زمين جو اهو وقف ڪيل حصو انهن ڪاهنن جي لاءِ هوندو جيڪي هيڪل جا خدمتگار هوندا ۽ مون خداوند جي حضور ۾ خدمت ڪرڻ لاءِ حاضر رهندا. اهو حصو سندن گھرن لاءِ هوندو ۽ هيڪل واري ايراضيءَ جو حصو هوندو.
انهيءَ کان علاوہ مون لاءِ مخصوص انهيءَ ايراضيءَ سان لڳولڳ ڏکڻ طرف هڪڙو ٻيو حصو مقرر ڪيو ويندو، جيڪو ساڍا ٻارهن ڪلوميٽر اولهہ کان اوڀر طرف ڊگھو ۽ اڍائي ڪلوميٽر ڏکڻ کان اتر طرف ويڪرو هوندو. انهيءَ تي شهر اڏايو ويندو جنهن ۾ بني اسرائيل جي هر قبيلي جو ڪوبہ ماڻهو رهي سگھندو.“
خداوند وڌيڪ فرمايو تہ ”جيڪا زمين منهنجي لاءِ مخصوص ٿيل ايراضيءَ ۽ شهر جي لاءِ وقف ٿيل حصي جي اولهہ ۽ اوڀر طرف تي هوندي سا بني اسرائيل جي حڪمران جي هوندي. حڪمران جي زمين جي حد اولاهين طرف ڀونوچ سمنڊ تائين ۽ اوڀر طرف اردن درياءَ تائين هوندي.
انهيءَ جو مطلب هي آهي تہ وچ واري مخصوص ايراضيءَ ۽ شهر واري حصي کان سواءِ حڪمران جي زمين وارو حصو ملڪ جي اوڀر واري سرحد کان اولهہ واري سرحد تائين ايترو ڊگھو هوندو جيترو هر قبيلي کي ڏنل حصو هوندو. اها زمين بني اسرائيل جي ملڪ جي هر حڪمران جي هوندي. سو اهي اڳتي منهنجي قوم کان زمين کسي وري ظلم نہ ڪندا ۽ سڀني ماڻهن کي سندن ملڪ اندر ڏنل علائقن ۾ امن ۽ سلامتيءَ سان رهڻ ڏيندا.“
خشڪ شيون ماپڻ وارو ماپو ايفہ، پاڻياٺ واريون شيون ماپڻ واري ماپي بٿ جي برابر هئڻ گھرجي. انهن جي ماپ جو معيار خومر مطابق هن طرح هجي: 1 خومر برابر 10 ايفہ برابر 10 بٿ.
پوءِ انهيءَ حڪمران جو اهو فرض ٿيندو تہ هر عيد ، نئين چنڊ ۽ هر سبت جي موقعي تي بلڪ بني اسرائيل قوم جي سڀني مقرر ڏينهن تي ساڙڻ واريون قربانيون، اناج جون قربانيون ۽ اوتڻ واريون قربانيون مهيا ڪري. تنهن کان علاوہ بني اسرائيل قوم جي گناهن جي ڪفاري لاءِ هن کي گناهن کان پاڪ ٿيڻ واسطي قربانيون، اناج جون قربانيون، ساڙڻ واريون قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون مهيا ڪرڻيون پونديون.“
ڪاهن انهيءَ پاڪ ٿيڻ واري قربانيءَ جو ڪجھہ رت کڻي هيڪل جي عمارت جي سردرن تي، قربانگاهہ جي چئني ڪنڊن تي ۽ اندرين اڱڻ جي لنگھن وارن اندرين سردرن تي لڳائي.
وري ساڳئي مهيني جي ستين تاريخ تي بہ ساڳيءَ طرح ڪيو وڃي، انهيءَ لاءِ تہ متان ڪنهن جي خطا وچان يا اڻڄاڻائيءَ ۾ ڪو گناهہ ٿيو هجي. اهڙيءَ طرح هيڪل کي پاڪ ڪيو وڃي.
ان کان علاوہ عيد فصح جي ستن ئي ڏينهن تي هو روزانو ست بيعيب ڍڳا ۽ ست گھٽا مون خداوند کي خوش ڪرڻ لاءِ ساڙڻ واري قربانيءَ طور پيش ڪري. هو هر روز هڪڙو ٻڪر گناهہ کان پاڪ ٿيڻ واسطي قربانيءَ لاءِ پڻ پيش ڪري.
تنبن واري عيد جيڪا هر سال ستين مهيني جي پندرهين تاريخ کان ستن ڏينهن تائين ملهائي ويندي آهي، تنهن تي بہ حڪمران هر روز ايترا ئي جانور پاڪ ٿيڻ واسطي قربانيءَ ۽ ساڙڻ واري قربانيءَ طور پيش ڪري جيترا عيد فصح تي قربان ڪيا وڃن. ساڳيءَ طرح اناج ۽ زيتون جي تيل جو بہ ساڳي ئي مقدار ۾ قربانيءَ سان گڏ پيش ڪيو وڃي.“