خواستیم بابِل را درمان کنیم، اما شفا نمیپذیرفت. پس ترکش کنید؛ بیایید هر یک به موطن خود بازگردیم، زیرا که محکومیتش سر به فلک کشیده، و تا به آسمانها رسیده است.
«تیرها را تیز کنید! سپرها را به دست گیرید! خداوند روحِ پادشاهان ماد را برانگیخته است، زیرا قصد وی برای بابِل، نابودی آن است؛ این است انتقام خداوند، انتقام به جهت معبدش.
«بر حصارهای بابِل بیرقها برافرازید؛ حِراست آن را تقویت کنید. نگهبانان قرار دهید، کمینگاهها را آماده سازید؛ زیرا خداوند آنچه را دربارۀ ساکنان بابِل گفته بود، هم تدبیرکرده و هم به اجرا گذاشته است.
چون ندا در میدهد، غوغای آبها در آسمان پدید میآید؛ او ابرها را از کرانهای زمین برمیآورد. او برق آذرخش برای باران میسازد، و باد از خزانههای خویش بیرون میآورَد.
خداوند چنین میگوید: «ای کوه ویرانگر که تمامی جهان را ویران میکنی، من بر ضد هستم. من دست خود را بر تو دراز کرده، از فراز صخرهها تو را به زیر خواهم غلتانید، و تو را همچون کوهی سوخته خواهم ساخت.
«بیرقها بر زمین برافرازید؛ در میان قومها کَرِنا بنوازید. قومها را برای جنگ با او آماده سازید؛ ممالک را علیه او بسیج کنید، آرارات، مینّی و اَشکِناز را. سرداری بر ضد وی برگمارید؛ اسبانِ بیشمار همچون انبوه ملخان برآورید!
زمین به لرزه درآمده، از درد به خود میپیچد، زیرا تدابیر خداوند بر ضد بابِل تغییر نمیپذیرد، تا سرزمین بابِل را به ویرانهای بدَل سازد، که کسی در آن مسکن نگزیند.
جنگاوران بابِل از نبرد دست برکشیدهاند؛ آنان در دژهای خود میمانند. نیرویشان تمامی گرفته، و همچون زنان گشتهاند. مسکنهایش در آتش میسوزد، و پشتبندهایش شکسته است.
«نبوکدنصر پادشاه بابِل مرا خورده و لِه کرده است. او مرا ظرفی تهی ساخته، و همچون اژدهایی مرا فرو بلعیده است؛ شکم خود را از لذایذ من انباشته، و مرا چِلانده و به دور افکنده است.»
و خداوند میفرماید: «آنگاه که گرم شوند، از بهرشان بزمی به پا خواهم کرد، و مستشان خواهم ساخت، تا به وجد آیند، و آنگاه به خواب ابدی فرو روند، و هرگز از آن برنخیزند.
من ’بِل‘ را در بابِل جزا خواهم داد، و آنچه را فرو بلعیده، از دهانش بیرون خواهم کشید. قومها دیگر به زیارت او نخواهند رفت، و حصارهای بابِل فرو خواهد ریخت.
دل شما ضعف نکند، و از خبرهایی که در این دیار به گوشتان میرسد مهراسید؛ یک سال خبری پخش میشود و سال دیگر، خبری دیگر؛ در این سرزمین، خشونت حکمفرماست، و حاکمی بر ضد حاکم دیگر است.
زیرا ویرانگری بدان برمیآید، یعنی به بابِل؛ پهلوانانش گرفتار شدهاند، و کمانهایشان شکسته است؛ زیرا یهوه خدایی است جَزادهنده، و بیگمان مکافات خواهد رسانید.»
پادشاه که نامش خداوند لشکرهاست میگوید: «من صاحبمنصبان و حکیمان بابِل را مست خواهم ساخت، نیز والیان و سرداران و پهلوانانش را، تا به خواب ابدی فرو روند و دیگر برنخیزند.»
خداوند لشکرها چنین میفرماید: «دیوارهای ضخیم بابِل با خاک یکسان خواهد شد، و دروازههای بلندش به آتش خواهد سوخت. قومها بیهوده محنت میکشند، و ملتها به جهت آتش خود را خسته میسازند.»
این است کلامی که اِرمیای نبی به سِرایا پسر نیریا، پسر مَحسِیا، امر فرمود، آنگاه که سِرایا همراه صِدِقیا پادشاه یهودا، در چهارمین سال سلطنت وی، به بابِل میرفت. سِرایا مسئول تدارکات بود.