Ey Benyamin nasli, Joningizni qutqaringlar! Quddusdan qochib chiqinglar! Taxuva shahrida burg‘u chalinglar! Bayt–Xakerem shahrida olov yoqib, belgi ko‘rsatinglar. Ana, shimoldan bir falokat kelyapti, Dahshatli bir halokat yaqinlashyapti.
Ular shunday deb aytishadi: “Quddusga qarshi jangga tayyorlaninglar! Bo‘la qolinglar, kunduz kuni ularga hujum qilamiz! Sho‘rimiz qurisin! Kun ham botyapti, Oqshom soyalari bo‘y cho‘zib qoldi.
Sarvari Olam dushman lashkariga shunday demoqda: “Daraxtlarini kesib tashlanglar, Quddus devoriga qiyalatib tuproq uyinglar. Bu shahar jazolanishi kerak, Shahar zo‘ravonlikka to‘lib–toshgan.
Ey Egam! Kimga gapiray, kimni ogohlantiray?! Kim mening gaplarimga quloq soladi?! Qara, ularning quloqlari yopiq, Ular hech narsani eshitmaydi. Sening so‘zingdan ular xafa bo‘ladi, Uni eshitishni xush ko‘rmaydi.
Ammo ichim Sening g‘azabingga to‘lgan edi, Jahlimni tiyishdan charchadim. Egamiz menga shunday dedi: “G‘azabimni ko‘chadagi bolalarga sochgin, To‘dalashib turgan yigitlarga sochgin. G‘azabim erkagu ayollarga tushadi, Munkillagan qariyalar ham undan qochib qutulmaydi.
“Ular kichkinasidan tortib kattasigacha, Nafsini tiyolmay harom yo‘l bilan pul topishadi. Payg‘ambardan tortib ruhoniygacha — Hammasi tovlamachilik qilishadi.
Jirkanch ishlari uchun uyaladilarmi? Yo‘q, uyalmaydilar! Qizarish degan narsani bilmaydilar. Shuning uchun boshqalarday halok bo‘ladilar, Ularni jazolab, xonavayron qilaman”, deb aytmoqda Egamiz.
Egamiz O‘z xalqiga shunday deb aytmoqda: “Chorrahalarda turib qarang, Qadimgi yo‘llar haqida so‘rang, Yaxshi yo‘l qayerda ekanligini bilib oling. O‘sha yo‘ldan yuring, Shunda ko‘nglingiz taskin topadi.” Ammo ular: “Yo‘q, u yo‘ldan yurmaymiz”, dedilar.
Ey zamin, quloq sol! Men bu xalqning boshiga kulfat keltiraman, Yomon niyatlarining oqibatidir shudir. Zotan ular so‘zlarimga kirmadilar, Qonunlarimni rad etdilar.
Shava yurtidan keltirilgan ziravorlarni nima qilaman?! Olis yurtdan olib kelingan xushbo‘y qamishni nimaga ishlataman?! Kuydiriladigan nazrlaringizni Men qabul qilmayman, Qurbonliklaringizdan xushnud bo‘lmayman.”
Shu sababdan Egamiz demoqda: “Men bu xalqqa to‘g‘onoq solaman, Otalar farzandlari bilan birga qoqilib tushadilar, Qo‘shnilar yor–birodarlari bilan birga halok bo‘ladilar.”
Kamonu nayzalar bilan qurollangandir ular, Shafqat qilmaydigan zolimdir u odamlar. Ular otlarini yeldiradi, To‘lqinlangan dengizday guvullab keladi. Ey qiz Quddus, ular qarshingda saf tortadilar, Jang qilishga shay bo‘lib turadilar.”
Ey xalqim, qizalog‘im! Qanorga o‘ranib, kulga belangin. Yolg‘iz farzand uchun aza tutgandek, Achchiq–achchiq yig‘lagin. Ana, halok etuvchi kelyapti, U to‘satdan senga hujum qiladi.