|
| 1 |
|
| Јас сум човек, кој видов мака од жезалот на Неговиот гнев; |
|
| 2 |
|
| Он ме поведе и воведе во темнина, а не во светлина. |
|
| 3 |
|
| Оне се обрна само против мене и цел ден ме биеше со раката Своја; |
|
| 4 |
|
| го сплеска телото мое и кожата моја, ги здроби коските мои; |
|
| 5 |
|
| ме загради и ме опколи со горчила и маки; |
|
| 6 |
|
| ме постави во темно место, како одамна умрените; |
|
| 7 |
|
| ме огради со ѕид, за да не изгегувам, ми направи тешки вериги; |
|
| 8 |
|
| и, кога викав и пискав, ја задржуваше молитвата моја; |
|
| 9 |
|
| со камења ги прегради патиштата мои, ги искриви патеките мои. |
|
| 10 |
|
| Он стана за мене како мечка во заседа, како лав на скришно место; |
|
| 11 |
|
| ги искриви патиштата мои и ме раскина, ме уништи; |
|
| 12 |
|
| го затегна лакот Свој и ме постави како цел за стрела; |
|
| 13 |
|
| ги прострела бубрезите мои со стрели од торбата Своја. |
|
| 14 |
|
| Станав потсмев за сиот народ мој, негова секојдневна песна. |
|
| 15 |
|
| Ме презасити со горчила, со пелин ме напои; |
|
| 16 |
|
| со камен ми ги скрши забите мои, со пепел ме покри. |
|
| 17 |
|
| Избега мирот од душата моја; заборавив за добри работи |
|
| 18 |
|
| и реков: ја снема силата моја и надежта моја од Господа. |
|
| 19 |
|
| Помисли на моето страдање и на мојата мака, за пелинот и за жолчката. |
|
| 20 |
|
| Душата моја силно се сеќава на тоа и отпаѓа во мене. |
|
| 21 |
|
| Еве што му одговорив на срцето мое и поради тоа имам надеж: |
|
| 22 |
|
| по милоста на Господа не загинавме наполно, бидејќи милосрдието Негово не е пресекнато; |
|
| 23 |
|
| тоа се обновува секое утро; верноста Негова е голема! |
|
| 24 |
|
| Гсопод е дел мој, ми вели душата, па така на Него ќе се надевам. |
|
| 25 |
|
| Добар е Господ кон оние, кои се надеваат на Него, кон душата, која Го бара. |
|
| 26 |
|
| Добро му е на оној, кој треперливо го очекува спасението од Господа. |
|
| 27 |
|
| Добро е за човекот да го носи јаремот свој во младоста своја. |
|
| 28 |
|
| Сам ќе седи и ќе молчи, бидејќи Господ му го ставил бремето на него. |
|
| 29 |
|
| Нека ја допре устата своја до земјата, можеби уште има надеж. |
|
| 30 |
|
| Го подава образот свој на оној, кој бие, да трпи навреди до презастување, |
|
| 31 |
|
| бидејќи Господ не отфрла за навек. |
|
| 32 |
|
| Пратил ли неволја, Он и ќе се смилува според Својата голема милост. |
|
| 33 |
|
| Зашто Он не по волјата на Своето срце ги казнува и ги огорчува синовите човечки. |
|
| 34 |
|
| Но, кога ги газат со нозете сите затвореници на земјата, |
|
| 35 |
|
| кога неправедно го осудуваат човека пред лицето на Севишниот, |
|
| 36 |
|
| кога го притеснуваат човека во неговата работа: зар Господ не гледа? |
|
| 37 |
|
| Кој вели – »бива и она што Господ не заповедал да биде?« |
|
| 38 |
|
| Зар не доаѓаат и злото и доброто од устата на Господа? |
|
| 39 |
|
| На што се жалат живите луѓе? Секој за гревовите свои? |
|
| 40 |
|
| Да ги испитаме и да ги истражиме патиштата свои и да се обрнеме кон Господа. |
|
| 41 |
|
| Нека го подигнеме срцето свое и рацете свои кон Бога, Кој е на небесата. |
|
| 42 |
|
| Ние згрешивме и се противевме, Ти не нѐ поштеди. |
|
| 43 |
|
| Ти се облече со гнев и нѐ прогони, нѐ умртвуваше, и не нѐ жалеше; |
|
| 44 |
|
| Ти се сокри во облак, за да не достигне молитвата наша; |
|
| 45 |
|
| смет и гнасотија нѐ направи меѓу народите. |
|
| 46 |
|
| Ги отворија против нас устите широко сите наши непријатели. |
|
| 47 |
|
| Ужас и јама, пустош и разорение – тоа е делот наш. |
|
| 48 |
|
| Потоци солзи лее окото мое за погибелта на ќерката од мојот народ. |
|
| 49 |
|
| Окото ми се прелива и не престанува, бидејќи нема одмор |
|
| 50 |
|
| сѐ додека Господ не погледне милостиво и види од небесата. |
|
| 51 |
|
| Окото мое е причина да страда душата моја заради сите ќерки на мојот град. |
|
| 52 |
|
| Постојано се силат непријателите мои да ме уловат како птичка, без никаква причина. |
|
| 53 |
|
| Го фрлија во јама животот мој и ме засипаа со камења. |
|
| 54 |
|
| Водата се подигна над главата моја; па си реков – »загинав.« |
|
| 55 |
|
| Го призвав името Твое, Господи, од јамата длабока. |
|
| 56 |
|
| Ти го чу гласот мој; не прикривај го увото Свое од мојата воздишка и од мојот плач! |
|
| 57 |
|
| Ти се приближуваше, кога ќе повикав кон Тебе, и велеше – не бој се! |
|
| 58 |
|
| Ти го заштитуваше, Господи, делото на мојата душа; го откупуваше мојот живот. |
|
| 59 |
|
| Ти го гледаш, Господи, моето притеснување; пресуди го делото мое. |
|
| 60 |
|
| Ти ја гледаш сета одмазда нивна, сите намери нивни против мене. |
|
| 61 |
|
| Ти ги слушаш, Господи, навредите нивни, сите намери нивни против мене, |
|
| 62 |
|
| зборовите на оние, што стануваат против мене, и лукавствата нивни против мене секој ден. |
|
| 63 |
|
| Погледај, седнат ли, станат ли, јас сум песна за нив. |
|
| 64 |
|
| Отплати им, Господи, според делата на рацете нивни; |
|
| 65 |
|
| прати им помрачение на срцето нивно и проклетсвото Твое врз нив; |
|
| 66 |
|
| гони ги, Господи, со гнев и истреби ги од поднебјето! |
|
|
|
|