خداوند فرمايو تہ ”اي بني اسرائيل! هيڪل جي اندرين اڱڻ جي اوڀر طرف وارو لنگھہ ڪم ڪار وارا ڇهہ ئي ڏينهن بند رهڻ گھرجي. پر سبت جي ڏينهن تي توڙي نئين چنڊ واري ڏينهن تي اهو لنگھہ بني اسرائيل جي حڪمران لاءِ کوليو وڃي.
هر سبت جي ڏينهن تي ۽ نئين چنڊ تي بني اسرائيل جا ماڻهو بہ ساڳي وقت انهيءَ اندرين اڱڻ جي اوڀر واري لنگھہ جي ٻاهران اچي مون خداوند جي حضور ۾ حاضر ٿي سجدو ڪن.
گھٽي سان گڏ اناج جي قربانيءَ طور کيس اٺ ڪلوگرام اناج پيش ڪرڻو پوندو ۽ هر هڪ گھيٽي سان گڏ اناج جي قربانيءَ طور جيترو ڏيڻ چاهي اوترو پيش ڪري. اناج جي هر قربانيءَ سان گڏ هو ٽي ليٽر زيتون جو تيل پيش ڪري.
هو وهڙي ۽ گھٽي سان گڏ اناج جي قربانيءَ طور اٺ ڪلوگرام اناج پيش ڪندو ۽ گھيٽن سان گڏ اناج جي قربانيءَ طور جيترو ڏيڻ چاهي اوترو پيش ڪري. اناج جي هر قربانيءَ سان گڏ هو ٽي ليٽر زيتون جو تيل پيش ڪري.
سڀني مقرر عيدن ۽ وڏن ڏينهن تي اناج جي قربانيءَ طور وهڙي توڙي گھٽي سان گڏ اٺ ڪلوگرام اناج پيش ڪيو وڃي، جڏهن تہ گھيٽن سان گڏ مرضيءَ مطابق اناج ڏنو وڃي. هر اناج جي قربانيءَ سان گڏ ٽي ليٽر زيتون جو تيل پيش ڪيو وڃي.
ملڪ جو حڪمران جڏهن بہ منهنجي حضور ۾ پنهنجي مرضيءَ سان قربانيءَ طور ساڙڻ واري قرباني يا سلامتيءَ جي قرباني پيش ڪرڻ چاهي، تڏهن هن لاءِ اندرين اڱڻ جي اوڀر طرف وارو لنگھہ کوليو وڃي. هو پنهنجيون اهي قربانيون اهڙيءَ طرح پيش ڪري جيئن سبت جي ڏينهن تي پيش ڪندو هجي. تنهن کان پوءِ هو موٽي وڃي ۽ سندس ٻاهر نڪرڻ سان ئي لنگھہ بند ڪيو وڃي.“
خداوند فرمايو تہ ”اي بني اسرائيل! وڏن ڏينهن کان علاوہ هر روز مون خداوند جي لاءِ ساڙڻ واري قربانيءَ طور هڪ سال جو هڪڙو بيعيب گھيٽو پيش ڪيو وڃي. اها قرباني روزانو صبح جو پيش ڪئي وڃي.
انهيءَ سان گڏ هر روز اناج جي قربانيءَ طور ڏيڍ ڪلوگرام ميدو بہ پيش ڪيو وڃي ۽ انهيءَ ميدي کي ڳوهڻ لاءِ هڪ ليٽر زيتون جو تيل پيش ڪيو وڃي. مون خداوند لاءِ اناج جي قرباني پيش ڪرڻ جو هميشہ لاءِ اهو ئي قاعدو هوندو.
پر جيڪڏهن هو پنهنجي انهيءَ زمين مان پنهنجي ڪنهن خدمتگار کي ڪو ٽڪرو بخشش طور ڏئي ٿو تہ اهو بحاليءَ جي سال تائين انهيءَ خدمتگار جو رهندو. پوءِ وري اهو ٽڪرو حڪمران جو ٿي ويندو ۽ سندس اها زمين سندس پٽن کي ميراث ٿي ملندي.