|
| 1 |
|
| ေဇဒကိသည္ အသက္ႏွစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္တြင္ နန္းတက္၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ တစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္စိုးစံေလ၏။ မယ္ေတာ္ကား လိဗနၿမိဳ႕သားေယရမိ၏သမီး ဟာမုတလအမည္ရွိ၏။ |
|
| 2 |
|
| ထိုမင္းသည္ ေယာယကိမ္မင္းႀကီးျပဳခဲ့သမွ်အတိုင္း ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္၌ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ |
|
| 3 |
|
| ထာဝရဘုရား၏အမ်က္ေတာ္ေၾကာင့္ ယုဒျပည္သူ၊ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို အထံေတာ္မွမႏွင္ထုတ္မီ ယုဒျပည္၌ ဤသို႔ျဖစ္ပ်က္ခဲ့၏။ ေဇဒကိမင္းႀကီးသည္ ေဘဘီလုံဘုရင္ကို ပုန္ကန္သျဖင့္ |
|
| 4 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီးနန္းစံကိုးႏွစ္၊ ဒသမလ၊ ဆယ္ရက္ေန႔တြင္ ေဘဘီလုံဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ မိမိစစ္သည္အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ စစ္ခ်ီလာ၍ ၿမိဳ႕ျပင္၌ စခန္းခ်ၾက၏။ ၿမိဳ႕ပတ္ပတ္လည္၌ ေျမကတုတ္ကိုေဆာက္ၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီးနန္းစံ တစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္တိုင္ေအာင္ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထားၾက၏။ |
|
| 6 |
|
| ထိုႏွစ္ စတုတၳလ၊ ကိုးရက္ေန႔တြင္ ၿမိဳ႕ထဲ၌ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘး ဆိုး႐ြားစြာျဖစ္သျဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔ စားစရာအလွ်င္းမရွိေတာ့ေပ။ |
|
| 7 |
|
| ေနာက္ဆုံး၌ ၿမိဳ႕႐ိုးက်ိဳးေပါက္သြားသျဖင့္ စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔ ထြက္ေျပးၾက၏။ ခါလဒဲစစ္သည္တို႔က ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းရံထားၾကေသာ္လည္း စစ္သူရဲတို႔သည္ ညအခ်ိန္တြင္ ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္အနီး ၿမိဳ႕႐ိုးႏွစ္ခုၾကားရွိတံခါးမွထြက္၍ အရာဗလြင္ျပင္သြားရာလမ္းအတိုင္း ထြက္ေျပးၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| ခါလဒဲစစ္သည္တို႔သည္လည္း ရွင္ဘုရင္ေနာက္သို႔လိုက္ၾကရာ ေဇဒကိမင္းႀကီးကို ေဂ်ရိေခါလြင္ျပင္၌ မီေလ၏။ သူ၏စစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္လည္း တကြဲတျပားထြက္ေျပးၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ခါလဒဲစစ္သည္တို႔သည္ ေဇဒကိမင္းႀကီးကိုဖမ္းဆီးၿပီး ေဘဘီလုံဘုရင္ရွိရာ ဟာမတ္ျပည္၊ ရိဗလၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြားၾက၍ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ သူ႔ကို စီရင္ခ်က္ခ်ေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ ေဇဒကိမင္းႀကီး၏သားတို႔ကို ေဇဒကိမင္းႀကီး၏ေရွ႕ေမွာက္တြင္ပင္ သတ္၏။ ယုဒလူမ်ိဳးအႀကီးအကဲအေပါင္းတို႔ကိုလည္း ရိဗလၿမိဳ႕တြင္ သတ္ေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| ေဇဒကိမင္းႀကီး၏မ်က္စိကိုလည္းေဖာက္ထုတ္၏။ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ သူ႔ကို ေၾကးနီႀကိဳးျဖင့္ခ်ည္ေႏွာင္ကာ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္သြားၿပီး အနိစၥေရာက္ေသာေန႔အထိ ေထာင္ထဲ၌ထည့္ထား၏။ |
|
| 12 |
|
| ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး နန္းစံတစ္ဆယ့္ကိုးႏွစ္၊ ပၪၥမလ၊ ဆယ္ရက္ေန႔၌ ေဘဘီလုံဘုရင္ထံပါး၌ခစားေသာ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္လာ၏။ |
|
| 13 |
|
| သူသည္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္မွစ၍ ဘုရင့္နန္းေတာ္ႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ရွိ အိမ္အားလုံးကို မီးရႈိ႕၏။ မႉးႀကီးမတ္ရာတို႔၏အိမ္အားလုံးကိုလည္း မီးရႈိ႕ေလ၏။ |
|
| 14 |
|
| ကိုယ္ရံေတာ္မႉးႏွင့္ပါလာေသာ ခါလဒဲစစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ပတ္ပတ္လည္ရွိ ၿမိဳ႕႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္လုံးကို ၿဖိဳဖ်က္ၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ဆင္းရဲသားမ်ား၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ႂကြင္းက်န္ေသာသူမ်ား၊ ေဘဘီလုံဘုရင္ထံ ခိုလႈံလာသူမ်ားႏွင့္ လက္မႈပညာရွင္အႂကြင္းအက်န္မ်ားကို ဖမ္းေခၚသြားေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| သို႔ေသာ္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ဆင္းရဲေသာျပည္သားအခ်ိဳ႕ကို ခ်န္ထား၍ စပ်စ္ၿခံမ်ား၊ လယ္မ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ေစ၏။ |
|
| 17 |
|
| ခါလဒဲစစ္သည္တို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၌ရွိေသာေၾကးနီတိုင္မ်ား၊ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၌ရွိေသာေၾကးနီေရကန္ႏွင့္တြန္းလွည္း တို႔ကိုခ်ိဳးဖဲ့၍ ေၾကးနီရွိသမွ်ကို ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ ယူေဆာင္သြားၾက၏။ |
|
| 18 |
|
| အိုးမ်ား၊ ေဂၚျပားမ်ား၊ မီးညႇပ္မ်ား၊ ဇလုံမ်ား၊ ခြက္မ်ားႏွင့္ အမႈေတာ္ေဆာင္႐ြက္ရာတြင္အသုံးျပဳသည့္ ေၾကးနီတန္ဆာပလာရွိသမွ်တို႔ကိုလည္း ယူေဆာင္သြားၾက၏။ |
|
| 19 |
|
| ကိုယ္ရံေတာ္မႉးသည္ ေ႐ႊစင္၊ ေငြစင္ျဖင့္လုပ္ထားေသာ အင္တုံမ်ား၊ မီးက်ီးခံဗန္းမ်ား၊ ဇလုံမ်ား၊ အိုးမ်ား၊ ဆီမီးခုံမ်ား၊ ခြက္မ်ား၊ ပန္းကန္လုံးမ်ားကိုလည္း သိမ္းယူသြားေလ၏။ |
|
| 20 |
|
| ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၌ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးျပဳလုပ္ထားေသာ တိုင္ႏွစ္တိုင္၊ ေရကန္တစ္ကန္၊ ေရကန္ေအာက္၌ရွိေသာေၾကးနီႏြား႐ုပ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္႐ုပ္ႏွင့္ တြန္းလွည္းမ်ား စသည့္ ေၾကးနီတန္ဆာပလာအားလုံး၏အေလးခ်ိန္မွာ ခ်ိန္တြယ္၍ပင္မရႏိုင္ေခ်။ |
|
| 21 |
|
| တိုင္တစ္တိုင္စီ၏အျမင့္မွာ တစ္ဆယ့္ရွစ္ေတာင္ ရွိ၏။ တိုင္၏လုံးပတ္မွာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ ရွိ၏။ လက္ေလးသစ္အထူရွိ၍ အေခါင္းေပါက္ပါရွိ၏။ |
|
| 22 |
|
| ထိုတိုင္ထိပ္တြင္ ေၾကးနီတိုင္အုပ္ ပါရွိ၏။ တိုင္အုပ္တစ္ခု၏အျမင့္မွာ ငါးေတာင္ ရွိၿပီး တိုင္အုပ္ပတ္ပတ္လည္တြင္ ေၾကးနီအတိၿပီးေသာ ရာဇမတ္ကြက္ႏွင့္သလဲသီးပုံမ်ားလည္း ပါရွိ၏။ ထိုနည္းတူ ဒုတိယတိုင္တြင္လည္း သလဲသီးပုံမ်ား ပါရွိ၏။ |
|
| 23 |
|
| ကြန္ရက္ပုံေပၚမွ သလဲသီးပုံစုစုေပါင္း တစ္ရာအနက္ တစ္ဖက္မွၾကည့္လွ်င္ သလဲသီးပုံကိုးဆယ့္ေျခာက္လုံးကို ျမင္ႏိုင္၏။ |
|
| 24 |
|
| ကိုယ္ရံေတာ္မႉးသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းစရာယ၊ လက္ေထာက္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ေဇဖနိႏွင့္ တံခါးေစာင့္သုံးေယာက္တို႔ကို ေခၚေဆာင္သြား၏။ |
|
| 25 |
|
| စစ္သူရဲတို႔ကို ႀကီးၾကပ္အုပ္ခ်ဳပ္ရသူစစ္သူႀကီးတစ္ဦး၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ေတြ႕မိေသာ ဘုရင့္အတိုင္ပင္ခံအမတ္ခုနစ္ဦး၊ ျပည္သားတို႔ထဲမွ စစ္သားရွာေဖြစုေဆာင္းေပးရသူ စစ္စာေရးေတာ္ႀကီးတစ္ဦး၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ေတြ႕မိေသာ ျပည္သူျပည္သားအေယာက္ေျခာက္ဆယ္တို႔ကိုလည္း ၿမိဳ႕ထဲမွ ေခၚယူသြားေလ၏။ |
|
| 26 |
|
| ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ထိုသူတို႔ကို ရိဗလၿမိဳ႕ရွိ ေဘဘီလုံဘုရင္ထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာ၏။ |
|
| 27 |
|
| ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ ထိုသူတို႔ကို ဟာမတ္ျပည္၊ ရိဗလၿမိဳ႕တြင္ ဒဏ္ခတ္ကြပ္မ်က္ေလ၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေနရင္းျပည္မွ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရေလ၏။ |
|
| 28 |
|
| ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး ဖမ္းေခၚသြားေသာ ယုဒအမ်ိဳး အေရအတြက္ကား ဤသို႔ျဖစ္၏။ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး နန္းစံခုနစ္ႏွစ္တြင္ သုံးေထာင္ႏွစ္ဆယ့္သုံးေယာက္၊ |
|
| 29 |
|
| နန္းစံတစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္တြင္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွ လူရွစ္ရာသုံးဆယ့္ႏွစ္ေယာက္၊ |
|
| 30 |
|
| နန္းစံႏွစ္ဆယ့္သုံးႏွစ္တြင္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉး ေနဗုဇာရဒန္သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးခုနစ္ရာေလးဆယ့္ငါးေယာက္၊ စုစုေပါင္း လူေလးေထာင့္ေျခာက္ရာတို႔ကို ဖမ္းေခၚသြားေလသတည္း။ |
|
| 31 |
|
| ေဘဘီလုံဘုရင္ဧဝိလမေရာဒက္မင္းႀကီး နန္းစံေသာပထမႏွစ္၊ ယုဒဘုရင္ေယာယခိမ္မင္းႀကီး ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရၿပီးေနာက္ သုံးဆယ့္ခုနစ္ႏွစ္ေျမာက္၊ ဒြါဒသမလ၊ ႏွစ္ဆယ့္ငါးရက္ေန႔တြင္ ဧဝိလေမေရာဒက္မင္းႀကီးသည္ ယုဒဘုရင္ေယာယခိမ္မင္းႀကီးကို ခ်ီးေျမႇာက္ေသာအားျဖင့္ အက်ဥ္းေထာင္မွ လႊတ္ေပးလိုက္၏။ |
|
| 32 |
|
| သူ႔ကို ေကာင္းမြန္စြာဆက္ဆံေျပာဆိုၿပီး သူ၏ပလႅင္ကို ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ရွိ အျခားဘုရင္တို႔၏ပလႅင္ထက္ ခ်ီးေျမႇာက္ထား၏။ |
|
| 33 |
|
| ဤသို႔ျဖင့္ ေယာယခိမ္မင္းႀကီးသည္ ေထာင္အဝတ္ကိုလဲ၍ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး ေန႔စဥ္ေဘဘီလုံဘုရင္ထံ၌ စားေသာက္ခြင့္ရ၏။ |
|
| 34 |
|
| သူအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး သူ႔အဖို႔ စားစရိတ္၊ သုံးစရိတ္ စသည့္ ေန႔စဥ္လိုအပ္ခ်က္ကို သူအနိစၥေရာက္သည္အထိ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ သူ႔အား ေပးသနားေလ၏။ |
|
|
|
|