Sa ikatulong tuig sa paghari ni Ciro sa Persia, usa ka panan-awon ang gipakita ngadto kang Daniel nga ginganlan usab ug Beltesasar. Matuod kini apan naglisod siya sa pagsabot niini. Hinuon nasabtan niya ang kahulogan niini pinaagi sa panan-awon.
Daw mahalong bato ang iyang lawas ug daw kilat ang iyang panagway, ang iyang mata daw nagdilaab nga kalayo, ang iyang mga bukton ug mga bagtak daw gipasinaw nga bronsi ug ang iyang tingog sama kabanha sa daghang tawo.
Giingnan ako niya, “Daniel, tawo nga gihigugma pag-ayo sa Dios, matngoni kining isulti ko kanimo. Tindog kay gisugo ako sa pag-anhi kanimo.” Busa, samtang nagsulti siya kanako, mitindog ako nga nagkurog.
Unya iya akong giingnan, “Daniel, ayaw kahadlok kay sukad gayod sa unang adlaw nga ikaw nagtinguha sa pagsabot sa kahulogan sa panan-awon ug nagpaubos atubangan sa Dios, gidungog sa Dios ang imong mga pangaliya ug ania ako karon tungod niini.
Sulod sa 21 ka adlaw gibabagan ako sa anghel nga prinsipe sa gingharian sa Persia. Maayo gani kay mitabang kanako si Miguel nga usa sa mga dakudako sa mga anghel. Karon atua siya didto gibiyaan nako uban sa anghel sa prinsipe sa Persia.
Unya may maorag tawo nga mihikap sa akong ngabil ug nakasulti na ako. Nagtindog siya diha sa akong atubangan ug giingnan ko siya, “Tungod sa nakita kong panan-awon, nahasol ako pag-ayo ug nawad-ag umoy.
Miingon siya, “Tawo, gihigugma ka sa Dios busa ayaw kahadlok! Pagmalinawon, lig-ona ang imong kaugalingon ug pagmadasigon.” Sa iyang pagsulti kanako, nalig-on ang akong galamhan ug miingon ako kaniya, “Padayon ug sulti kay nakahatag ka kanakog kalig-on.”
Ug miingon siya, “Nasayod ka ba nganong mianhi ako kanimo? Sa dili madugay mobalik ako aron sa pagpakig-away sa prinsipe sa Persia apan human ko siya mabuntog, moanhi ang prinsipe sa Grecia.
Apan suginlan ko ikaw sa nahisulat sa basahon sa kamatuoran. Wala akoy lain nga katabang sa pagpakig-away kanila kondili si Miguel, ang inyong anghel nga magbalantay.