Nabatyagan ko ang gamhanan nga presensya sang Ginoo, kag ang iya Espiritu nagdala sa akon kag ginbutang niya ako sa kapatagan nga puno sing mga tul-an.
Nagsiling sia sa akon, “Tawo nga mamalatyon, mabuhi pa bala ini nga mga tul-an?” Nagsabat ako, “O Ginoo nga Gamhanan, ikaw gid lamang ang makasabat sina!”
Butangan ko kamo sing mga ugat kag mga unod, kag putson ko kamo sing mga panit. Hatagan ko kamo sing ginhawa kag buhion ko kamo liwat. Dayon makilala ninyo nga ako amo ang Ginoo.”
Ang Dios nagsiling sa akon, “Tawo nga mamalatyon, magtagna ka sa hangin. Singgana ang hangin nga ang Ginoo nga Gamhanan nagamando sa iya nga mag-abot halin sa apat ka pamusod sang kalibutan, sa paghatag sing ginhawa sa sining patay nga mga lawas kag buhion sila liwat.”
Gani, nagtagna ako suno sa ginsugo sa akon, kag ang mga lawas nakabaton sang ginhawa. Nabuhi sila kag nagtindog. Ang ila kadamuon sarang mahimo nga isa ka daku nga hangaway.
Ang Dios nagsiling sa akon, “Tawo nga mamalatyon, ang mga tawo sang Israel kaangay sini nga mga tul-an. Nagasiling sila nga mamala sila, wala sing paglaom, kag wala sing palaabuton.
Gani, magtagna ka sa akon mga tawo nga Israelinhon kag singgana sila nga ako, ang Ginoo nga Gamhanan, magaabri sang ila mga lulobngan. Pagwaon ko sila, kag dalhon pabalik sa duta sang Israel.
Hatagan ko sila sang akon Espiritu, buhion ko sila liwat, kag paestaron ko sila sa ila kaugalingon nga duta. Dayon makilala nila nga ako amo ang Ginoo. Nagsaad ako nga akon ini himuon kag tumanon ko ini. Ako, ang Ginoo, amo ang naghambal sini.”
“Tawo nga mamalatyon, kuha ka sing isa ka tapitapi kag isulat sa sini ang masunod: ‘Ang ginharian sang Juda.’ Dayon kuha ka sing isa pa ka tapitapi kag isulat sa sini ang masunod: ‘Ang ginharian sang Israel.’
Singgana sila nga ako, ang Ginoo nga Gamhanan, magakuha sang tapitapi nga nagarepresentar sang Israel, kag itingob ko ini sa isa nga nagarepresentar sang Juda. Ining duha himuon ko nga isa ka tapitapi, kag mangin-isa sila sa akon kamot.
Dayon singgana sila nga ako, ang Ginoo nga Gamhanan, magakuha sang tanan nga mga Israelinhon halin sa mga kapungsoran nga nagbihag sa ila, kag tipunon ko sila sing tingob kag dalhon pabalik sa ila kaugalingon nga duta.
Himuon ko sila nga isa ka pungsod sa duta, sa mga kabukiran sang Israel. May isa lamang ka hari nga magagahom sa ila, kag indi na sila manginduha ka pungsod, ukon ginharian nga napihak.
Indi na nila pagdagtaan ang ila kaugalingon sang makangilil-ad nga mga diosdios, ukon mansahan ang ila kaugalingon sang sala. Luwason ko sila sa tanan nila nga pagpakasala kag pagluib sa akon. Tinloan ko sila, kag sila mangin-akon mga tawo kag ako mangin-ila Dios.
Magaestar sila sa duta nga akon ginhatag sa akon alagad nga si Jacob, sa duta sa diin nag-estar ang ila mga katigulangan. Didto magaestar sila sa walay katapusan kag subong man ang ila mga kabataan kag ang ila mga kaliwat. Ang akon alagad nga kaangay kay David magahari sa ila sa walay katapusan.
Magahimo ako sing kasugtanan upod sa ila nga magagarantiya sang ila kauswagan sa walay katapusan. Palig-unon kag padamuon ko sila, kag ibutang ko ang akon Templo sa ila duta, sa diin magapabilin ini sa walay katapusan.
Kon mabutang ko ang akon Templo didto, kag magpabilin sa tunga nila sa walay katapusan, dayon ang mga kapungsoran makahibalo nga ako, ang Ginoo, nagpili sang mga Israelinhon nga mangin-akon kaugalingon nga mga tawo.”