Nagsiling sia, “Tawo nga mamalatyon, nagaestar ikaw sa tunga sang mga tawo nga mabinatuon. May mga mata sila, pero indi sila makakita. May mga dulonggan sila, pero indi sila makabati, tungod kay mabinatuon sila.
“Gani, tawo nga mamalatyon, maghimos ka sang imo mga dalal-on sa pagpanglakaton subong isa ka bihag, kag maglakat ka samtang adlaw pa. Patan-awa ang tagsatagsa sang imo paghalin pakadto sa iban nga lugar. Sa sini nga paagi ayhan matalupangdan nila nga mabinatuon sila.
Samtang adlaw pa, himusa ang imo mga dalal-on sa paglakat subong isa ka bihag agod makita nila ikaw, kag patan-awa sila sang imo paghalin sa gab-i subong nga daw malakat ka nga isa ka bihag.
Patan-awa sila sang imo pagpas-an sang imo dala, kag maggwa ka sa kadudulman nga natabunan ang imo mga mata, agod indi ka makakita kon diin ka nagapakadto. Ang imo pagahimuon mangin-isa ka paandam sa mga Israelinhon.”
Gintuman ko ang sugo sang Ginoo sa akon. Sadto nga adlaw naghimos ako sang akon mga dalal-on pareho sang ginahimo sang isa ka bihag, kag sang pagdulom sadto nga gab-i nagguhab ako sa pader paagi sa akon mga kamot kag naggwa. Ginpas-an ko ang akon mga dala kag naglakat samtang nagatan-aw sila sa akon.
sugiri sila nga ako, ang Ginoo nga Gamhanan, nagapakighambal sa ila. Ini nga mensahe para sa mga pangulo nga nagagahom sa Jerusalem kag sa tanan nga mga tawo nga nagaestar didto.
Ang pangulo nga nagagahom sa ila magapas-an sang iya dala sa kadudulman kag malagyo paagi sa buho nga ginaguhab nila sa pader agod makaagi sia. Pagatabunan niya ang iya mga mata kag indi sia makakita kon diin sia nagapakadto.
Pero ihumlad ko ang akon lambat sa pagdakop sa iya. Dayon dalhon ko sia sa siudad sang Babilonia, sa diin mapatay sia nga wala makakita sini nga siudad.
Paalaplaagon ko sa tanan nga lugar ang tanan nga mga katapo sang iya korte, ang iya mga manuglaygay, kag ang iya mga badigard, kag ang mga tawo magapangita sa pagpatay sa ila.
Pero tugotan ko ang pila ka bilog sa ila nga maluwas sa inaway, sa gutom, sa mga balatian, agod nga didto sa iban nga mga kapungsoran makilala nila kon daw ano ka makangilil-ad ang ila ginpanghimo kag magakilala sila nga ako amo ang Ginoo.
Singgana ang bug-os nga pungsod nga amo ini ang mensahe sang Ginoo nga Gamhanan sa mga tawo sang Jerusalem nga yara pa nagaestar sa ila duta: Magakurog sila sa kahadlok kon magkaon sing ila kalan-on kag mag-inom sing ila tubig. Ang ila duta pagakuhaan sang mga pagkabutang tungod kay ang tagsatagsa nga nagaestar didto malinapason.
Nagsiling sia, “Tawo nga mamalatyon, ngaa bala ang mga tawo sang Israel nagsulitsulit sini nga hulobaton: ‘Ang tion nagaligad, kag ang mga tagna wala man nagakatuman’?
Karon singgana sila kon ano ang ginasiling ko, ang Ginoo nga Gamhanan, nahanungod sina. Pauntaton ko ina nga hulobaton kag indi na gid ina pagsulitsuliton sa Israel. Sa baylo singgana sila nga ang tion nag-abot na nga ang mga tagna nagakatuman!”
Ako, ang Ginoo, magahambal sa ila, kag ang akon ginasiling matuman sa labing madali. Kamo nga mabinatuon, samtang buhi pa kamo himuon ko sa inyo ang akon ginpaandam nga himuon. Ako ang naghambal sini,” nagasiling ang Ginoo nga Gamhanan.
Gani singgana sila nga ako, ang Ginoo nga Gamhanan, nagasiling: Matuman ini sa labing madali. Ang akon ginasiling matuman. Ako, ang Ginoo nga Gamhanan, naghambal sini!”