ့္မည္။ |
|
| 19 |
|
| ယာကုပ္အမ်ိဳး၏ေဝစုျဖစ္ေသာဘုရားသခင္သည္ ထိုကဲ့သို႔မဟုတ္။ အရာခပ္သိမ္းကို ပုံေဖာ္ဖန္ဆင္းေသာအရွင္ျဖစ္၏။ ယာကုပ္အမ်ိဳးအႏြယ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏အေမြေတာ္ျဖစ္၏။ ကိုယ္ေတာ္၏နာမေတာ္ကား ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားေပတည္း။ |
|
| 20 |
|
| ထာဝရဘုရားက “သင္သည္ ငါ့အဖို႔ စစ္တင္းပုတ္၊ စစ္လက္နက္ျဖစ္၏။ ငါသည္ သင့္အားျဖင့္ လူမ်ိဳးတကာတို႔ကို တကြဲတျပားျဖစ္ေစမည္။ တိုင္းႏိုင္ငံတို႔ကို ဖ်က္ဆီးပစ္မည္။ |
|
| 21 |
|
| သင့္အားျဖင့္ ျမင္းႏွင့္ျမင္းစီးသူရဲ၊ စစ္ရထားႏွင့္စစ္ရထားစီးသူတို႔ကို တကြဲတျပားျဖစ္ေစမည္။ |
|
| 22 |
|
| သင့္အားျဖင့္ ေယာက္်ားႏွင့္မိန္းမ၊ လူႀကီးႏွင့္လူငယ္၊ လူပ်ိဳႏွင့္အပ်ိဳတို႔ကို တကြဲတျပားျဖစ္ေစမည္။ |
|
| 23 |
|
| သင့္အားျဖင့္ သိုးထိန္းႏွင့္သိုးစု၊ လယ္သမားႏွင့္လယ္ထြန္ႏြား၊ ဘုရင္ခံႏွင့္အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔ကို တကြဲတျပားျဖစ္ေစမည္။ |
|
| 24 |
|
| ဇိအုန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားအေပၚ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သူ ခါလဒဲျပည္သားတို႔က်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ လုပ္ရပ္အတိုင္း သူတို႔ကို သင္တို႔မ်က္စိေရွ႕တြင္ ျပန္ေပးဆပ္ေစမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 25 |
|
| ထာဝရဘုရားက “အို ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာေတာင္၊ ေျမႀကီးတစ္ျပင္လုံးကို ဖ်က္ဆီးေသာေတာင္၊ ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင့္ကို ငါစီရင္မည္။ ငါသည္ လက္ကိုဆန႔္၍ သင့္ကို ေခ်ာက္ကမ္းပါးေပၚမွ လွိမ့္ခ်ပစ္မည္။ သင့္အား မီးကြၽမ္းေတာင္ျဖစ္ေစမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 26 |
|
| ထာဝရဘုရားက “ေထာင့္ခ်ဳပ္ေက်ာက္၊ အုတ္ျမစ္ေက်ာက္တစ္လုံးမွ် သင့္ထံမွ ရႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ သင္သည္ လူသူကင္းမဲ့ရာ အစဥ္ျဖစ္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 27 |
|
| ထိုျပည္၌ အခ်က္ျပအလံကိုလႊင့္ထူၾက။ လူမ်ိဳးတကာတို႔ကို တံပိုးမႈတ္သံေပးၾက။ ထိုျပည္ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ လူမ်ိဳးတကာတို႔ကို အသင့္ျပင္ဆင္ေစၾက။ အာရရတ္၊ မိႏၷိႏွင့္ အာရွေကနတ္ စေသာ တိုင္းႏိုင္ငံတို႔ကို ဆင့္ေခၚၾက။ စစ္ဦးစီးကိုခန႔္ထားၾက။ ျမင္းတို႔ကို က်ိဳင္းေကာင္အုပ္ကဲ့သို႔ ခ်ီတက္ေစၾက။ |
|
| 28 |
|
| ထိုျပည္ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ လူမ်ိဳးတကာတို႔ကို အသင့္ျပင္ဆင္ေစၾက။ ေမဒိဘုရင္မ်ား၊ ဘုရင္ခံမ်ားအပါအဝင္ မင္းအရာရွိအားလုံးႏွင့္ လက္ေအာက္ခံႏိုင္ငံအားလုံးကို အသင့္ျပင္ဆင္ေစၾက။ |
|
| 29 |
|
| ကမာၻေျမႀကီး တုန္ခါေလၿပီ၊ တုန္လႈပ္ေလၿပီ။ အေၾကာင္းမူကား ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ကို ေနထိုင္သူမရွိ၊ လူသူကင္းမဲ့ရာအရပ္ျဖစ္ေစမည္ဟူေသာ ထာဝရဘုရား၏အႀကံအစည္ေတာ္အတိုင္း ထိုၿမိဳ႕၌ ျဖစ္လာေလၿပီ။ |
|
| 30 |
|
| ေဘဘီလုံစစ္သူရဲတို႔သည္ စစ္မတိုက္ဝံ့ေတာ့ဘဲ ရဲတိုက္မ်ား၌သာ ေနၾကေလၿပီ။ သူတို႔သည္ ရဲစြမ္းသတၱိကုန္ခန္း၍ မိန္းမကဲ့သို႔ျဖစ္ေလၿပီ။ သူတို႔ေနရာကို မီးရႈိ႕ပစ္ၾကၿပီ။ ကန႔္လန႔္က်င္တို႔ကိုလည္း ခ်ိဳးပစ္ၾကၿပီ။ |
|
| 31 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕လုံးသိမ္းပိုက္ခံရေၾကာင္းကို ေျချမန္ေတာ္တစ္ေယာက္မွ တစ္ေယာက္၊ ေစတမန္တစ္ေယာက္မွ တစ္ေယာက္ တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ ေဘဘီလုံဘုရင္ထံ သတင္းပို႔ၾက၏။ |
|
| 32 |
|
| ဆိပ္ကမ္းတို႔ကို သိမ္းပိုက္ၾကၿပီ။ ခံတပ္ မ်ားကို မီးရႈိ႕ပစ္ၾကၿပီ။ စစ္သူရဲတို႔လည္း ေဆာက္တည္ရာမရေၾကာက္လန႔္ၾကေလၿပီ။ |
|
| 33 |
|
| အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “ေဘဘီလုံသမီးပ်ိဳသည္ တလင္းနယ္ခ်ိန္၌ နင္းနယ္ခံရေသာေကာက္နယ္တလင္းႏွင့္တူ၏။ တစ္ခဏခ်င္းတြင္ ရိတ္သိမ္းခ်ိန္ေရာက္လာလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 34 |
|
| “ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ ငါ့ကို ကိုက္စားေလၿပီ။ နင္းေခ်ေလၿပီ။ ငါ့ကို အိုးလြတ္ျဖစ္ေစၿပီ။ ေႁမြနဂါးကဲ့သို႔ ငါ့ကို ဝါးမ်ိဳေလၿပီ။ ငါ၏စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္တို႔ႏွင့္ သူ႔ဝမ္းကိုျပည့္ေစၿပီ။ ၿပီးမွ ငါ့ကို အန္ထုတ္ ေလၿပီ။ |
|
| 35 |
|
| ငါ့ကိုယ္၊ ငါ့အသား ခံရေသာရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈသည္ ေဘဘီလုံျပည္အေပၚ က်ေရာက္ပါေစ”ဟု ဇိအုန္ၿမိဳ႕သားတို႔ ဆိုလိမ့္မည္။ “ငါတို႔သြန္းခဲ့ရေသာေသြးသည္ ခါလဒဲျပည္သားတို႔အေပၚ က်ေရာက္ပါေစ”ဟု ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သားတို႔ ဆိုလိမ့္မည္။ |
|
| 36 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားက “ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင့္အမႈကိစၥကို ငါရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းေပးမည္။ သင့္အစား ငါအမွန္ လက္တုံ႔ျပန္မည္။ သူ၏ပင္လယ္ေရကို ခန္းေစမည္၊ စမ္းေရတြင္းကို ေျခာက္ေသြ႕ေစမည္။ |
|
| 37 |
|
| ေဘဘီလုံျပည္သည္ ေနထိုင္သူမရွိဘဲ အပ်က္အစီးပုံႀကီး၊ ေခြးအတို႔ခိုေအာင္းရာ၊ ထိတ္လန႔္စရာ၊ ကဲ့ရဲ႕စရာ ျဖစ္မည္။ |
|
| 38 |
|
| သူတို႔အားလုံး ျခေသၤ့ပ်ိဳကဲ့သို႔ ဟိန္းေဟာက္ၾကလိမ့္မည္၊ ျခေသၤ့ငယ္ကဲ့သို႔ မာန္ဖီၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 39 |
|
| ထာဝရဘုရားက “သူတို႔ အာသာငမ္းငမ္းျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ ငါသည္ စားေသာက္ပြဲ ခင္းေကြၽးမည္။ သူတို႔ကို မူးေအာင္တိုက္မည္။ သူတို႔သည္လည္း အေပ်ာ္ၾကဴး၍ မႏိုးေသာအိပ္ျခင္းျဖင့္ ထာဝရအိပ္ေပ်ာ္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 40 |
|
| ထာဝရဘုရားက “သူတို႔ကို သိုးသငယ္ကဲ့သို႔၊ သိုးထီးဆိတ္ထီးကဲ့သို႔ ဆြဲထုတ္၍ သတ္မည္။ |
|
| 41 |
|
| ေရွရွက္ၿမိဳ႕ႀကီး အသိမ္းခံရေလၿပီတကား။ ေျမတစ္ျပင္လုံးခ်ီးမြမ္းရာၿမိဳ႕ႀကီး အသိမ္းခံရေလၿပီတကား။ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သည္ လူမ်ိဳးတကာတို႔တြင္ ထိတ္လန႔္စရာျဖစ္ေလၿပီတကား။ |
|
| 42 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ကို ပင္လယ္ေရ လႊမ္းမိုးေလၿပီ။ လႈိင္းလုံးႀကီးမ်ား ဖုံးအုပ္ေလၿပီ။ |
|
| 43 |
|
| ၿမိဳ႕႐ြာတို႔သည္ လူသူကင္းမဲ့၍ ေျခာက္ေသြ႕ေသာကႏၲာရေျမ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ေနထိုင္သူမရွိ၊ ျဖတ္သန္းသြားလာသူမရွိေသာေျမ ျဖစ္လိမ့္မည္။ |
|
| 44 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ရွိ ေဗလဘုရားကို ငါဒဏ္ခတ္မည္။ သူဝါးမ်ိဳခဲ့သမွ်ကို သူ႔ပါးစပ္မွ ျပန္အန္ထုတ္ေစမည္။ လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ သူ႔ကို ဆည္းကပ္ၾကေတာ့မည္မဟုတ္။ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕႐ိုးႀကီး ၿပိဳလဲသြားေလၿပီ။ |
|
| 45 |
|
| ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္တို႔၊ ေဘဘီလုံျပည္ထဲမွ ထြက္ခဲ့ၾက။ ထာဝရဘုရား၏ျပင္းထန္ေသာအမ်က္ေတာ္မွ အသက္ေဘးလြတ္ေအာင္ေျပးၾက။ |
|
| 46 |
|
| ထိုျပည္၌ၾကားရေသာသတင္းမ်ားေၾကာင့္ သင္တို႔မေၾကာက္ႏွင့္၊ စိတ္မပ်က္ႏွင့္။ အေျခအျမစ္မရွိေသာသတင္းစကားမ်ားကို တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ ၾကားရလိမ့္မည္။ ျပည္ထဲ၌ အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္ေနၿပီ။ အုပ္စိုးသူအခ်င္းခ်င္း တိုက္ခိုက္ၾကၿပီ။ |
|
| 47 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ရွိ ႐ုပ္တုဆင္းတုမ်ားကို ငါဒဏ္ခတ္ေသာေန႔ ေရာက္လာေတာ့မည္။ ထိုၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕လုံး အရွက္ကြဲလိမ့္မည္။ အသတ္ခံရေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲတြင္ လဲက်ေသဆုံးၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 48 |
|
| မိုးေကာင္းကင္ေအာက္၊ ေျမႀကီးေပၚရွိရွိသမွ်တို႔သည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ေၾကာင့္ အားရဝမ္းေျမာက္စြာသီခ်င္းဆိုၾကလိမ့္မည္။ အဖ်က္သမားသည္ ေျမာက္အရပ္မွလာ၍ ထိုၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္လိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 49 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို သတ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ က်ရႈံးရမည္။ ေျမႀကီးသားအေပါင္းတို႔သည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ေၾကာင့္ လဲက်ေသဆုံးရၿပီ။ |
|
| 50 |
|
| ဓားေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ေသာသူတို႔၊ ထြက္သြားၾက။ ရပ္မေနၾကႏွင့္။ ထာဝရဘုရားကို အေဝးမွေအာက္ေမ့ၾက။ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို သတိရၾက။ |
|
| 51 |
|
| ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္သံကို ၾကားရသည္ျဖစ္၍ ငါတို႔အရွက္ကြဲရၿပီ။ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၊ သန႔္ရွင္းရာဌာနေတာ္ထဲသို႔ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားမ်ား ဝင္ေရာက္ၾကၿပီျဖစ္၍ ငါတို႔အသေရပ်က္ရၿပီ။ |
|
| 52 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားက “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေဘဘီလုံျပည္ရွိ ႐ုပ္တုဆင္းတုမ်ားကို ငါဒဏ္ခတ္ေသာေန႔ရက္ေရာက္လာေသာအခါ ထိုျပည္တစ္ျပည္လုံးတြင္ ဒဏ္ရာရေသာသူမ်ား ညည္းတြားလ်က္ရွိၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 53 |
|
| ထာဝရဘုရားက “ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သည္ မိုးေကာင္းကင္သို႔တက္၍ ျမင့္မားေသာရဲတိုက္ကို အခိုင္အမာတည္လွ်င္ပင္ ငါသည္ အဖ်က္သမားကိုေစလႊတ္၍ သူတို႔ကို တိုက္ေစမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 54 |
|
| ေဘဘီလုံၿမိဳ႕မွ ေအာ္ဟစ္သံပါတကား။ ခါလဒဲျပည္မွ ႀကီးမားေသာပ်က္စီးျခင္းပါတကား။ |
|
| 55 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီး၍ ထိုၿမိဳ႕မွ ဆူညံပြက္ေလာေသာအသံကို ဆိတ္သုဥ္းေစေတာ္မူ၏။ ရန္သူလႈိင္းလုံးႀကီးသည္ အဟုန္ျပင္းေသာေရႏွင့္တူ၏။ သူတို႔ျမည္ဟည္းေသာအသံသည္ ပဲ့တင္ထပ္ေလၿပီ။ |
|
| 56 |
|
| အေၾကာင္းမူကား ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္ဖ်က္ဆီးမည့္သူ ေရာက္လာၿပီ။ ေဘဘီလုံစစ္သူရဲတို႔ အဖမ္းခံရၿပီ။ သူတို႔၏ေလးတို႔သည္လည္း က်ိဳးေလၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္ အက်ိဳးအျပစ္အေလ်ာက္ ျပန္ေပးဆပ္ေသာဘုရားသခင္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ အမွန္ပင္ ျပန္ေပးဆပ္ေတာ္မူမည္။ |
|
| 57 |
|
| ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားဟူသည့္ နာမေတာ္ရွိေသာရွင္ဘုရင္က “ငါသည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕၏မႉးမတ္မ်ား၊ ပညာရွိမ်ား၊ ဘုရင္ခံမ်ား၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား၊ စစ္သူရဲမ်ားကို ယစ္မူးေစ၍ မႏိုးေသာအိပ္ျခင္းျဖင့္ ထာဝရအိပ္ေပ်ာ္ေစမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 58 |
|
| ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “ထုထည္ႀကီးမားေသာ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕႐ိုးသည္ လုံးလုံးၿဖိဳဖ်က္ျခင္းခံရလိမ့္မည္။ ျမင့္မားေသာၿမိဳ႕တံခါးတို႔သည္လည္း မီးရႈိ႕ခံရလိမ့္မည္။ လူတို႔သည္ အခ်ည္းႏွီးႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့ၾကၿပီ။ လူမ်ိဳးတကာတို႔ ပင္ပန္းခဲ့သမွ် မီးစာျဖစ္သြားၿပီ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 59 |
|
| ပေရာဖက္ေယရမိသည္ ယုဒဘုရင္ေဇဒကိမင္းႀကီး နန္းစံေလးႏွစ္တြင္ ေဇဒကိမင္းႀကီးႏွင့္အတူ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔လိုက္ပါသြားေသာ မာေသယ၏ေျမး၊ ေနရိ၏သား စရာယအား စာေပးလိုက္၏။ |
|
| 60 |
|
| ထိုစာကား ေဘဘီလုံၿမိဳ႕အေပၚက်ေရာက္မည့္ ေဘးအႏၲရာယ္အလုံးစုံကို စာလိပ္တစ္ခုတြင္ ေယရမိ ေရးသားထားေသာစာျဖစ္၏။ ထိုေရးထားေသာစာအားလုံးသည္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ကိုရည္ၫႊန္း၏။ |
|
| 61 |
|
| ေယရမိက စရာယအား “ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ သင္သည္ ဤစာကို အကုန္အစင္ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ျပၿပီးလွ်င္ |
|
| 62 |
|
| ‘အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္က ဤအရပ္ကို ငါဖ်က္ဆီးပစ္မည္။ ေနထိုင္သူမရွိ။ လူမွစ၍ တိရစာၦန္လည္းမရွိ။ လူသူကင္းမဲ့ရာအရပ္ အစဥ္ျဖစ္ေစမည္ဟု ဤအရပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ၿပီ’ဟူ၍ ေလွ်ာက္ဆိုရမည္။ |
|
| 63 |
|
| ဤစာကို သင္ဖတ္ျပၿပီးေသာအခါ စာလိပ္ကိုေက်ာက္ခဲႏွင့္အတူခ်ည္၍ ယူဖေရးတီးျမစ္ထဲသို႔ ပစ္ခ်ၿပီးလွ်င္ |
|
| 64 |
|
| ‘ငါသည္ ထိုၿမိဳ႕ေပၚသို႔ ေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေစမည္ျဖစ္၍ ထိုစာလိပ္ကဲ့သို႔ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သည္ နစ္ျမဳပ္ရလိမ့္မည္။ ျပန္ေပၚလာေတာ့မည္မဟုတ္။ သူတို႔သည္ အားအင္ကုန္ခန္းၾကလိမ့္မည္’ဟူ၍ သင္ဆိုရမည္”ဟု မွာၾကားေလ၏။ ဤတြင္ ေယရမိစကား ၿပီးဆုံးသတည္း။ |
|
|
|
|