यहूदाका राजा हुँदा सिदकियाहको उमेर एक्काईस वर्षको थियो। उनले यरूशलेममा एघार वर्ष राज्य गरे। उनकी आमाको नाम हमुतल थियो। तिनी लिब्नावासी यर्मियाकी छोरी थिइन्।
यरूशलेम र यहूदाका मानिसहरूसित परमप्रभु यति साह्रो रिसाउनुभयो कि उहाँले तिनीहरूलाई आफ्नो दृष्टिदेखि फालिदिनुभयो। सिदकियाहले बेबिलोनका राजा नबूकदनेसरको विरुद्धमा विद्रोह गरे।
यसकारण आफ्नो सेना लिई नबूकदनेसर आएर सिदकियाहका राज्यकालको नवौँ वर्षको दशौँ महिनाको दशौँ दिनमा यरूशलेममाथि हमला गरे। तिनीहरूले सहरको बाहिरपट्टि छाउनी हाले, सहरका चारैपट्टि घेरा हाले
बेबिलोनीहरूले सहरका पर्खाल तोडे। तिनीहरूले सहर घेरेर राखेका भए पनि राती सबै यरूशलेमका सिपाहीहरू निस्केर बाहिर भागे। तिनीहरू राजाका बगैँचाबाट भएर दुई पर्खालबीच भएको फाटकबाट निस्के र यर्दनको बेसीतर्फ लागे।
त्यसपछि नबूजरदानले सहरमा बाँकी रहेका केही मानिसहरू, सिपालु कारिगरहरू र आफ्ना राजालाई त्यागेर बेबिलोनीहरूका पछि लाग्नेहरू सबैलाई कैद गरी बेबिलोनमा लगे।
अनि बेबिलोनीहरूले परमप्रभुको मन्दिरमा भएका काँसाका स्तम्भहरू र गाडाहरू, काँसाको ठूलो पानी ट्याङ्कीसमेत टुक्रै-टुक्रा पारे र जम्मै काँसा बेबिलोनमा लगे।
तिनीहरूले वेदी सफा गर्दा चलाउने बेल्चा र खरानी उठाउने पात्रहरू, दियो ठीक गर्ने औजारहरू, बलि गर्दा रगत थाप्ने भाँडाहरू, धूप-दानीहरू र मन्दिरका सेवामा चलाइने अरू सबै काँसाका चीज-बीजहरू पनि लगे।
सोलोमन राजाले परमप्रभुको मन्दिरको निम्ति बनाएका काँसाका सामानहरू अर्थात् दुई वटा स्तम्भहरू, गाडाहरू र ठूलो पानी-ट्याङ्की र त्यसलाई थाम्ने बाह्र वटा साँढेहरू, ती अति गह्रौं थिए र तिनको तौल लिन सकिंदैनथ्यो।
[21-22] दुई वटा स्तम्भ एकै किसिमका थिए, प्रत्येक आठ मिटर अग्लो र ५.३ मिटर गोलो थियो। ती स्तम्भहरू भित्रपट्टि खोक्रा थिए र तिनको काँसको मोटाइ साढे सात सेन्टिमिटर थियो। प्रत्येक स्तम्भको टुप्पोमा २.२ मिटर अग्लो काँसाको शीर्ष राखिएको थियो र त्यसका चारैपट्टि काँसाले बनेका दारिमहरूले सिँगारेको काँसाकै जाली थियो।
[26-27] नबूजरदानले तिनीहरूलाई बेबिलोनका राजाकहाँ लगे। राजा त्यस बेला हमात इलाकाको रिब्ला सहरमा थिए। त्यहाँ उनले तिनीहरूलाई कोर्रा लाएर मार्न लाए। यसरी यहूदाका मानिसहरू आफ्नो देशबाट कैदमा लगिए।
जुन वर्ष एबील-मरोदक बेबिलोनका राजा भए, त्यही वर्ष उनले यहूदाका राजा यहोयाकीनमाथि दया देखाए र उनलाई कैदबाट मुक्त गरिदिए। यहोयाकीन कैदमा लगिएपछि सैंतीसौं वर्षको बाह्र महिनाको पच्चीसौं दिनमा उनी कैदबाट छोडिए।