|
| 1 |
|
| တစ္ဖန္ ထိုသူက “အခ်င္းလူသား၊ သင္ေတြ႕ရေသာစာလိပ္ကို စားပါ။ စားၿပီးလွ်င္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ထံ သြား၍ေဟာေျပာပါ”ဟု ဆိုလွ်င္ |
|
| 2 |
|
| ငါလည္း ငါ့ႏႈတ္ကိုဖြင့္လိုက္ေသာအခါ သူသည္ ထိုစာလိပ္ကို ငါ့အားေကြၽးၿပီး |
|
| 3 |
|
| “အခ်င္းလူသား၊ ငါေပးေသာစာလိပ္ကိုစားၿပီး သင့္ဗိုက္ကိုျဖည့္ေလာ့”ဟု ဆို၏။ ငါသည္ ထိုစာလိပ္ကိုစားေသာအခါ ႏႈတ္၌ ပ်ားရည္ကဲ့သို႔ခ်ိဳၿမိန္၏။ |
|
| 4 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူက “အခ်င္းလူသား၊ ငါ့စကားကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ထံသို႔ သြား၍ေျပာျပေလာ့။ |
|
| 5 |
|
| သင္မသိေသာဘာသာစကား၊ သင္နားမလည္ေသာဘာသာစကားကို ေျပာဆိုေသာလူမ်ိဳးထံသို႔ သင့္ကိုငါေစလႊတ္သည္မဟုတ္။ အစၥေရးလူမ်ိဳးထံသို႔ ေစလႊတ္ျခင္းျဖစ္၏။ |
|
| 6 |
|
| သင္နားမလည္ႏိုင္သည့္ ခက္ခဲေသာစကား၊ ထူးဆန္းေသာစကားကို ေျပာဆိုသည့္လူမ်ိဳးတို႔ထံသို႔ သင့္ကိုေစလႊတ္သည္မဟုတ္။ အကယ္၍ ထိုလူမ်ိဳးတို႔ထံသို႔ ေစလႊတ္မည္ဆိုလွ်င္ သင့္စကားကို သူတို႔နားေထာင္ၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 7 |
|
| ယခုမူ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ငါ့စကားကို နားေထာင္လိုေသာဆႏၵမရွိေသာေၾကာင့္ သင့္စကားကိုလည္း နားေထာင္လိုေသာဆႏၵရွိမည္မဟုတ္။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေခါင္းမာသူ၊ စိတ္ႏွလုံးမာေက်ာသူမ်ား ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| သူတို႔မ်က္ႏွာ မာေက်ာသကဲ့သို႔ သင့္မ်က္ႏွာကို မာေက်ာေစမည္။ သူတို႔ေခါင္းမာသကဲ့သို႔ သင့္ကိုေခါင္းမာေစမည္။ |
|
| 9 |
|
| ေက်ာက္ခြၽန္ထက္မာေသာစိန္ကဲ့သို႔ သင့္ကို ေခါင္းမာေစမည္။ သူတို႔သည္ ပုန္ကန္တတ္ေသာအမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း သူတို႔ကို မေၾကာက္ႏွင့္။ သူတို႔မ်က္ႏွာထားေၾကာင့္ မထိတ္လန႔္ႏွင့္”ဟု ငါ့အား မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 10 |
|
| တစ္ဖန္ ထိုသူက “အခ်င္းလူသား၊ ငါေျပာေသာစကားအလုံးစုံကို နားေထာင္၍ ႏွလုံးသြင္းေလာ့။ |
|
| 11 |
|
| ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရေသာ သင့္အမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ထံသို႔သြား၍ သူတို႔နားေထာင္သည္ျဖစ္ေစ၊ နားမေထာင္သည္ျဖစ္ေစ ‘ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရား ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူသည္’ဟူ၍ သူတို႔အား ဆင့္ဆိုရမည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 12 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ငါ့ကိုခ်ီမလိုက္စဥ္တြင္ “စံေတာ္မူရာအရပ္မွ ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾကေစသတည္း”ဟူေသာ အသံကို ငလ်င္လႈပ္သံႀကီးကဲ့သို႔ ငါ့ေနာက္မွၾကားရ၏။ |
|
| 13 |
|
| သတၱဝါတို႔၏အေတာင္ပံမ်ား တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုထိခတ္ေသာအသံ၊ သတၱဝါတို႔အနားရွိ ဘီးမ်ားလည္ေနေသာအသံကိုလည္း ငလ်င္လႈပ္သံႀကီးကဲ့သို႔ ငါၾကားရ၏။ |
|
| 14 |
|
| ထိုသို႔ ဝိညာဥ္ေတာ္က ငါ့ကိုခ်ီေဆာင္သြားေသာအခါ ငါသည္ ပူပန္စိတ္ေလာင္ၿမိဳက္လ်က္ လိုက္ပါသြား၏။ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္သည္ ငါ့အေပၚအားႀကီးစြာတည္လ်က္ရွိ၏။ |
|
| 15 |
|
| ငါသည္ ေခဗာျမစ္နား၊ ေတလဗိဗၿမိဳ႕ရွိ သုံ႔ပန္းတို႔ထံျပန္ေရာက္လာ၍ သူတို႔ေနထိုင္ရာၿမိဳ႕တြင္ ငါထိုင္ေန၏။ ထိုေနရာတြင္ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ထိုင္၍ မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ေနေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| ခုနစ္ရက္လြန္မွ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ငါ့ထံသို႔ေရာက္လာ၍ |
|
| 17 |
|
| “အခ်င္းလူသား၊ ငါသည္ သင့္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကိုေစာင့္ၾကည့္ေသာ ကင္းေစာင့္အျဖစ္ ခန႔္ထားၿပီ။ ငါေျပာေသာစကားကိုၾကားတိုင္း သူတို႔ကို ျပန္ေျပာရမည္။ |
|
| 18 |
|
| ဆိုးယုတ္ေသာသူအား ‘သင္မုခ်ေသရမည္’ဟု ငါဆိုလ်က္ႏွင့္ သူ၏ဆိုးယုတ္ျခင္းလမ္းမွ ျပန္လွည့္၍ အသက္ခ်မ္းသာရရန္ သင္သည္ သူ႔ကို သတိမေပး၊ မေျပာျပဘဲေနလွ်င္ ထိုဆိုးယုတ္ေသာသူသည္ သူ႔အျပစ္ေၾကာင့္ ေသရမည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔အသက္ကို သင့္ထံမွ ျပန္ေတာင္းမည္။ |
|
| 19 |
|
| အကယ္၍ ဆိုးယုတ္ေသာသူကို သင္သတိေပးေသာ္လည္း သူသည္ ဆိုးယုတ္ေသာအျပစ္လမ္းမွ ျပန္မလွည့္လွ်င္ သူ႔အျပစ္အတြက္ သူေသရမည္။ သင္မူကား အသက္ခ်မ္းသာရာရလိမ့္မည္။ |
|
| 20 |
|
| ထိုနည္းတူ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ ေဖာက္ျပန္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳလွ်င္ ငါသည္ သူ႔ေရွ႕၌ ခလုတ္တံသင္းခ်ထားမည္။ သူေသရမည္။ သူေျဖာင့္မတ္ခဲ့သည္မ်ားကို ျပန္မေအာက္ေမ့။ သူ႔အျပစ္အတြက္ သူေသရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း သင္သည္ သူ႔ကိုသတိမေပးေသာေၾကာင့္ သူ႔အသက္ကို သင့္ထံမွ ျပန္ေတာင္းမည္။ |
|
| 21 |
|
| အကယ္၍ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူအား အျပစ္မျပဳရန္ သင္သတိေပးသျဖင့္ သူသည္ အျပစ္မျပဳဘဲေနလွ်င္ ထိုသို႔သတိေပးသည္ကို ခံယူေသာေၾကာင့္ သူသည္ မုခ်အသက္ရွင္မည္။ သင္သည္လည္း အသက္ခ်မ္းသာရာရလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 22 |
|
| ထိုအရပ္တြင္ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္သည္ ငါ့အေပၚ၌တည္၍ “လြင္ျပင္သို႔ ထသြားေလာ့။ ထိုေနရာတြင္ သင့္ကို ငါစကားေျပာမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 23 |
|
| ငါသည္လည္း လြင္ျပင္သို႔ ထသြားေသာအခါ ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းအသေရေတာ္သည္ ေခဗာျမစ္နား၌ျမင္ခဲ့ရေသာ ဘုန္းအသေရေတာ္ကဲ့သို႔ တည္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ငါပ်ပ္ဝပ္ေလ၏။ |
|
| 24 |
|
| ထိုအခါ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ငါ့အထဲသို႔ဝင္ေရာက္၍ ငါ့ကို မတ္တတ္ရပ္ေစၿပီး “သင့္အိမ္သို႔ျပန္သြား၍ ပုန္းေနေလာ့။ |
|
| 25 |
|
| အခ်င္းလူသား၊ သင္သည္ ႀကိဳးႏွင့္တုပ္ေႏွာင္ခံရမည္ျဖစ္၍ လူတို႔တြင္ သင္သြားလာႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ |
|
| 26 |
|
| သင္၏လွ်ာကို အာေခါင္၌ကပ္ေစမည္။ သင့္ကို ဆြံ႕အေစမည္။ သူတို႔အား ဆုံးမႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ သူတို႔သည္ ပုန္ကန္တတ္ေသာအမ်ိဳးျဖစ္၏။ |
|
| 27 |
|
| သင္ႏွင့္ငါစကားေျပာေသာအခါ သင့္ႏႈတ္ကိုဖြင့္ေပးမည္။ ထိုအခါ ‘ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူသည္’ဟု သူတို႔အား ေျပာရမည္။ သူတို႔သည္ ပုန္ကန္တတ္ေသာအမ်ိဳးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နားေထာင္လိုေသာသူ နားေထာင္ပါေစ။ နားမေထာင္လိုေသာသူလည္း နားမေထာင္ဘဲေနပါေစ။ |
|
|
|
|